اِهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيْمَۙ
ihdinaṣ-ṣirāṭal-mustaqīm(a).
අපට සෘජු මාර්ගය පෙන්වන්න,
صِرَاطَ الَّذِيْنَ اَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ ەۙ غَيْرِ الْمَغْضُوْبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّاۤلِّيْنَ ࣖ
Ṣirāṭal-lażīna an‘amta ‘alaihim, gairil-magḍūbi ‘alaihim wa laḍ-ḍāllīn(a).
(එනම්) ඔබ අනුග්රහය දැක්වූ අයගේ මාර්ගයයි; කෝපයට පත් වූවන්ගේ මාර්ගය නොවේ, නොමඟ ගිය අයගේ මාර්ගය නොවේ.
۞ سَيَقُوْلُ السُّفَهَاۤءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلّٰىهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِيْ كَانُوْا عَلَيْهَا ۗ قُلْ لِّلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُۗ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
sayāqūlus-sufahā'u minan-nāsi mā wallāhum ‘an qiblatihimul-latī kānū ‘alaihā, qul lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
මිනිසුන් අතරින් අවබෝධයක් නොමැති අය මෙසේ අසනු ඇත: “ඔවුන් (මුස්ලිම්වරුන්) කලින් (ඔවුන් යොමු කළ) කිබ්ලාවෙන් ඈත් කළේ කුමක් නිසාද?” (මුහම්මද්) පවසන්න: “නැගෙනහිර සහ බටහිර අල්ලාහ්ටම අයත්ය. ඔහු තමා කැමති අයට සෘජු මාර්ගයට මඟ පෙන්වයි.”
اِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ
innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).
නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් මාගේ ස්වාමියාද, ඔබ සැමගේ ස්වාමියාද වේ. එබැවින් ඔබ ඔහුටම නමස්කාර කරන්න. මෙයම සෘජු මාර්ගයයි.”
وَاَنَّ هٰذَا صِرَاطِيْ مُسْتَقِيْمًا فَاتَّبِعُوْهُ ۚوَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ
wa anna hāżā ṣirāṭī mustaqīman fattabi‘ūh(u), wa lā tattabi‘us-subula fa tafarraqa bikum ‘an sabīlih(ī), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tattaqūn(a).
තවද නියත වශයෙන්ම මෙය මාගේ සෘජු මාර්ගයයි. එබැවින් ඔබ අනුගමනය කරන්න! ඔහුගේ මාර්ගයෙන් ඔබව විසුරුවා හරින (වෙනත්) මාර්ග අනුගමනය නොකරන්න. එබැවින් ඔබ භක්තිමත් විය යුතු යැයි ඔහු ඔබට අණ කළේය.
وَاللّٰهُ يَدْعُوْآ اِلٰى دَارِ السَّلٰمِ ۚوَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
wallāhu yad‘ū ilā dāris-salām(i), wa yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
තවද අල්ලාහ් (මිනිසුන්) දාරුස් සලාම් (ස්වර්ගය) වෙත කැඳවයි, තවද ඔහු කැමති ඕනෑම අයෙකු සෘජු මාර්ගය (ඉස්ලාම්) වෙත මඟ පෙන්වයි.
قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ
qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).
“මෙය මා වෙත යොමු වන සෘජු මාර්ගයයි” ඔහු (අල්ලාහ්) පැවසීය.
وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلَيْنِ اَحَدُهُمَآ اَبْكَمُ لَا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّهُوَ كَلٌّ عَلٰى مَوْلٰىهُ ۗ اَيْنَمَا يُوَجِّهْهُّ لَا يَأْتِ بِخَيْرٍ ۖهَلْ يَسْتَوِيْ هُوَۙ وَمَنْ يَّأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَهُوَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ
wa ḍaraballāhu maṡalar rajulaini aḥaduhumā abkamu lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa huwa kallun ‘alā maulāh(u), ainamā yuwajjihhu lā ya'ti bikhair(in), hal yastawī huw(a), wa may ya'muru bil-‘adli wa huwa ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
තවද අල්ලාහ් (තවද) උපමාවක් කීවේය, මිනිසුන් දෙදෙනෙකු, ඔවුන්ගෙන් එක් අයෙකු ගොළු විය, කිසිවක් කළ නොහැකි විය, ඔහු තම භාරකරුට බරක් විය, ඔහු ( ඔහුගේ භාරකරු විසින්) යවන ලද ඕනෑම තැනකට ඔහුට කිසිදු යහපතක් ගෙන ඒමට නොහැකි විය. එම පුද්ගලයා යුක්තිය නියෝග කරන සහ සෘජු මාර්ගයේ සිටින කෙනෙකුට සමානද?
وَاِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ
wa innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).
(ඊසා) මෙසේ පැවසීය: “නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් මාගේ ස්වාමියාද ඔබගේ ස්වාමියාද වේ. එබැවින් ඔබ ඔහුටම නමස්කාර කරන්න. මෙය සෘජු මාර්ගයයි.”
وَاَنِ اعْبُدُوْنِيْ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ
wa ani‘budūnī, hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).
තවද මට නමස්කාර කරන්න. මෙය සෘජු මාර්ගයයි. ”