وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ ۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), innallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
Ва намоз бигузоред ва закот диҳед. Ва ҳар кори хайре, ки барои худ анҷом медиҳед, аз ҷониби Худо хоҳед буд. Албатта, Худо ба корҳое, ки мекунед, биност.
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا
innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).
Дар ҳақиқат, Аллоҳ ба шумо амр мекунад, ки паёмеро ба касоне, ки ҳаққи қабули онро доранд, бирасонед ва вақте ки шумо байни мардум қонуне муқаррар мекунед, бояд онро ба таври одилона муқаррар кунед. Дар ҳақиқат, Аллоҳ беҳтарин касест, ки шуморо таълим медиҳад. Дар ҳақиқат, Аллоҳ шунаво ва бино аст.
سُبْحٰنَ الَّذِيْٓ اَسْرٰى بِعَبْدِهٖ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذِيْ بٰرَكْنَا حَوْلَهٗ لِنُرِيَهٗ مِنْ اٰيٰتِنَاۗ اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ
subḥānal-lażī asrā bi‘abdihī lailam minal-masjidil ḥarāmi ilal-masjidil-aqṣal-lażī bāraknā ḥaulahū linuriyahū min āyātinā, innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).
Пок аст Худой, ки бандаи Худ (Муҳаммад)-ро шабона аз Масҷиди Ҳарам ба Масҷиди Ақсо, ки дар атрофи он баракат додаем, бурд, то баъзе аз нишонаҳои худро ба ӯ нишон диҳем, зеро Ӯ шунаво ва бино аст.
وَاللّٰهُ يَقْضِيْ بِالْحَقِّ ۗوَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَقْضُوْنَ بِشَيْءٍ ۗاِنَّ اللّٰهَ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ ࣖ
wallāhu yaqḍī bil-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yaqḍūna bisyai'(in), innallāha huwas-samī‘ul-baṣīr(u).
Ва Худо ба ҳақ доварӣ мекунад. Дар ҳоле ки касоне, ки ба ҷуз Ӯ парастиш карда мешаванд, наметавонанд дар ҳеҷ чиз доварӣ кунанд. Албатта, Худо шунаво ва бино аст.
اِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
innallāha ya‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu baṣīrum bimā ta‘malūn(a).
Албатта, Худо он чиро дар осмонҳову замин пинҳон аст, медонад ва Худо ба он чӣ мекунед, биност.