مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ يَّسْتَغْفِرُوْا لِلْمُشْرِكِيْنَ وَلَوْ كَانُوْٓا اُولِيْ قُرْبٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ
mā kāna lin-nabiyyi wal-lażīna āmanū ay yastagfirū lil-musyrikīna wa lau kānū ulī qurbā mim ba‘di mā tabayyana lahum annahum aṣḥābul-jaḥīm(i).
Пророклы но оскисьёслы мушрикъёс понна (Аллахлэсь) прощение курыны уг яра, соос (солэн) ӵыжы-выжыосыз ке но, соослы валамон луэм бере, мушрикъёс адысь улӥсьёс шуыса.
مَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَاۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِيْنَ حَتّٰى نَبْعَثَ رَسُوْلًا
manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa mā kunnā mu‘ażżibīna ḥattā nab‘aṡa rasūlā(n).
Кин ке но (Аллахлэн) кивалтэмезъя лэсьтэ, со ас понназ; нош кин ке ышиз, со ас понназ. Нош кин ке но, кин мукетызлэсь секытсэ нуэ, мукетызлэсь секытсэ нуллыны уг быгаты, нош Ми ум янгыше уськытэ, кытчыозь Ми ыстэм муртэз келямы.