خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
Уучлаарай байж, хүмүүст ухаалаг байхыг хэл, тэнэг хүмүүст анхаарал хандуулах хэрэггүй.
وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُوْٓا اِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَّوَدَّةً وَّرَحْمَةً ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
wa min āyātihī an khalaqa lakum min anfusikum azwājal litaskunū ilaihā wa ja‘ala bainakum mawaddataw wa raḥmah(tan), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).
Түүний (Түүний агуу байдлын) шинж тэмдгүүдийн нэг бол Тэр та нарт өөрсдийнхөө төрлөөс хань ижил бүтээсэн явдал юм. Ингэснээр та нар тэдэнтэй хамт байж, тайван байх болно, мөн та нарын хооронд хайр энэрлийн мэдрэмжийг бий болгосон. Үнэндээ үүнд сэтгэдэг хүмүүст зориулсан (Аллахын агуу байдлын) шинж тэмдгүүд байдаг.
مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
Мухаммед бол Аллахын элч байсан бөгөөд түүнтэй хамт явсан хүмүүс үл итгэгчдийн эсрэг хатуу ширүүн боловч бие биедээ энэрэнгүй ханддаг байв. Тэднийг Аллахын нигүүлсэл, тааллыг эрэлхийлэн бөхийж, мөргөж байгааг та харж байна. Тэдний царайнд мөргөлийн шинж тэмдэг харагдаж байв. Эдгээр нь Тора болон Сайн мэдээнд (илчлэгдсэн) тэдний шинж чанарууд юм. Тухайлбал, нахиа ургуулсан үр шиг, дараа нь нахиа нь улам хүчтэй болж, дараа нь ишэн дээрээ том, шулуун болдог; ургамал нь тариалагчдаа баярлуулдаг, учир нь Аллах үл итгэгчдийн зүрх сэтгэлийг (итгэгчдийн хүчээр) цочроохыг хүсдэг. Аллах тэдний дунд итгэж, сайн үйлс хийдэг хүмүүст уучлал, агуу шагнал амладаг.