ورود به اسلام، اینجا کلیک کنید
اسلام الحق: قرآن و حدیث
(اسلام حقیقی)



موضوع - 6 ستون ایمان الله (ستون ایمان شماره 1) اسماء و صفات خداوند فطرت خدا و اسماءالحسنه مالک ترین فرمانرواترین یا کنترل کننده ترین

نتایج جستجوی آیات :
کل آیات : 7
26
Q.S علی عمران (3:26)

قُلِ اللّٰهُمَّ مٰلِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُۖ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ ۗ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۗ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qulillāhumma mālikal-mulki tu'til-mulka man tasyā'u wa tanzi‘ul-mulka mim man tasyā'(u), wa tu‘izzu man tasyā'u wa tużillu man tasyā'(u), biyadikal-khair(u), innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

بگو (محمد): «ای خداوند صاحب قدرت، تو به هر که بخواهی قدرت می‌دهی و از هر که بخواهی قدرت را می‌گیری. تو هر که را بخواهی عزت می‌دهی و هر که را بخواهی خوار می‌کنی. خیر در دست توست. به‌راستی، تو بر هر چیز توانا هستی.»


114
Q.S تا ها (20:114)

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْاٰنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يُّقْضٰٓى اِلَيْكَ وَحْيُهٗ ۖوَقُلْ رَّبِّ زِدْنِيْ عِلْمًا

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), wa lā ta‘jal bil-qur'āni min qabli ay yuqḍā ilaika waḥyuh(ū), wa qur rabbi zidnī ‘ilmā(n).

پس بلندمرتبه است الله، پادشاه حقیقی. و (ای محمد) پیش از آنکه وحی به تو کامل شود، در (خواندن) قرآن شتاب نکن و بگو: «پروردگارا، بر دانشم بیفزا.»


116
Q.S المؤمنون (23:116)

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيْمِ

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), lā ilāha illā huw(a), rabbul-‘arsyil-karīm(i).

پس والاست خدا، پادشاه حقیقی؛ جز او خدایی نیست، پروردگار عرش کریم.


23
Q.S الحشر (59:23)

هُوَ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚ اَلْمَلِكُ الْقُدُّوْسُ السَّلٰمُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيْزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُۗ سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

huwallāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), al-malikul-quddūsus-salāmul-mu'minul-muhaiminul-‘azīzul-jabbārul-mutakabbir(u), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

او خداست که جز او معبودی نیست. پادشاه، مقدس، سلام، مؤمن، مهیمن، عزیز، جبار و متکبر است. خدا از آنچه شریکش می‌سازند منزه است.


1
Q.S ال- جمعه (62:1)

يُسَبِّحُ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوْسِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

yusabbiḥu lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍil-malikil-quddūsil-‘azīzil-ḥakīm(i).

آنچه در آسمان‌ها و زمین است، برای خدا تسبیح می‌گویند، پادشاه، مقدس، توانمند و حکیم.


1
Q.S الناس (114:1)

قُلْ اَعُوْذُ بِرَبِّ النَّاسِۙ

qul a‘ūżu birabbin-nās(i).

بگو: «پناه می‌برم به پروردگار انسان‌ها


2
Q.S الناس (114:2)

مَلِكِ النَّاسِۙ

malikin-nās(i).

پادشاه انسان‌ها