وَمَنْ يُّشَاقِقِ الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدٰى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيْلِ الْمُؤْمِنِيْنَ نُوَلِّهٖ مَا تَوَلّٰى وَنُصْلِهٖ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا ࣖ
wa may yusyāqiqir-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahul-hudā wa yattabi‘ gaira sabīlil-mu'minīna nuwallihī mā tawallā wa nuṣlihī jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).
ហើយអ្នកណាដែលប្រឆាំងនឹងអ្នកនាំសារ (មូហាំម៉ាត់) បន្ទាប់ពីសច្ចភាពបានច្បាស់លាស់ចំពោះគាត់ ហើយដើរតាមមាគ៌ាដែលមិនមែនជាមាគ៌ារបស់ពួកអ្នកមានជំនឿ យើងនឹងទុកគាត់ឱ្យនៅក្នុងកំហុសដែលគាត់បានប្រព្រឹត្ត ហើយយើងនឹងបញ្ជូនគាត់ទៅឋាននរក ហើយនោះគឺជាកន្លែងដ៏អាក្រក់បំផុតដែលត្រូវវិលត្រឡប់ទៅ។
لِلْفُقَرَاۤءِ الْمُهٰجِرِيْنَ الَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا وَّيَنْصُرُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَۚ
lil-fuqarā'il-muhājirīnal-lażīna ukhrijū min diyārihim wa amwālihim yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānaw wa yanṣurūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).
(រង្វាន់ទាំងនោះក៏) សម្រាប់ប្រជាជនក្រីក្រដែលបានធ្វើចំណាកស្រុក ដែលត្រូវបានបណ្តេញចេញពីស្រុកកំណើតរបស់ពួកគេ ហើយបានលះបង់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេ ដើម្បីស្វែងរកព្រះគុណពីអល់ឡោះ និងការយល់ព្រមពីទ្រង់ និង (ដើម្បី) ជួយ (សាសនារបស់) អល់ឡោះ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់។ ពួកគេគឺជាមនុស្សពិតប្រាកដ។
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
ហើយប្រជាជន(អាន់សារ)ដែលបានកាន់កាប់ទីក្រុងមេឌីណា ហើយបានជឿមុន (ការមកដល់) ពួកគេស្រឡាញ់អ្នកដែលបានធ្វើចំណាកស្រុកទៅកាន់កន្លែងរបស់ពួកគេ។ ហើយពួកគេមិនបានដាក់បំណងប្រាថ្នានៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេចំពោះអ្វីដែលត្រូវបានប្រទានឱ្យពួកគេ (មូហាជីរីន) ឡើយ។ ហើយពួកគេឱ្យតម្លៃ (មូហាជីរីន) លើសពីខ្លួនឯង ទោះបីជាពួកគេក៏ខ្វះខាតក៏ដោយ។ ហើយអ្នកណាដែលរក្សាខ្លួនពីការកំណាញ់ អ្នកទាំងនោះគឺជាមនុស្សដែលមានសំណាង។
وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).
ហើយអ្នកដែលបានមកបន្ទាប់ពីពួកគេ (មូហាជីរីន និងអាន់សារ) ពួកគេបានអធិស្ឋានថាៈ ឱព្រះអម្ចាស់របស់យើង សូមទ្រង់អភ័យទោសឱ្យយើង និងបងប្អូនរបស់យើងដែលបានជឿមុនយើងផង ហើយសូមទ្រង់កុំដាក់ទោសនៅក្នុងចិត្តរបស់យើងចំពោះអ្នកដែលមានជំនឿឡើយ។ ឱព្រះអម្ចាស់របស់យើង ពិតណាស់ ទ្រង់គឺជាអ្នកដែលមានចិត្តសប្បុរសបំផុត ជាអ្នកដែលមានចិត្តអាណិតអាសូរបំផុត។