اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْحَيُّ الْقَيُّوْمُ ەۚ لَا تَأْخُذُهٗ سِنَةٌ وَّلَا نَوْمٌۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَشْفَعُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۚ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهٖٓ اِلَّا بِمَا شَاۤءَۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ وَلَا يَـُٔوْدُهٗ حِفْظُهُمَاۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ
allāhu lā ilāha illā huw(a), al-ḥayyul-qayyūm(u), lā ta'khużuhū sinatuw wa lā naum(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), man żal-lażī yasyfa‘u ‘indahū illā bi'iżnih(ī), ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa lā yuḥīṭūna bisyai'im min ‘ilmihī illā bimā syā'(a), wasi‘a kursiyyuhus-samāwāti wal-arḍ(a), wa lā ya'ūduhū ḥifẓuhumā, wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).
Аллаһ, Аннан башка илаһ юк. (Үзенең мәхлуклары турында даими кайгыртучы) Аллаһы Тәгалә йокымсырамый һәм йокламый. Күкләрдәге һәм җирдәге бар нәрсә Аның кулында. Аның рөхсәтеннән башка беркем дә Аның ягында шәфәгать итә алмый. Ул аларның алларындагыны да, артларындагыны да белә, һәм алар Аның белеменнән Ул теләгәннән башка бернәрсә дә белмиләр. Аның түшәге күкләрне һәм җирне каплап алган. Һәм Аңа икесенә дә кайгырту авыр түгел, һәм Ул - Иң Югары, Иң Бөек.
اَلرِّجَالُ قَوَّامُوْنَ عَلَى النِّسَاۤءِ بِمَا فَضَّلَ اللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍ وَّبِمَآ اَنْفَقُوْا مِنْ اَمْوَالِهِمْ ۗ فَالصّٰلِحٰتُ قٰنِتٰتٌ حٰفِظٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّٰهُ ۗوَالّٰتِيْ تَخَافُوْنَ نُشُوْزَهُنَّ فَعِظُوْهُنَّ وَاهْجُرُوْهُنَّ فِى الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوْهُنَّ ۚ فَاِنْ اَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوْا عَلَيْهِنَّ سَبِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيْرًا
ar-rijālu qawwāmūna ‘alan-nisā'i bimā faḍḍalallāhu ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍiw wa bimā anfaqū min amwālihim, faṣ-ṣāliḥātu qānitātun ḥāfiẓātul lil-gaibi bimā ḥafiẓallāh(u), wal-lātī takhāfūna nusyūzahunna fa ‘iẓūhunna wahjurūhunna fil-maḍāji‘i waḍribūhunn(a), fa in aṭa‘nakum falā tabgū ‘alaihinna sabīlā(n), innallāha kāna ‘aliyyan kabīrā(n).
Ирләр (ирләр) хатын-кызларның яклаучылары, чөнки Аллаһ аларның кайберләрен (ирләрне) башкалардан (хатын-кызлардан) өстен күргән һәм алар (ирләр) үз байлыкларыннан ярдәм иткәннәр. Шуңа күрә тәкъва хатын-кызлар - Аллаһка буйсынучылар һәм (ирләре) булмаганда үзләрен кайгыртучылар, чөнки Аллаһ аларга кайгырткан. Сез борчылган хатын-кызларга киңәш бирергә, аларны аерым түшәктә калдырырга һәм (кирәк булса) кыйнарга кирәк. Әгәр алар сезгә буйсынсалар, аларны борчыр өчен сәбәпләр эзләмәгез. Чыннан да, Аллаһ - иң бөек, иң бөек.
ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ هُوَ الْبَاطِلُ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ
Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihī huwal-bāṭilu wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).
Шулай итеп (Аллаһның бөеклеге) Аллаһ өчен, Ул – Хаклык. Алар Аннан башка гыйбадәт кылган нәрсәләр – батыл, һәм Аллаһ, әлбәттә, Ул – иң бөек, иң бөек.
وَلَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا لِمَنْ اَذِنَ لَهٗ ۗحَتّٰىٓ اِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوْبِهِمْ قَالُوْا مَاذَاۙ قَالَ رَبُّكُمْۗ قَالُوا الْحَقَّۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ
wa lā tanfa‘usy-syafā‘atu ‘indahū illā liman ażina lah(ū), ḥattā iżā fuzzi‘a ‘an qulūbihim qālū māżā, qāla rabbukum, qālul-ḥaqq(a), wa huwal-‘aliyyul-kabīr(u).
Аның шәфәгате (ярдәме) бары тик Ул рөхсәт иткән кешеләр өчен генә файдалы. Шуңа күрә йөрәкләреннән курку киткәч, алар: "Раббыгыз нәрсә әйтте?" - дип сорыйлар. Алар: "(Сүзләр) хак", - дип җавап бирделәр, һәм Ул - Иң Югары, Иң Бөек.
ذٰلِكُمْ بِاَنَّهٗٓ اِذَا دُعِيَ اللّٰهُ وَحْدَهٗ كَفَرْتُمْۚ وَاِنْ يُّشْرَكْ بِهٖ تُؤْمِنُوْا ۗفَالْحُكْمُ لِلّٰهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيْرِ
Żālikum bi'annahū iżā du‘iyallāhu waḥdahū kafartum, wa iy yusyrak bihī tu'minū, fal-ḥukmu lillāhil-‘aliyyil-kabīr(i).
Чөнки сез чынлыкта Аллаһка гына гыйбадәт кылырга чакырылуыгызны инкяр итәсез. Әгәр Аллаһ сезнең белән бәйле булса, сез ышанасыз. Шуңа күрә карар (хәзер) Аллаһ Тәгаләнең кулында.