وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ
wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).
Әгәр аларга бер аять килсә, алар әйтәләр: "Аллаһ рәсүлләренә бирелгән кебек безгә дә бирелгәнче, без иман китермибез", - дип. Аллаһ үзенең рәсүллек вазифасын кайда куячагын яхшырак белә. Гөнаһ кылучылар Аллаһ алдында хурлыкка һәм каты җәзага дучар ителәчәкләр, алар кылган ялганнары өчен.
لَقَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ عَزِيْزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيْصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِيْنَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ
laqad jā'akum rasūlum min anfusikum ‘azīzun ‘alaihi mā ‘anittum ḥarīṣun ‘alaikum bil-mu'minīna ra'ūfur raḥīm(un).
Чыннан да, сезгә үз кавемегездән пәйгамбәр килде, сезгә авыр газаплар бирелде, ул сезнең өчен (иман һәм котылуны) тели, мөэминнәргә рәхимле һәм шәфкатьле.
وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ
wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).
Һәм алар (шулай ук) әйттеләр: "Ни өчен бу Коръән бу ике илнең берсендәге (Мәккә һәм Таиф) бай һәм йогынтылы кешеләргә төшерелмәгән?"
مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
Мөхәммәд Аллаһның илчесе иде, һәм аның белән бергә булган кешеләр кәферләргә каты, ләкин бер-берсенә мәрхәмәтле иделәр. Аларның Аллаһның рәхмәтен һәм ризалыгын теләп, рөкугъ һәм сәҗдә кылганнарын күрәсең. Аларның йөзләрендә сәҗдә билгеләре күренә иде. Аларның Тәүратта һәм Инҗилдә (ачыкланган) сыйфатлары шундый, ягъни үсенте чыгарган орлык кебек, аннары үсенте ныгый, аннары зур һәм туры булып, сабагында тора; үсемлек үзенең утыртучыларын сөендерә, чөнки Аллаһ мөэминнәрнең көче белән аларның күңелләрен ачуландырырга тели. Аллаһ алар арасыннан иман китереп изге гамәлләр кылучыларга гафу һәм зур бүләк вәгъдә итә.