وَرَاوَدَتْهُ الَّتِيْ هُوَ فِيْ بَيْتِهَا عَنْ نَّفْسِهٖ وَغَلَّقَتِ الْاَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۗقَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اِنَّهٗ رَبِّيْٓ اَحْسَنَ مَثْوَايَۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa rāwadathul-latī huwa fī baitihā ‘an nafsihī wa gallaqatil-abwāba wa qālat haita lak(a), qāla ma‘āżallāhi innahū rabbī aḥsana maṡwāy(a), innahū lā yuflihuẓ-ẓālimūn(a).
ते जिस जनानी ओह् (यूसुफ) उंदे घरै च रौंह्दी ही, उसी बहकाया। ते ओह़ दरवाजे बंद करी ओड़ेया, ते ग् लाया, “मेरे नेड़े आओ।” यूसुफ ने आख्या, "मैं अल्लाह दी शरण लैंदा हां, सचमुच मेरे मालिक ने मेरे कन्ने अच्छा बर्ताव कीता ऐ।" सचमुच बेईमानी दी किस्मत नेईं होग।
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ اِذْ رَاوَدْتُّنَّ يُوْسُفَ عَنْ نَّفْسِهٖۗ قُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوْۤءٍ ۗقَالَتِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ الْـٰٔنَ حَصْحَصَ الْحَقُّۖ اَنَا۠ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla mā khaṭbukunna iż rāwattunna yūsufa ‘an nafsih(ī), qulna ḥāsya lillāhi mā ‘alimnā ‘alaihi min sū'(in), qālatimra'atul-‘azīzil-āna ḥaṣḥaṣal-ḥaqq(u), ana rāwattuhū ‘an nafsihī wa innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).
उने (राजा) ने (स्त्रियां गी) आखया, “जदूं तुसें यूसुफ गी उदे अधीन करने दी परीक्षा दित्ती ही तां तुस केह् हे?” उन्हां ने आख्या, “अल्लाह सिद्ध है, असीं उहदे बारे विच कोई बुरा नहीं जानदे सी।” अल-अजीज दी घरेआली ने आखेआ, “हुन सच्चाई साफ होई गेई ऐ, मैं गै उसी प्रलोभन दित्ता ते बहकाया हा, ते सच्चें गै ओह् सच्चे लोकें च शामल हा।”
ذٰلِكَ لِيَعْلَمَ اَنِّيْ لَمْ اَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ كَيْدَ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ۔
Żālika liya‘lama annī lam akhunhu bil-gaibi wa annallāha lā yahdī kaidal-khā'inīn(a).
(यूसुफ ने आख्या), "इह तां कि ओ (अल-अजीज) जानन कि मैं सचमुच उस नाल धोखा नहीं कीता, जदों ओह (घर विच) नहीं सी, ते अल्लाह धोखा करन वाले दे धोखे नू मंजूर नहीं करदा।"
۞ وَمَآ اُبَرِّئُ نَفْسِيْۚ اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ ۢ بِالسُّوْۤءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيْۗ اِنَّ رَبِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa mā ubarri'u nafsī, innan-nafsa la'ammāratum bis-sū'i illā mā raḥima rabbī, inna rabbī gafūrur raḥīm(un).
ते मैं अपने आप गी (गलतियें थमां) मुक्त (घोषणा) नेईं करदा, कीजे असल च वासना हमेशा बुराई च लेई जंदी ऐ, सिवाय (वासना) दे जिसदे उप्पर मेरे प्रभु ने दया कीती ऐ। सचमुच मेरा रब क्षमाशील, परम दयालु ऐ।