فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).
Yna achubom ef a'i ddilynwyr, ac eithrio ei wraig, a oedd ymhlith y rhai a arhosodd ar ôl.
وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ
wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).
A chawsom law (cerrig) arnynt. Felly rhowch sylw i'r hyn a ddigwydd i'r sawl sy'n pechu.
اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنَآ اِنَّهَا لَمِنَ الْغٰبِرِيْنَ ࣖ
illamra'atahū qaddarnā innahā laminal-gābirīn(a).
Ac eithrio ei wraig, Rydym wedi penderfynu ei bod hi'n un o'r rhai sydd ar ôl (gyda'r anghredinwyr eraill).
اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ ۚ
illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).
ac eithrio hen wraig (ei wraig), a oedd wedi'i chynnwys yng ngrŵp y rhai a arhosodd.
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۚ
Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).
Yna fe ddinistriom y lleill.
قَالَ اِنَّ فِيْهَا لُوْطًا ۗقَالُوْا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فِيْهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهٗ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
qāla inna fīhā lūṭā(n), qālū naḥnu a‘lamu biman fīhā, lanunajjiyannahū wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).
Dywedodd Ibrahim, "Yn wir, yn y ddinas honno mae Lut." Dywedasant hwy (yr angylion), "Rydyn ni'n gwybod yn well pwy sydd yn y ddinas honno. Byddwn ni'n bendant yn ei achub ef a'i ddilynwyr ac eithrio ei wraig. Mae hi ymhlith y rhai a adawyd ar ôl (a gollwyd)."
وَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالُوْا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۗاِنَّا مُنَجُّوْكَ وَاَهْلَكَ اِلَّا امْرَاَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
wa lammā an jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qālū lā takhaf wa lā taḥzan, innā munajjūka wa ahlaka illamra'ataka kānat minal-gābirīn(a).
A phan ddaeth Ein negeswyr (yr angylion) at Lut, teimlai’n drist oherwydd eu (dyfodiad), a (theimlai) nad oedd ganddo’r pŵer i’w hamddiffyn, a dywedasant (y negeswyr), "Peidiwch ag ofni a pheidiwch (chwaith) â bod yn drist. Yn wir, byddwn yn eich achub chi a’ch dilynwyr, ac eithrio eich gwraig, mae hi ymhlith y rhai sy’n weddill (a gollwyd)."
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ
Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).
Gwnaeth Allah ddameg i'r anghredinwyr, gwraig Noa a gwraig Lut. Mae'r ddau o dan oruchwyliaeth dau was duwiol ymhlith Ein gweision; yna bradychodd y ddwy wraig eu dau ŵr, ond ni allai eu dau ŵr eu helpu o gwbl rhag (poenydio) Allah; a dywedwyd (wrth y ddwy wraig), "Ewch y ddau ohonoch i uffern gyda'r rhai sy'n mynd i (uffern)."