رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ
rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).
(Урҭ иныҳәон): «Ҳанцәа, амҩақәҵара ҳауҭа ашьҭахь, ҳгәы амҩахҟьарахь иумышьҭын, Уара уҟынтәи агәшаҭара ҳаҭ, ииашаҵәҟьаны, Уара уоуп иҳазҭо».
اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيْزِ الْوَهَّابِۚ
am ‘indahum khazā'inu raḥmati rabbikal-‘azīzil-wahhāb(i).
Мамзаргьы зегь зымчу, зегь ҟазҵо Унцәа иҟынтә абзиабаратә хазына рымоума?]
قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَهَبْ لِيْ مُلْكًا لَّا يَنْۢبَغِيْ لِاَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِيْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ
qāla rabbigfir lī wa hab lī mulkal lā yambagī li'aḥadim mim ba‘dī, innaka antal-wahhāb(u).
Уи иҳәеит: «Сынцәа, исанажь, сара сышьҭахь аӡәгьы имамыз аҳра сыҭ.