بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ
bismillāhir-raḥmānir-raḥīm(i).
Рәхмәтле, рәхимле Аллаһ исеме менән.
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
al-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
Бөтә ғәләмдәрҙең Раббыһы Аллаһҡа маҡтау!
فَتَلَقّٰٓى اٰدَمُ مِنْ رَّبِّهٖ كَلِمٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ
fatalaqqā ādamu mir rabbihī kalimātin fatāba ‘alaih(i), innahū huwat-tawwābur- raḥīm(u).
Шунан һуң Әҙәм Раббыһынан һүҙҙәр алды һәм Раббы уның тәүбәһен ҡабул итте. Ысынлап та, Алла тәүбәләрҙе ҡабул итеүсе, рәхимле!
وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ
wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).
Һәм шулай уҡ, Беҙ һеҙҙе (мосолмандарҙы) кешеләрҙең (ғәмәлдәренә) шаһит булһын өсөн һәм Рәсүл (Мөхәммәт) һеҙҙең (ғәмәлдәрегеҙгә) шаһит булһын өсөн «урта кешеләр» иттек. Беҙ уны һеҙҙең (элек) мөрәжәғәт иткән ҡибла итмәнек, ә кемдең Рәсүлгә эйәреүен, кемдең кире ҡайтыуын белеүебеҙ өсөн эшләнек. Ысынлап та, (Ҡибланы күсереү) бик ауыр эш, Аллаһ тарафынан тура юлға баҫҡандарҙан башҡа. Һәм Аллаһ иманығыҙҙы әрәм итмәҫ. Ысынлап та, Аллаһ рәхимле, кешеләргә ҡарата мәрхәмәтле!
قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِاَخِيْ وَاَدْخِلْنَا فِيْ رَحْمَتِكَ ۖوَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ
qāla rabbigfirlī wa li'akhī wa adkhilnā fī raḥmatik(a), wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).
Ул (Муса) доға ҡылды: «Эй, Раббым, мине һәм ағайымды ғәфү ит һәм беҙҙе Үҙеңдең рәхмәтеңә индер, Һин бөтә рәхимлеләрҙең иң мәрхәмәтлеһе».
لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ
laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).
Ысынлап та, ауыр ваҡыттарҙа пәйғәмбәргә эйәргән мөһәжирҙәрҙең һәм ансарҙарҙың тәүбәләрен Аллаһ Тәғәлә ҡабул иткән, уларҙың бер төркөмөнөң йөрәге ситкә борола яҙғандан һуң, шунан һуң Аллаһ Тәғәлә уларҙың тәүбәләрен ҡабул иткән. Ысынлап та, Аллаһ уларға ҡарата рәхимле, рәхимле!
۞ وَمَآ اُبَرِّئُ نَفْسِيْۚ اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ ۢ بِالسُّوْۤءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيْۗ اِنَّ رَبِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa mā ubarri'u nafsī, innan-nafsa la'ammāratum bis-sū'i illā mā raḥima rabbī, inna rabbī gafūrur raḥīm(un).
Ә мин үҙемде (хаталарҙан) азат тип (иғлан итмәйем), сөнки ысынында нәфсе һәр ваҡыт яуызлыҡҡа килтерә, тик Раббым рәхмәт биргән нәфсенән башҡа. Ысынлап та, Раббым ярлыҡаусы, рәхимле!
نُزُلًا مِّنْ غَفُوْرٍ رَّحِيْمٍ ࣖ
nuzulam min gafūrir raḥīm(in).
Ғәфү итеүсе, рәхимле (Аллаһ) тарафынан (һеҙгә) яһаҡ итеп.