۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න, ඔහුට කිසිවක් සමාන නොකරන්න. දෙමාපියන්ට, සමීප ඥාතීන්ට, අනාථ දරුවන්ට, දුප්පතුන්ට, සමීප සහ දුර අසල්වැසියන්ට, සගයන්ට, ඉබ්නු සබීල්ට සහ ඔබට සිටින ඕනෑම සේවකයෙකුට කරුණාව දක්වන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් තමන් ගැනම අහංකාර සහ ආඩම්බර වන අයව ප්රිය නොකරයි.