رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ
rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).
(ពួកគេបានអធិស្ឋានថា) ឱម្ចាស់របស់យើង សូមកុំបង្វែរចិត្តរបស់យើងទៅរកការវង្វេងបន្ទាប់ពីទ្រង់បានប្រទានការណែនាំដល់យើង ហើយសូមទ្រង់ប្រទានក្តីមេត្តាករុណាពីទ្រង់ដល់យើង ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ជាអ្នកប្រទាន។
اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيْزِ الْوَهَّابِۚ
am ‘indahum khazā'inu raḥmati rabbikal-‘azīzil-wahhāb(i).
ឬមួយក៏ពួកគេមានកំណប់ទ្រព្យនៃព្រះគុណពីព្រះអម្ចាស់របស់អ្នក ដែលជាម្ចាស់ដ៏មានឫទ្ធានុភាព ដែលជាម្ចាស់ដ៏ប្រទានអ្វីៗទាំងអស់?
قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَهَبْ لِيْ مُلْكًا لَّا يَنْۢبَغِيْ لِاَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِيْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ
qāla rabbigfir lī wa hab lī mulkal lā yambagī li'aḥadim mim ba‘dī, innaka antal-wahhāb(u).
គាត់បាននិយាយថា ឱព្រះអម្ចាស់អើយ សូមទ្រង់អត់ទោសឲ្យខ្ញុំផង ហើយសូមទ្រង់ប្រទាននគរមួយដល់ខ្ញុំ ដែលគ្មានអ្នកណាបន្ទាប់ពីខ្ញុំនឹងមានឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ជាអ្នកប្រទាន។