فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
Тиймээс Аллахын нигүүлслийн ачаар та (Мухаммед) тэдэнд зөөлөн хандсан. Хэрэв та хатуу зан гаргаж, хатуу сэтгэлтэй бол тэд эргэн тойрныхоо хүмүүсээс холдох нь гарцаагүй. Тиймээс тэднийг уучилж, тэдний төлөө уучлал гуйж, энэ асуудлаар тэдэнтэй зөвлөлд. Дараа нь шийдвэр гаргасны дараа Аллахад итгэ. Үнэхээр Аллах өөрт нь итгэгчдийг хайрладаг.
وَالَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۖ وَاَمْرُهُمْ شُوْرٰى بَيْنَهُمْۖ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۚ
wal-lażīnastajābū lirabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa amruhum syūrā bainahum, wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
мөн Бурханы дуудлагыг хүлээн авч, залбирал үйлддэг, харин тэдний ажил хэргийг зөвлөлдөж шийдвэрлэдэг, мөн бидний тэдэнд өгсөн тэжээлийн нэг хэсгийг зарцуулдаг хүмүүст,