يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيْهِمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا
ya‘iduhum wa yumannīhim, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).
(གདོན་འདྲེ་)ཡིས་ཁོ་ཚོར་རྫུན་གཏམ་ཁོ་ན་ཁས་ལེན་བྱས་ཀྱང་ཁོ་ཚོའི་ནང་དུ་རྨི་ལམ་སྟོང་པ་སྐྱེས་ཡོད།
وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَاَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِ وَعِدْهُمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا
wastafziz manistaṭa‘ta minhum biṣautika wa ajlib ‘alaihim bikhailika wa rajilika wa syārikūhum fil-amwāli wal-aulādi wa ‘idhum, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).
ཁྱོད་ཀྱིས་(ཨིབ་ལིས་)ཁྱོད་ཀྱི་(ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་)སྐད་གདངས་ཀྱིས་ཁོ་ཚོའི་ནང་ནས་སུ་ཞིག་མགོ་སྐོར་བཏང་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་དམག་དཔུང་ཁོ་ཚོའི་ཁ་གཏད་དུ་བསྡུ་རུབ་བྱོས། རྟ་དང་རྐང་ཐང་དུ་བསྐྱོད་མཁན་དང་། ཁོ་ཚོ་དང་རྒྱུ་ནོར་དང་ཕྲུ་གུའི་ཐོག་ནས་མཐུན་སྒྲིལ་བྱས་ནས་དེ་ནས་ཁོ་ཚོར་ཁས་ལེན་བྱས།
وَّكَانَ لَهٗ ثَمَرٌۚ فَقَالَ لِصَاحِبِهٖ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَنَا۠ اَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَّاَعَزُّ نَفَرًا
wa kāna lahū ṡamar(un), fa qāla liṣāḥibihī wa huwa yuḥāwiruhū ana akṡaru minka mālaw wa a‘azzu nafarā(n).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོང་གི་གྲོགས་པོ་(དད་པ་ཅན་)ལ་ཁོ་དང་མཉམ་དུ་སྐད་ཆ་བཤད་སྐབས་ "ངའི་རྒྱུ་ནོར་ཁྱོད་ལས་ཆེ་བ་དང་། ངའི་རྗེས་འཇུག་པ་ཚོ་ཤུགས་ཆེ་བ་རེད།"
فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوْا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغٰلِبُوْنَ
fa alqau ḥibālahum wa ‘iṣiyyahum wa qālū bi‘izzati fir‘auna innā lanaḥnul-gālibūn(a).
དེ་ནས་ཁོ་ཚོས་རང་རང་གི་ཐག་པ་དང་དབྱུག་པ་རྣམས་མར་གཡུག་ནས་རྒྱལ་པོའི་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱིས་ང་ཚོར་ངེས་པར་དུ་རྒྱལ་ཁ་འཐོབ་ངེས་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་སོ།
اَمَّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ جُنْدٌ لَّكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِۗ اِنِ الْكٰفِرُوْنَ اِلَّا فِيْ غُرُوْرٍۚ
am man hāżal-lażī huwa jundul lakum yanṣurukum min dūnir-raḥmān(i), inil-kāfirūna illā fī gurūr(in).
ཡང་ན་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་མ་གཏོགས་ཁྱེད་ལ་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་མཁན་སུ་ཞིག་གིས་ཁྱེད་ལ་མགྲོན་བདག་བྱེད་དམ། མ་དད་པ་རྣམས་གཡོ་སྒྱུའི་གནས་སྐབས་ཁོ་ནར་གནས་ཡོད།
وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُۖ
wa lā tamnun tastakṡir(u).
དེ་བཞིན་(མུ་ཧ་མཱད་)ཡིས་(ལན་དུ་)མང་བ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་མ་སྤྲོད།