وَرَاوَدَتْهُ الَّتِيْ هُوَ فِيْ بَيْتِهَا عَنْ نَّفْسِهٖ وَغَلَّقَتِ الْاَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۗقَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اِنَّهٗ رَبِّيْٓ اَحْسَنَ مَثْوَايَۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa rāwadathul-latī huwa fī baitihā ‘an nafsihī wa gallaqatil-abwāba wa qālat haita lak(a), qāla ma‘āżallāhi innahū rabbī aḥsana maṡwāy(a), innahū lā yuflihuẓ-ẓālimūn(a).
अर वा लुगाई जिणनै बो (यूसुफ) आपरै घरां रैवतो हो, बांनै फुसलायो। अर बो दरवाजा बंद कर दियो अर बोल्यो, “म्हारै कनै आओ।” यूसुफ बोल्यो, "मैं अल्लाह री शरण लेऊं हूं, साची, म्हारा स्वामी म्हारै साथै भलो व्यवहार करियो है।" साचाणी, अन्यायी मिनख भाग्यशाली कोनी हुवैला।
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ اِذْ رَاوَدْتُّنَّ يُوْسُفَ عَنْ نَّفْسِهٖۗ قُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوْۤءٍ ۗقَالَتِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ الْـٰٔنَ حَصْحَصَ الْحَقُّۖ اَنَا۠ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla mā khaṭbukunna iż rāwattunna yūsufa ‘an nafsih(ī), qulna ḥāsya lillāhi mā ‘alimnā ‘alaihi min sū'(in), qālatimra'atul-‘azīzil-āna ḥaṣḥaṣal-ḥaqq(u), ana rāwattuhū ‘an nafsihī wa innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).
उण (राजा) (लुगायां सूं) कह्यो, "जद थै यूसुफ नै खुद नै झुकावण सारू लुभाया तो थै कियां हा?" बां कैयो, "अल्लाह सिद्ध है, आपां उणसूं कोई बुराई कोनी जाणां।" अल-अजीज री घरआळी कैयो, "अबै सांच साफ है, म्हैं ई उणनै लुभायो अर फुसलायो हो, अर साचाणी बो साच बोलण आळा लोगां मांय सूं एक है।"
ذٰلِكَ لِيَعْلَمَ اَنِّيْ لَمْ اَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ كَيْدَ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ۔
Żālika liya‘lama annī lam akhunhu bil-gaibi wa annallāha lā yahdī kaidal-khā'inīn(a).
(यूसुफ कह्यो), "ओ इण वास्तै है कै वो (अल-अजीज) जाण लेवै कै जद वो (घर) नीं हो जद म्हैं उणनै धोखो नीं दियो हो अर अल्लाह नै धोखो देवण आळा लोगां रो धोखो मंजूर कोनी है।
۞ وَمَآ اُبَرِّئُ نَفْسِيْۚ اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ ۢ بِالسُّوْۤءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيْۗ اِنَّ رَبِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa mā ubarri'u nafsī, innan-nafsa la'ammāratum bis-sū'i illā mā raḥima rabbī, inna rabbī gafūrur raḥīm(un).
अर मैं खुद नै (गलतियां सूं) मुक्त कोनी (घोषित) करूं, क्यूंकै असल मांय वासना हमेशा बुराई री तरफ ले जावै है, सिवाय (वासना) रै जिणरै वास्तै म्हारा प्रभु दया दी है। साचाणी, म्हारो प्रभु क्षमा करण आळो है अर परम दयालु है।