اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْحَيُّ الْقَيُّوْمُ ەۚ لَا تَأْخُذُهٗ سِنَةٌ وَّلَا نَوْمٌۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَشْفَعُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۚ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهٖٓ اِلَّا بِمَا شَاۤءَۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ وَلَا يَـُٔوْدُهٗ حِفْظُهُمَاۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ
allāhu lā ilāha illā huw(a), al-ḥayyul-qayyūm(u), lā ta'khużuhū sinatuw wa lā naum(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), man żal-lażī yasyfa‘u ‘indahū illā bi'iżnih(ī), ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa lā yuḥīṭūna bisyai'im min ‘ilmihī illā bimā syā'(a), wasi‘a kursiyyuhus-samāwāti wal-arḍ(a), wa lā ya'ūduhū ḥifẓuhumā, wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).
Allah, Ɲanmiɛn uflɛ fi nunman lɛ saan i. Kpli m’ɔ nian (I ninnge ng’ɔ yili be’n) be lika titi’n, ɔ lafiman, ɔ lafiman. Like kwlaa nga be o ɲanmiɛn su lɔ’n, ɔ nin asiɛ’n su wa’n, be ti i liɛ. Sran fi kwlá srɛmɛn i sin i sin, sɛ w’a manman i atin’n. Ɔ si like ng’ɔ o be ɲrun lɛ’n, ɔ nin like ng’ɔ o be sin’n, yɛ be simɛn i silɛ’n i su like fi saan like ng’ɔ klo’n. I tranwlɛ’n kata ɲanmiɛn m’ɔ la nglo lɔ plaii’n nin asiɛ’n be su. Yɛ be nɲɔn’n be lika nianlɛ’n yomɛn i kekle, yɛ ɔ ti Kpli, ɔ ti Kpli.
اَلرِّجَالُ قَوَّامُوْنَ عَلَى النِّسَاۤءِ بِمَا فَضَّلَ اللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍ وَّبِمَآ اَنْفَقُوْا مِنْ اَمْوَالِهِمْ ۗ فَالصّٰلِحٰتُ قٰنِتٰتٌ حٰفِظٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّٰهُ ۗوَالّٰتِيْ تَخَافُوْنَ نُشُوْزَهُنَّ فَعِظُوْهُنَّ وَاهْجُرُوْهُنَّ فِى الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوْهُنَّ ۚ فَاِنْ اَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوْا عَلَيْهِنَّ سَبِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيْرًا
ar-rijālu qawwāmūna ‘alan-nisā'i bimā faḍḍalallāhu ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍiw wa bimā anfaqū min amwālihim, faṣ-ṣāliḥātu qānitātun ḥāfiẓātul lil-gaibi bimā ḥafiẓallāh(u), wal-lātī takhāfūna nusyūzahunna fa ‘iẓūhunna wahjurūhunna fil-maḍāji‘i waḍribūhunn(a), fa in aṭa‘nakum falā tabgū ‘alaihinna sabīlā(n), innallāha kāna ‘aliyyan kabīrā(n).
Yasua mun (yasua mun) be sasa bla mun (bla mun), afin Allah fali be nun wie mun (yasua mun) trali wie mun (bla mun), yɛ be (yasua mun) be fali be aɲanbeun ninnge’m be suannin be bo. Ɔ maan bla nga be su Ɲanmiɛn’n, yɛle be nga be nanti (Allah) i su’n, mɔ kɛ (be wun’m) be nunman lɛ’n, be nian be wun lika’n, afin Allah niannin (be lika). Bla nga amun koko nusyuz’n, ɔ fata kɛ amun man be afɔtuɛ, amun yaci be lɛ be lawlɛ’n nun (lawlɛ’m be ti nun), yɛ (sɛ ɔ fata’n) amun bo be. Sanngɛ sɛ be nanti amun su’n, nán amun kunndɛ sa nga ti yɛ amún klé be yalɛ’n. Nanwlɛ, Allah ti Kpli, ɔ ti Kpli.
ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ هُوَ الْبَاطِلُ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ
Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihī huwal-bāṭilu wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).
Ɔ maan (Allah i dan’n) fin Allah, Ɔ ti (Ɲanmiɛn) Nanwlɛ. Yɛ like kwlaa nga be flɛ i kɛ ɔ ti ato’n, ɔ ti ato, yɛ nanwlɛ, Allah, ɔ ti Kpli, ɔ ti Kpli.
وَلَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا لِمَنْ اَذِنَ لَهٗ ۗحَتّٰىٓ اِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوْبِهِمْ قَالُوْا مَاذَاۙ قَالَ رَبُّكُمْۗ قَالُوا الْحَقَّۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ
wa lā tanfa‘usy-syafā‘atu ‘indahū illā liman ażina lah(ū), ḥattā iżā fuzzi‘a ‘an qulūbihim qālū māżā, qāla rabbukum, qālul-ḥaqq(a), wa huwal-‘aliyyul-kabīr(u).
Yɛ srɛlɛ (ukalɛ) ng’ɔ fin i’n, ɔ ti be nga ɔ mannin be atin’n (naan be ɲan srɛlɛ sɔ’n) be ngunmin be liɛ. Ɔ maan kɛ srɛ’n ko wie be awlɛn’n nun’n, be se kɛ: “?Ngue yɛ amun Min’n kannin ɔn?” Be tɛli su kɛ: “(Ndɛ’m be) ti nanwlɛ,” yɛ Ɔ ti Kpli, ɔ ti Kpli.
ذٰلِكُمْ بِاَنَّهٗٓ اِذَا دُعِيَ اللّٰهُ وَحْدَهٗ كَفَرْتُمْۚ وَاِنْ يُّشْرَكْ بِهٖ تُؤْمِنُوْا ۗفَالْحُكْمُ لِلّٰهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيْرِ
Żālikum bi'annahū iżā du‘iyallāhu waḥdahū kafartum, wa iy yusyrak bihī tu'minū, fal-ḥukmu lillāhil-‘aliyyil-kabīr(i).
I sɔ’n ti’n, amun kplinman su sakpa kɛ be flɛli amun kɛ amun su Allah kunngba cɛ. Yɛ sɛ Allah nin amun o nun’n, amun lafi su. Ɔ maan ajalɛ’n (siɛn’n) o Allah m’ɔ ti Kpli’n, m’ɔ ti Kpli’n i sa nun.