وَلْتَكُنْ مِّنْكُمْ اُمَّةٌ يَّدْعُوْنَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
waltakum minkum ummatuy yad‘ūna ilal-khairi wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkar(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
Yɛ maan sran akpasua kun tran amun nun mɔ be flɛ sa kpa yolɛ’n, mɔ be se (yo) sa kpa yolɛ’n, mɔ be tannin sa tɛ yolɛ’n. Yɛ be yɛ be ti sran mɔ be le suɛn’n niɔn.
لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
Nanwlɛ, e sunmannin Nowe i nvlefuɛ’m be sin sakpa, kpɛkun ɔ seli kɛ: "Min nvlefuɛ mun! Amun su Allah! Ɲanmiɛn (sran) uflɛ fi nunman lɛ man amun saan i. Nanwlɛ, srɛ kun min kɛ fɔ tulɛ’n ɔ́ klé amun ɲrɛnnɛn cɛn sroesroe’n (aunmuan’n i awieliɛ cɛn’n nun).
۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
Yɛ Ad lɔfuɛ’m be liɛ’n (E sunmannin) Hud, be niaan bian’n. Ɔ seli kɛ: "Min nvlefuɛ mun! Amun su Allah! Ɲanmiɛn (sran) uflɛ fi nunman lɛ man amun saan i. Ɔ maan ngue ti yɛ amun sroman Allah ɔ?"
وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).
Yɛ Samudfuɛ’m be (E sunmannin) be niaan bian Salɛ. Ɔ seli kɛ: "Min nvlefuɛ mun! An su Allah! Ɲanmiɛn (sran) uflɛ fi nunman lɛ m'ɔ ti amun liɛ'n, saan i. Nanwlɛ, like kun m'ɔ kle weiin kɛ amun Min'n fin'n, ɔ ti amun nzɔliɛ like. Maan ɔ di Allah i asiɛ'n su aliɛ, nán amun yo i like tɛ, sɛ nán sɔ'n, amún wún ɲrɛnnɛn kekle kpa."
قُلْ هٰذِهٖ سَبِيْلِيْٓ اَدْعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗعَلٰى بَصِيْرَةٍ اَنَا۠ وَمَنِ اتَّبَعَنِيْ ۗوَسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul hāżihī sabīlī ad‘ū ilallāh(i), ‘alā baṣīratin ana wa manittaba‘anī, wa subḥānallāhi wa mā ana minal-musyrikīn(a).
Se (Muhammad) kɛ: "Min atin'n yɛ ɔ o lɛ ɔ, min nin be nga be su min su'n, e flɛ (amun) kɛ amun bla Allah i wun lɔ nin lafilɛ, Ɲanmiɛn manman Ɲanmiɛn, yɛ n timan Ɲanmiɛn sufuɛ kpanngban be nun kun."
وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ رَّسُوْلًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوْتَۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ هَدَى اللّٰهُ وَمِنْهُمْ مَّنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلٰلَةُ ۗ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ
wa laqad ba‘aṡnā fī kulli ummatir rasūlan ani‘budullāha wajtanibuṭ-ṭāgūt(a), fa minhum man hadallāhu wa minhum man ḥaqqat ‘alaihiḍ-ḍalālah(tu), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).
Yɛ nanwlɛ, e sunmannin sran kun nvle kwlaa nun (kɛ ɔ flɛ), "An su Allah, yɛ amun fa amun wun mantan Ɲanmiɛn ndɛ tɛtɛ kanlɛ'n", i sin'n be nun wie'm be o lɛ mɔ Allah kleli be atin'n, yɛ be nun wie'm be o lɛ mɔ be ka fɔnlɛ nun ɔn. Ɔ maan amun nanti asiɛ’n su naan amun nian wafa nga be nga be kpɛ ndɛ’n i sin’n (akoto mun) be wie’n.
اُدْعُ اِلٰى سَبِيْلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ
ud‘u ilā sabīli rabbika bil-ḥikmati wal-mau‘iẓatil-ḥasanati wa jādilhum bil-latī hiya aḥsan(u), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlihī wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).
Flɛ (sran mun) ɔ Min’n i atin’n su nin ngwlɛlɛ nin like klelɛ kpa, yɛ nin be si akplowa wafa kpa su. Nanwlɛ, amun Min’n, ɔ si sran ng’ɔ mlin i atin’n su’n i kpa, yɛ ɔ si sran ng’ɔ kle i atin’n i kpa.
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ
wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).
Yɛ y’a sunmanman sran fi ka naan w’a (Muhamɛdi), sanngɛ y’a yi i nglo y’a kle i kɛ amuɛn uflɛ fi nunman lɛ (m’ɔ le atin su i’n) saan min, ɔ maan amun su min.
وَمَنْ اَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّنْ دَعَآ اِلَى اللّٰهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَّقَالَ اِنَّنِيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa man aḥsanu qaulam mimman da‘ā ilallāhi wa ‘amila ṣāliḥaw wa qāla innanī minal-muslimīn(a).
Yɛ wan yɛ ɔ le ndɛ kpa tra sran ng’ɔ flɛ Allah’n, m’ɔ yo sa kpa’n, m’ɔ se kɛ: “Nanwlɛ, n ti mizilɛmufuɛ’m be nun kun’n (mɔ be fa be wun man’n) ɔ?”