وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَّرِئَاۤءَ النَّاسِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ بِمَايَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ
wa lā takūnū kal-lażīna kharajū min diyārihim baṭaraw wa ri'ā'an-nāsi wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).
Na mma monnyɛ te sɛ saa nnipa a wofi wɔn kurom a wɔte nka sɛ wɔyɛ ahantan na wɔpɛ sɛ nnipa (ria) kamfo wɔn na wosiw (nnipa) kwan fi Allah kwan so. Allah kata biribiara a woyo so
وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ نَعْمَاۤءَ بَعْدَ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ ذَهَبَ السَّيِّاٰتُ عَنِّيْ ۗاِنَّهٗ لَفَرِحٌ فَخُوْرٌۙ
wa la'in ażaqnāhu na‘mā'a ba‘da ḍarrā'a massathu layaqūlanna żahabas-sayyi'ātu ‘annī, innahū lafariḥun fakhūr(un).
Na sɛ Yɛma no anigyeɛ wɔ atoyerɛnkyɛm bi ato no akyi a, esi pi sɛ ɔbɛka sɛ, "Saa atoyerɛnkyɛm no ayera afiri me so." Nokwarem no (ɔtee) anigye ne ahantan kɛse, .
وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ۢ بَطِرَتْ مَعِيْشَتَهَا ۚفَتِلْكَ مَسٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِّنْۢ بَعْدِهِمْ اِلَّا قَلِيْلًاۗ وَكُنَّا نَحْنُ الْوٰرِثِيْنَ
wa kam ahlaknā min qaryatim baṭirat ma‘īsyatahā, fatilka masākinuhum lam tuskam mim ba‘dihim illā qalīlā(n), wa kunnā naḥnul-wāriṡīn(a).
Na aman dodoɔ sɛn (wɔtetefoɔ) a na wɔagye wɔn ani wɔ asetena mu a Yesɛee no, ɛnneɛ na ɛno ne wɔn tenabea a na wɔnte hɔ (biara) wɔ wɔn akyi, gye sɛ fã ketewaa bi. Na Yɛn na yɛnya no agyapadeɛ.”