يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيْهِمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا
ya‘iduhum wa yumannīhim, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).
(Иблис) уларға вәғәҙәләр биргән һәм уларҙа буш төштәр уятҡан, хатта шайтан уларға ялған ғына вәғәҙә итһә лә.
وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَاَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِ وَعِدْهُمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا
wastafziz manistaṭa‘ta minhum biṣautika wa ajlib ‘alaihim bikhailika wa rajilika wa syārikūhum fil-amwāli wal-aulādi wa ‘idhum, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).
Һеҙ (Иблис) үҙегеҙҙең (иҫ киткес) тауышығыҙ менән уларҙан кемде генә алдай алһағыҙ, ғәскәрҙәрегеҙҙе уларға ҡаршы туплағыҙ, атлыларҙы ла, йәйәүлеләрҙе лә, улар менән байлыҡ һәм балалар йәһәтенән союз төҙөгөҙ, һуңынан уларға вәғәҙәләр бирегеҙ».
وَّكَانَ لَهٗ ثَمَرٌۚ فَقَالَ لِصَاحِبِهٖ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَنَا۠ اَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَّاَعَزُّ نَفَرًا
wa kāna lahū ṡamar(un), fa qāla liṣāḥibihī wa huwa yuḥāwiruhū ana akṡaru minka mālaw wa a‘azzu nafarā(n).
ә уның ҙур байлығы булған, шуға күрә ул дуҫына (иман килтергән) уның менән һөйләшкәндә: «Минең байлығым һинекенән күберәк, минең артынан эйәргәндәр көслөрәк», — тигән.
فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوْا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغٰلِبُوْنَ
fa alqau ḥibālahum wa ‘iṣiyyahum wa qālū bi‘izzati fir‘auna innā lanaḥnul-gālibūn(a).
Шунан улар арҡандарын һәм таяҡтарын ырғытып: «Фирғәүен ҡөҙрәте менән беҙ һис шикһеҙ еңәсәкбеҙ», — тинеләр.
اَمَّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ جُنْدٌ لَّكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِۗ اِنِ الْكٰفِرُوْنَ اِلَّا فِيْ غُرُوْرٍۚ
am man hāżal-lażī huwa jundul lakum yanṣurukum min dūnir-raḥmān(i), inil-kāfirūna illā fī gurūr(in).
Йәки Рахмандан башҡа һеҙҙе яҡлай алырлыҡ кем хужа булыр? Кафырҙар бары тик алдау хәлендә генә.
وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُۖ
wa lā tamnun tastakṡir(u).
һәм (Мөхәммәт) күберәк (ҡайтарып алыу ниәте менән) бирмәгеҙ.