قُلِ اللّٰهُمَّ مٰلِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُۖ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ ۗ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۗ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
qulillāhumma mālikal-mulki tu'til-mulka man tasyā'u wa tanzi‘ul-mulka mim man tasyā'(u), wa tu‘izzu man tasyā'u wa tużillu man tasyā'(u), biyadikal-khair(u), innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ای د قدرت څښتنه، ته چې چا ته وغواړې واک ورکوې او له چا څخه چې وغواړې واک لرې کوې. ته چې څوک وغواړې لوړ یې او چې څوک وغواړې ذلیل کوې. ستا په لاس کې ټوله ښېګڼه ده. په حقیقت کې ته په هر څه قادر یې."
اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يَسْجُدُ لَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ وَالنُّجُوْمُ وَالْجِبَالُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَاۤبُّ وَكَثِيْرٌ مِّنَ النَّاسِۗ وَكَثِيْرٌ حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذَابُۗ وَمَنْ يُّهِنِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّكْرِمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ ۩ۗ
alam tara annallāha yasjudu lahū man fis-samāwāti wa man fil-arḍi wasy-syamsu wal-qamaru wan-nujūmu wal-jibālu wasy-syajaru wad-dawābbu wa kaṡīrum minan-nās(i), wa kaṡīrun ḥaqqa ‘alaihil-‘ażāb(u), wa may yuhinillāhu famā lahū mim mukrim(in), innallāha yaf‘alu mā yasyā'(u).
ایا ته نه پوهېږې چې هر څوک چې په اسمانونو کې دی او هر څوک چې په ځمکه کې دی، الله ته سجده کوي، لمر، سپوږمۍ، ستوري، غرونه، ونې، خزندګان او ډېر خلک؟ خو ډېر (خلک) د سزا مستحق دي. څوک چې الله سپکاوی وکړي، هیڅوک به یې ستاینه ونه کړي. په حقیقت کې، الله هر هغه څه کوي چې وغواړي.