وَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ لَآاِلٰهَ اِلَّا هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), lā ilāha illā huwar-raḥmānur-raḥīm(u).
Ku Nhialicdu ee Nhialic ril ëbɛ̈n, acïn Nhialic dɛ̈t ee yen, ee Nhialic ë piɔ̈ɔ̈th käc, ee Nhialic ë piɔ̈ɔ̈th käc.
يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ ءَاَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُوْنَ خَيْرٌ اَمِ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُۗ
yā ṣāḥibayis-sijni a'arbābum mutafarriqūna khairun amillāhul-wāḥidul-qahhār(u).
O kɔc cï mac kaarou! Yeŋö ye këpath, jɔŋ wääc yiic ka Nhialic ril ëbën, Nhialic ril ëbën?
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مُنْذِرٌ ۖوَّمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
qul innamā ana munżir(un), wa mā min ilāhin illallāhul-wāḥidul-qahhār(u).
Luel (Muhammad), "Ee yic ɣɛn ee raan ye kɔc jääm gup abac, acïn Nhialic dɛ̈t peei ee Nhialic, raan ril ëbɛ̈n, raan ril ëbɛ̈n,
يَوْمَ هُمْ بٰرِزُوْنَ ۚ لَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ ۗلِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ۗ لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ
yauma hum bārizūn(a), lā yakhfā ‘alallāhi minhum syai'(un), limanil-mulkul-yaum(a), lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).
(i.e.) në kööl (në kööl) cï kek bɛ̈n bei (në raŋ yic); acïn kë tɔ̈ në tänden yic cï thiaan tënë Allah. (Ku lueel Allah), "Yeŋa yen ë bääny ë köölë?" Ee këde Allah, raan ril ëbɛ̈n, raan ëbɛ̈n ë thɔ̈ɔ̈r.
قُلْ هُوَ اللّٰهُ اَحَدٌۚ
qul huwallāhu aḥad(un).
Ku lueel (Muhammad), “Ee Nhialic, raan ë riɛl ëbɛ̈n.
وَلَمْ يَكُنْ لَّهٗ كُفُوًا اَحَدٌ ࣖ
wa lam yakul lahū kufuwan aḥad(un).
Ku acïn kë thöŋ kek ye.”