مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ يَّسْتَغْفِرُوْا لِلْمُشْرِكِيْنَ وَلَوْ كَانُوْٓا اُولِيْ قُرْبٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ
mā kāna lin-nabiyyi wal-lażīna āmanū ay yastagfirū lil-musyrikīna wa lau kānū ulī qurbā mim ba‘di mā tabayyana lahum annahum aṣḥābul-jaḥīm(i).
Мушрикууд бол тамын оршин суугчид гэдэг нь тэдэнд тодорхой болсны дараа, тэд хамаатан садан байсан ч гэсэн тэднээс (Аллахаас) уучлал гуйх нь Бошиглогч болон итгэгчдэд зохисгүй юм.
مَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَاۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِيْنَ حَتّٰى نَبْعَثَ رَسُوْلًا
manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa mā kunnā mu‘ażżibīna ḥattā nab‘aṡa rasūlā(n).
Хэн (Аллахын) удирдамжийн дагуу үйлдвэл энэ нь түүний (аюулгүй байдлын) төлөө юм. Хэн төөрөлдвөл жинхэнэ (алдагдал) нь түүний төлөө юм. Нүгэлтэн бусдын нүглийг үүрч чадахгүй, гэхдээ бид элч илгээх хүртлээ түүнийг шийтгэхгүй.