مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ يَّسْتَغْفِرُوْا لِلْمُشْرِكِيْنَ وَلَوْ كَانُوْٓا اُولِيْ قُرْبٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ
mā kāna lin-nabiyyi wal-lażīna āmanū ay yastagfirū lil-musyrikīna wa lau kānū ulī qurbā mim ba‘di mā tabayyana lahum annahum aṣḥābul-jaḥīm(i).
இணைவைப்பவர்கள் நரகவாசிகளே என்பது நபிகளுக்கும் முஃமின்களுக்கும் தெளிவாகிவிட்ட பிறகு, அவர்கள் தங்களின் உறவினர்களாக இருந்தாலும், அவர்களுக்காக (அல்லாஹ்விடம்) மன்னிப்புக் கேட்பது தகாது.
وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ اِلَّا عَنْ مَّوْعِدَةٍ وَّعَدَهَآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗٓ اَنَّهٗ عَدُوٌّ لِّلّٰهِ تَبَرَّاَ مِنْهُۗ اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَاَوَّاهٌ حَلِيْمٌ
wa mā kānastigfāru ibrāhīma li'abīhi illā ‘am mau‘idatiw wa‘adahā iyyāh(u), falammā tabayyana lahū annahū ‘aduwwul lillāhi tabarra'a minh(u), inna ibrāhīma la'awwāhun ḥalīm(un).
இப்ராஹீம் தன் தந்தைக்காக (அல்லாஹ்விடம்) மன்னிப்புக் கோரியதற்குக் காரணம், அவர் தன் தந்தைக்கு அளித்திருந்த ஒரு வாக்குறுதியே ஆகும். எனவே, தன் தந்தை அல்லாஹ்வின் எதிரி என்பது இப்ராஹீமுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்தபோது, அவர் அவரை விட்டுப் பிரிந்தார். உண்மையில், இப்ராஹீம் மிகவும் சாந்தமான மற்றும் இரக்கமுள்ளவராக இருந்தார்.