هُوَ الَّذِيْ يُصَوِّرُكُمْ فِى الْاَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاۤءُ ۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
huwal-lażī yuṣawwirukum fil-arḥāmi kaifa yasyā'(u), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
ཁྱེད་རང་མངལ་ནང་དུ་ཁོང་གི་འདོད་པ་ལྟར་བཟོ་མཁན་དེ་ཡིན། ཁོང་མ་གཏོགས་ལྷ་གཞན་མེད་དོ། དབང་ཕྱུག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ།
وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوْٓا اَيْدِيَهُمَا جَزَاۤءًۢ بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
was-sāriqu was-sāriqatu faqṭa‘ū aidiyahumā jazā'am bimā kasabā nakālam minallāh(i), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
རྐུ་མ་རྒྱག་མཁན་གྱི་ཕོ་མོ་ཚོའི་ལག་པ་གཅོད་དགོས། ཁོང་ཚོས་བྱས་པའི་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་ཉེས་ཆད་དང་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་ཉེས་ཆད་ཅིག་ཡིན། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་སྟོབས་ཤུགས་ཅན་དང་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན།
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهٖ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ ۗفَيُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
wa mā arsalnā mir rasūlin illā bilisāni qaumihī liyubayyina lahum, fa yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
ང་ཚོས་སྐུ་ཚབ་གང་ཡང་བཏང་མེད་པར་ཁོང་གི་མི་རིགས་ཀྱི་སྐད་ཡིག་ནང་མ་གཏོགས་ཁོང་གིས་ཁོང་ཚོར་འགྲེལ་བཤད་རྒྱག་ཐུབ་པའི་ཆེད་དུ་བཏང་བ་རེད། དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་གིས་གང་འདོད་པ་ལ་ལམ་ནོར་དུ་བཏང་བ་དང་། ཁོང་གིས་འདོད་པའི་མི་སུ་ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་ནི་ཆེས་མཐུ་སྟོབས་དང་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན་ནོ།
وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).
ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་སྟོབས་ལྡན་དང་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཡིན།
وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).
ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་སྟོབས་ཤུགས་ཆེ་ཤོས་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་དེ་ཡིན།
مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعِزَّةَ فَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ جَمِيْعًاۗ اِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهٗ ۗوَالَّذِيْنَ يَمْكُرُوْنَ السَّيِّاٰتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَمَكْرُ اُولٰۤىِٕكَ هُوَ يَبُوْرُ
man kāna yurīdul-‘izzata falillāhil-‘izzatu jamī‘ā(n), ilaihi yaṣ‘adul-kalimuṭ-ṭayyibu wal-‘amaluṣ-ṣāliḥu yarfa‘uh(ū), wal-lażīna yamkurūnas-sayyi'āti lahum ‘ażābun syadīd(un), wa makru ulā'ika huwa yabūr(u).
སུ་ཞིག་གིས་གཟི་བརྗིད་འདོད་ན། དེ་ནས་(ཤེས་)གཟི་བརྗིད་ཚང་མ་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་དབང་བ་རེད། ཚིག་ཡག་པོ་དེ་ཁོང་ལ་འབྱུང་བ་དང་། ཁོང་གིས་བྱ་བ་བཟང་པོ་དེ་ཡར་འཐེན་པར་འགྱུར། ངན་པའི་འཆར་གཞི་བརྩམ་མཁན་རྣམས་ལ་ཉེས་ཆད་ཧ་ཅང་དྲག་པོ་ཕོག་ནས་ཁོང་ཚོའི་འཆར་གཞི་ངན་པ་རྣམས་མེད་པར་བཟོ་རྒྱུ་ཡིན་ནོ།
لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).
གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཕྲུ་གུ་ཞིག་འཁྱེར་འདོད་ཡོད་ན། ཁོང་གིས་ཁོང་གིས་བསྐྲུན་པའི་དངོས་པོ་ལས་ཁོང་ལ་དགོས་པ་དེ་འདེམས་རྒྱུ་ཡིན། ཁོང་ལ་གཟི་བརྗིད་ཡོད། ཁོང་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་མཐུ་སྟོབས་ཅན་དང་།
هُوَ اللّٰهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۗ يُسَبِّحُ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ
huwallāhul-khāliqul-bāri'ul-muṣawwiru lahul-asmā'ul-ḥusnā, yusabbiḥu lahū mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
ཁོང་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིན། ཁོང་གིས་བསྐྲུན་པ་དང་། བསྐྲུན་པ། དབྱིབས་བཟོས་པ། ཁོང་ལ་མིང་མཛེས་པོ་ཡོད། ནམ་མཁའ་དང་ས་གཞིའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་བསྟོད་བསྔགས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེ་བཞིན་ཁོང་ནི་སྟོབས་ལྡན་དང་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན།