وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْمَحِيْضِ ۗ قُلْ هُوَ اَذًىۙ فَاعْتَزِلُوا النِّسَاۤءَ فِى الْمَحِيْضِۙ وَلَا تَقْرَبُوْهُنَّ حَتّٰى يَطْهُرْنَ ۚ فَاِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ اَمَرَكُمُ اللّٰهُ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ التَّوَّابِيْنَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِيْنَ
wa yas'alūnaka ‘anil-maḥīḍ(i), qul huwa ażā(n), fa‘tazilun-nisā'a fil-maḥīḍ(i), wa lā taqrabūhunna ḥattā yaṭhurn(a), fa'iżā taṭahharna fa'tūhunna min ḥaiṡu amarakumullāh(u), innallāha yuḥibbut-tawwābīna wa yuḥibbul-mutaṭahhirīn(a).
Һәм улар һинән (Мөхәммәттән) күрем тураһында һорай. “Был бысраҡ нәмә”, – тип әйтегеҙ. Шуға күрә айлыҡ ваҡытында ҡатынығыҙҙан йыраҡ тороғоҙ; һәм улар саф булмайынса уларға яҡын килмәгеҙ. Улар пак булғанда, Аллаһ һиңә ҡушҡан ризыҡтар буйынса уларға ҡыҫыл. Ысынлап та, Аллаһ тәүбә итеүселәрҙе ярата, пакланғандарҙы ярата.