وَاِنَّا لَنَحْنُ نُحْيٖ وَنُمِيْتُ وَنَحْنُ الْوٰرِثُوْنَ
wa innā lanaḥnu nuḥyī wa numītu wa naḥnul-wāriṡūn(a).
Чӑнах та, эпир — пурнӑҫ паракансем, вилӗм кӳрекенсем, эпир — еткерлӗх паракансем.
اِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْاَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ ࣖ
innā naḥnu nariṡul-arḍa wa man ‘alaihā wa ilainā yurja‘ūn(a).
Чӑнах та, ҫӗре тата ун ҫинчи пур япалана та эпир еткерлӗхе илетпӗр, вӗсем пирӗн пата кӑна таврӑнӗҫ.
وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ
wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).
Тата (аса илӗр-ха) Закария хӑйӗн Туррине кӗлтунӑ чухне: «Эй Турӑҫӑм, мана пӗччен (ачасӑр) пурӑнма ан пар тата эсӗ чи лайӑх еткерҫӗ».
وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ۢ بَطِرَتْ مَعِيْشَتَهَا ۚفَتِلْكَ مَسٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِّنْۢ بَعْدِهِمْ اِلَّا قَلِيْلًاۗ وَكُنَّا نَحْنُ الْوٰرِثِيْنَ
wa kam ahlaknā min qaryatim baṭirat ma‘īsyatahā, fatilka masākinuhum lam tuskam mim ba‘dihim illā qalīlā(n), wa kunnā naḥnul-wāriṡīn(a).
Эпир пӗтернӗ ҫӗршывсенче мӗн чухлӗ (ҫын) пурнӑҫпа киленсе пурӑннӑ, ҫавӑ вӗсен пурӑнмалли вырӑнӗ пулнӑ, унта вӗсем хыҫҫӑн никам та пурӑнман, пӗчӗк пайӗсӗр пуҫне. Эпир вара ӑна еткерлӗхе илетпӗр».