اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُوْنَ مَآ اَنْفَقُوْا مَنًّا وَّلَآ اَذًىۙ لَّهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
allażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi ṡumma lā yutbi‘ūna mā anfaqū mannaw wa lā ażā(n), lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ തങ്ങളുടെ ധനം ചെലവഴിക്കുകയും, പിന്നീട് ദാനം ചെയ്യുന്നതിനെ പേരെടുത്ത് വിളിച്ച് (സ്വീകരിക്കുന്നയാളുടെ മനസ്സിനെ വേദനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്) അതോടൊപ്പം ചേർക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് അവരുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് പ്രതിഫലം ലഭിക്കും. അവർക്ക് യാതൊരു ഭയവുമില്ല, അവർ ദുഃഖിക്കേണ്ടി വരികയുമില്ല.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
സത്യവിശ്വാസികളേ, ദാനധർമ്മങ്ങൾ പറഞ്ഞും (സ്വീകർത്താവിന്റെ വികാരങ്ങളെ വ്രണപ്പെടുത്തിയും) നിങ്ങൾ അത് നശിപ്പിക്കരുത്. അല്ലാഹുവിലും അന്ത്യദിനത്തിലും വിശ്വസിക്കാതെ, ജനങ്ങളെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടി തന്റെ ധനം ദാനം ചെയ്യുന്നവനെപ്പോലെ. (ആ വ്യക്തിയുടെ) ഉദാഹരണം പൊടി പുരണ്ട മിനുസമുള്ള കല്ല് പോലെയാണ്, പിന്നീട് കല്ലിൽ കനത്ത മഴ പെയ്യുമ്പോൾ, കല്ല് വീണ്ടും മിനുസമുള്ളതായി തന്നെ തുടരും. അവർ ചെയ്യുന്നതൊന്നും അവർക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്നില്ല. അല്ലാഹു സത്യനിഷേധികളെ നേർവഴിയിലാക്കുന്നില്ല.
وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُۖ
wa lā tamnun tastakṡir(u).
(മുഹമ്മദ് നബി) കൂടുതൽ നേടണമെന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ ദാനം ചെയ്യരുത്.