اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْحَيُّ الْقَيُّوْمُ ەۚ لَا تَأْخُذُهٗ سِنَةٌ وَّلَا نَوْمٌۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَشْفَعُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۚ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهٖٓ اِلَّا بِمَا شَاۤءَۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ وَلَا يَـُٔوْدُهٗ حِفْظُهُمَاۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ
allāhu lā ilāha illā huw(a), al-ḥayyul-qayyūm(u), lā ta'khużuhū sinatuw wa lā naum(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), man żal-lażī yasyfa‘u ‘indahū illā bi'iżnih(ī), ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa lā yuḥīṭūna bisyai'im min ‘ilmihī illā bimā syā'(a), wasi‘a kursiyyuhus-samāwāti wal-arḍ(a), wa lā ya'ūduhū ḥifẓuhumā, wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).
Аллаһ, Унан башҡа илаһ юҡ. (Үҙ йән эйәләрен) даими ҡайғыртыусы Ҡөҙрәтле Аллаһ йоҡоға ла бирмәй, йоҡоға ла бирмәй. Күктәрҙә һәм Ерҙә нимә бар, барыһы ла Уныҡы. Уның рөхсәтенән башҡа бер кем дә Уның яғында шәфәғәт итә алмай. Ул уларҙың алдындағыларын да, арттарындағыларҙы ла белә, һәм улар Уның ғилеменән Ул теләгәндән башҡа бер нәмә лә белмәйҙәр. Уның ултырған урыны күктәрҙе һәм ерҙе ҡаплай. Һәм Уға уларҙың икеһен дә ҡарау ҡыйынлыҡ күрһәтмәй, һәм Ул – Юғары, Бөйөк.
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖٓ اِلَيْكُمْ ۗوَيَسْتَخْلِفُ رَبِّيْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۗ وَلَا تَضُرُّوْنَهٗ شَيْـًٔا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ
fa in tawallau faqad ablagtukum mā ursiltu bihī ilaikum, wa yastakhlifu rabbī qauman gairakum, wa lā taḍurrūnahū syai'ā(n), inna rabbī ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).
Шуға күрә, әгәр ҙә һеҙ йөҙ сөйөрһәгеҙ, ысынлап та, мин һеҙгә илсе булараҡ, һеҙгә бурысымды еткерҙем. Раббым һеҙҙе икенсе халыҡҡа алмаштырыр, ә һеҙ Уға һис бер зыян килтерә алмаҫһығыҙ. Ысынлап та, минең Раббым – бөтә нәмәне тәьмин итеүсе».