وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ
wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).
און ווען אַ פסוק קומט צו זיי, זאָגן זיי, "מיר וועלן נישט גלויבן (גלויבן) ביז עס וועט אונדז געגעבן ווערן ווי וואָס איז געגעבן געוואָרן צו אַלאַה'ס שליחים." אַלאַה ווייסט בעסער וואו ער לייגט זיין אַפּאָסטאָלישע אויפגאַבע. מענטשן וואָס זינדיקן וועלן געבראַכט ווערן דערנידעריקונג פֿאַר אַלאַה און שטרענגע שטראָף צוליב דעם אָפּנאַר וואָס זיי האָבן באַגאַנגען.
لَقَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ عَزِيْزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيْصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِيْنَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ
laqad jā'akum rasūlum min anfusikum ‘azīzun ‘alaihi mā ‘anittum ḥarīṣun ‘alaikum bil-mu'minīna ra'ūfur raḥīm(un).
טאַקע, עס איז געקומען צו דיר אַ שליח פֿון דיין אייגענעם פֿאָלק, די ליידן וואָס דו דערלעבסט איז שווער, (ער) וויל טאַקע (גלויבן און ישועה) פֿאַר דיר, איז גוטהאַרציק און רחמנותדיק צו די וואָס גלויבן.
وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ
wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).
און זיי (אויך) האָבן געזאָגט, "פארוואס איז דער קוראַן נישט געוואָרן אַנטפּלעקט צו די גרויסע (רייכע און איינפלוסרייכע) מענטשן פון איינעם פון די צוויי לענדער (מעקאַ און טאַיף)?"
مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
מוכאַמאַד איז געווען דער שליח פֿון אַלאַה און די וואָס האָבן אים באַגלייט זענען געווען שטרענג צו די נישט-גלויביקע, אָבער רחמנותדיק איינער צו דעם אַנדערן. איר זעט זיי בייגן זיך און זיך בוקן זוכנדיק אַלאַה'ס חן און זיין פאַרגעניגן. זייערע פנימער האָבן געוויזן סימנים פֿון בוקן זיך. אַזוי זענען זייערע כאַראַקטעריסטיקס (געפֿונען) אין דער תּורה און זייערע כאַראַקטעריסטיקס (געפֿונען) אין דער בשורה, נעמלעך ווי אַ זוימען וואָס שיקט אַרויס אַ שפּראָץ, דערנאָך ווערט דער שפּראָץ שטאַרקער און דערנאָך ווערט גרויס און גלייך אויף דעם שטאַם; די פלאַנץ באַפֿרידיקט אירע פּלאַנצער ווייל אַלאַה וויל אויפֿרעגן די הערצער פֿון די נישט-גלויביקע (מיט דער מאַכט פֿון די גלויביקע). אַלאַה צוזאָגט די וואָס גלויבן און טוען גוטע מעשים צווישן זיי, מחילה און אַ גרויסע באַלוינונג.