اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ
alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
האסטו נישט באמערקט די מענטשן וואָס האָבן זיך געקריגט מיט אַבֿרהם וועגן זיין גאָט, ווייל אַלאַה האָט אים געגעבן אַ מלכות (מאַכט). ווען אַבֿרהם האָט געזאָגט, "מיין גאָט איז דער וואָס גיט לעבן און פאַראורזאַכט טויט," האָט ער געזאָגט, "איך קען אויך געבן לעבן און פאַראורזאַכן טויט." אַבֿרהם האָט געזאָגט, "אַלאַה האָט אויפֿגעהויבן די זון פֿון מזרח, אַזוי האָט ער זי אויפֿגעהויבן פֿון מערב." אַזוי דער מענטש וואָס נישט גלויבט איז פֿאַרווירט. אַלאַ פֿירט נישט די שלעכטע.
هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
huwa yuḥyī wa yumītu wa ilaihi turja‘ūn(a).
ער איז דער וואָס גיט לעבן און פאַראורזאַכט טויט, און נאָר צו אים וועסטו צוריקגעקערט ווערן.
اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ
innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).
טאַקע, דו (מוחמד) וועסט שטאַרבן און זיי וועלן שטאַרבן (אויך).
اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).
אַלאַה נעמט די נשמות פון (מענטשן) אין דער צייט פון זייער טויט און די נשמות פון (מענטשן) וואָס שטאַרבן נישט בשעת זיי שלאָפן; אַזוי האַלט ער די נשמות פון (מענטשן) פֿאַר וועמען ער האָט באַשטימט דעם טויט און ער לאָזט די אַנדערע פריי אויף אַ באַשטימטער צייט. טאַקע, אין דעם זענען סימנים (פון אַלאַה'ס גרויסקייט) פֿאַר אַ פאָלק וואָס טראַכט.
هُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۚ فَاِذَا قَضٰىٓ اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ࣖ
huwal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), fa'iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).
ער איז דער וואָס טוט עס אָן און אויס. אַזוי ווען ער וויל באַשטימען עפּעס, זאָגט ער נאָר צו אים, "זײַ!" אַזוי דאָס איז וואָס עס איז.
ۨالَّذِيْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيٰوةَ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًاۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفُوْرُۙ
allażī khalaqal-mauta wal-ḥayāta liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa huwal-‘azīzul-gafūr(u).
ווער האָט באַשאַפֿן טויט און לעבן, צו פּרובירן אײַך, ווער פֿון אײַך איז בעסער אין מעשים. און ער איז אַלמעכטיק, מערסט מוחל.