يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَنْ يَّرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَسَوْفَ يَأْتِى اللّٰهُ بِقَوْمٍ يُّحِبُّهُمْ وَيُحِبُّوْنَهٗٓ ۙاَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اَعِزَّةٍ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۖ يُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَخَافُوْنَ لَوْمَةَ لَاۤىِٕمٍ ۗذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū may yartadda minkum ‘an dīnihī fa saufa ya'tillāhu biqaumiy yuḥibbuhum wa yuḥibbūnah(ū), ażillatin ‘alal-mu'minīna a‘izzatin ‘alal-kāfirīn(a), yujāhidūna fī sabīlillāhi wa lā yakhāfūna laumata lā'im(in), żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
Amun mɔ amun lafi Ɲanmiɛn su’n! Sran kwlaa ng’ɔ kacili i Ɲanmiɛn sulɛ wafa’n, nn Allah wá fá sran kun bá, ɔ́ kló be yɛ bé kló i, yɛ ɔ́ yó wɛtɛɛfuɛ be nga be lafi i su’n be lika, sanngɛ ɔ́ yó kekle be nga be lafiman Ɲanmiɛn su’n be lika, mɔ be mian be ɲin Ɲanmiɛn i atin’n su’n, mɔ be sroman be nga be klo ndɛ tɛtɛ kanlɛ’n be ɲin cilɛ’n. I sɔ’n yɛle Allah i like ng’ɔ fa man sran ng’ɔ klo’n. Yɛ Allah ti like kwlaa (I like ng’ɔ mannin’n), ɔ si like kwlaa.
اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَلَّا تَخَافُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَبْشِرُوْا بِالْجَنَّةِ الَّتِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ
innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū tatanazzalu ‘alaihimul-malā'ikatu allā takhāfū wa lā taḥzanū wa absyirū bil-jannatil-latī kuntum tū‘adūn(a).
Nanwlɛ, be nga be se kɛ: “E Min’n yɛle Allah’n,” i sin’n, be jran kekle, kpɛkun anzi’m bé jrá be wun lɔ (be sé kɛ: “Nán srɛ kun amun, nán amun wla bo amun wun, yɛ amun di aklunjuɛ (ɲanlɛ) mɛn klanman nga be tali amun nda’n i nun.”