وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا
wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
და თუ გსურთ თქვენი ერთ-ერთი ცოლის მეორეთი შეცვლა და ერთ-ერთ მათგანს დიდი ქონება მიეცით, ნურაფერს წაართმევთ უკან. ნუთუ უკან წაიღებთ მას ცრუ ბრალდებით და აშკარა ცოდვით?
وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ
wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
და ვინც შეცდომას ან ცოდვას ჩაიდენს და შემდეგ უდანაშაულოს დაადანაშაულებს, მაშინ, უეჭველად, მან სიცრუე და აშკარა ცოდვა ჩაიდინა.
وَّبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلٰى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيْمًاۙ
wa bikufrihim wa qaulihim ‘alā maryama buhtānan ‘aẓīmā(n).
და (ჩვენ ასევე დასაჯეს ისინი) მათი ურწმუნოებისთვის (იესოს მიმართ) და მათი ძალიან ამაზრზენი ბრალდებებისთვის მარიამის წინააღმდეგ,
وَلَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ قُلْتُمْ مَّا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّتَكَلَّمَ بِهٰذَاۖ سُبْحٰنَكَ هٰذَا بُهْتَانٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā iż sami‘tumūhu qultum mā yakūnu lanā an natakallama bihāżā, subḥānaka hāżā buhtānun ‘aẓīm(un).
და რატომ არ ამბობ, როცა ამას გაიგებ: „ჩვენთვის ამაზე საუბარი არ არის შესაფერისი. დიდება შენდა, ეს დიდი ტყუილია“.
وَالَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوْا فَقَدِ احْتَمَلُوْا بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ
wal-lażīna yu'żūnal-mu'minīna wal-mu'mināti bigairi maktasabū faqadiḥtamalū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
და ისინი, ვინც ზიანს აყენებენ მორწმუნე მამაკაცებსა და ქალებს, ყოველგვარი ცოდვის გარეშე, სინამდვილეში, ტყუილსა და ნამდვილ ცოდვებს ატარებენ.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا جَاۤءَكَ الْمُؤْمِنٰتُ يُبَايِعْنَكَ عَلٰٓى اَنْ لَّا يُشْرِكْنَ بِاللّٰهِ شَيْـًٔا وَّلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِيْنَ وَلَا يَقْتُلْنَ اَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِيْنَ بِبُهْتَانٍ يَّفْتَرِيْنَهٗ بَيْنَ اَيْدِيْهِنَّ وَاَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِيْنَكَ فِيْ مَعْرُوْفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhan-nabiyyu iżā jā'akal-mu'minātu yubāyi‘naka ‘alā allā yusyrikna billāhi syai'aw wa lā yasriqna wa lā yaznīna wa lā yaqtulna aulādahunna wa lā ya'tīna bibuhtāniy yaftarīnahū baina aidīhinna wa arjulihinna wa lā ya‘ṣīnaka fī ma‘rūfin fabāyi‘hunna wastagfir lahunnallāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
ო, წინასწარმეტყველო! როდესაც მორწმუნე ქალები მოვლენ შენთან ბაიათის (ერთგულების აღთქმის) მისაცემად, რომ არაფერს დაუდებენ ალაჰს თანაზიარს, არ მოიპარავენ, არ იმრუშებენ, არ მოკლავენ შვილებს, არ ჩაიდენენ ტყუილს, რომელსაც ხელებსა და ფეხებში იგონებენ და არ დაგემორჩილებიან კარგ საქმეში, მიიღე მათი ერთგულების აღთქმა და სთხოვე ალაჰს მათთვის პატიება. ჭეშმარიტად, ალაჰი მიმტევებელია, მოწყალე.