وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ
wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).
Тэдэнд шүлэг ирэхэд тэд "Аллахын элч нарт өгөгдсөн шиг бидэнд өгөгдөх хүртэл бид итгэхгүй" гэж хэлдэг. Аллах элчийн үүргээ хаана тавихаа илүү сайн мэддэг. Нүгэл үйлдсэн хүмүүс үйлдсэн хууран мэхлэлтийнх нь улмаас Аллахын өмнө доромжлол, хатуу шийтгэл амсах болно.
لَقَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ عَزِيْزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيْصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِيْنَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ
laqad jā'akum rasūlum min anfusikum ‘azīzun ‘alaihi mā ‘anittum ḥarīṣun ‘alaikum bil-mu'minīna ra'ūfur raḥīm(un).
Үнэндээ танай ард түмнээс та нарт нэгэн элч ирсэн бөгөөд та нарын туулж буй зовлон маш хүнд байна, тэр та нарт (итгэл ба авралыг) үнэхээр хүсч байна, итгэгчдэд энэрэнгүй, нигүүлсэнгүй ханддаг.
وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ
wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).
Тэд (мөн) "Энэ Коран судар яагаад эдгээр хоёр улсын (Мекке, Тайф) аль нэгнийх нь агуу (баян, нөлөө бүхий) хүмүүст илчлэгдээгүй юм бэ?" гэж хэлэв.
مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
Мухаммед бол Аллахын элч байсан бөгөөд түүнтэй хамт явсан хүмүүс үл итгэгчдийн эсрэг хатуу ширүүн боловч бие биедээ энэрэнгүй ханддаг байв. Тэднийг Аллахын нигүүлсэл, тааллыг эрэлхийлэн бөхийж, мөргөж байгааг та харж байна. Тэдний царайнд мөргөлийн шинж тэмдэг харагдаж байв. Эдгээр нь Тора болон Сайн мэдээнд (илчлэгдсэн) тэдний шинж чанарууд юм. Тухайлбал, нахиа ургуулсан үр шиг, дараа нь нахиа нь улам хүчтэй болж, дараа нь ишэн дээрээ том, шулуун болдог; ургамал нь тариалагчдаа баярлуулдаг, учир нь Аллах үл итгэгчдийн зүрх сэтгэлийг (итгэгчдийн хүчээр) цочроохыг хүсдэг. Аллах тэдний дунд итгэж, сайн үйлс хийдэг хүмүүст уучлал, агуу шагнал амладаг.