۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ
inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).
ཀ་རུན་ནི་མོ་ཤེའི་མི་རིགས་ཀྱི་ནང་དུ་ཡོད་ཀྱང་། ཁོང་གིས་ཁོང་ཚོར་དྲང་བདེན་གྱི་བྱ་སྤྱོད་སྤེལ་ཡོད། ང་ཚོས་ཁོང་ལ་ལྡེ་མིག་ཧ་ཅང་ལྗིད་པོ་ཡོད་པའི་བང་མཛོད་ཅིག་སྤྲད་ཡོད། ༼དྲན་དགོས།༽ ཁོང་གི་མི་མང་གིས་ཁོང་ལ་ "ཁྱེད་རང་ཆེ་འདོད་ཆེན་པོ་མ་བྱེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཆེ་འདོད་བྱེད་མཁན་གྱི་མི་ལ་དགའ་པོ་མེད།"
وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་གནང་བའི་དངོས་པོ་དེ་དང་མཉམ་དུ་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའི་ས་ཆ་འཚོལ་རོགས། འོན་ཀྱང་འཛམ་གླིང་འདིའི་ནང་ཁྱེད་ཀྱི་བགོ་བཤའ་མ་བརྗེད་པར་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་ཡག་པོ་བྱས་པ་ལྟར་(གཞན་ལ)ཡག་པོ་བྱེད་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་གནོད་སྐྱོན་བཟོ་མཁན་གྱི་མི་ལ་དགའ་པོ་མེད།
قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ عِنْدِيْۗ اَوَلَمْ يَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهٖ مِنَ الْقُرُوْنِ مَنْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَّاَكْثَرُ جَمْعًا ۗوَلَا يُسْـَٔلُ عَنْ ذُنُوْبِهِمُ الْمُجْرِمُوْنَ
qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilmin ‘indī, awalam ya‘lam annallāha qad ahlaka min qablihī minal-qurūni man huwa asyaddu minhu quwwataw wa akṡaru jam‘ā(n), wa lā yus'alu ‘an żunūbihimul-mujrimūn(a).
ཁོང་གིས་(ཀ་རུན་)"དོན་དངོས་ཐོག་ང་ལ་(བང་མཛོད་དེ་)ང་ལ་ཡོད་པའི་ཤེས་བྱ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྤྲད་པ་རེད།" ཁོང་གིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ལས་ཤུགས་ཆེ་བའི་སྔོན་གྱི་མི་རིགས་རྣམས་གཏོར་བརླག་བཏང་ནས་རྒྱུ་ནོར་མང་བ་བསྡུ་རུབ་བྱས་པ་ཤེས་ཀྱི་མེད་དམ། སྡིག་ཅན་དེ་དག་ལ་ཁོང་ཚོའི་སྡིག་པའི་སྐོར་དྲིས་དགོས་དོན་མེད།
فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ فِيْ زِيْنَتِهٖ ۗقَالَ الَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا يٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ قَارُوْنُۙ اِنَّهٗ لَذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ
fa kharaja ‘alā qaumihī fī zīnatih(ī), qālal-lażīna yurīdūnal-ḥayātad-dun-yā yā laita lanā miṡla mā ūtiya qārūn(u), innahū lażū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).
དེ་བས་ཁོ་(ཀ་རུན་)ཁོ་རང་གི་གཟི་བརྗིད་དང་མཉམ་དུ་ཁོ་རང་གི་མི་དམངས་ལ་ཐོན་ཡོད། འཛམ་གླིང་གི་འཚོ་བ་འདོད་མཁན་གྱི་མི་ཚོས་"ང་ཚོར་ཀ་རུན་ལ་སྤྲད་པའི་རྒྱུ་ནོར་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་ནོར་ཡོད་པར་རེ་བ་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ལ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་ཡོད།"
وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّمَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ۚوَلَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الصّٰبِرُوْنَ
wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wailakum ṡawābullāhi khairul liman āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), wa lā yulaqqāhā illaṣ-ṣābirūn(a).
ཡིན་ནའང་ཤེས་བྱའི་ཐོབ་ཐང་ཡོད་མཁན་ཚོས་ "ཁྱེད་ཚོར་སྡུག་བསྔལ་ཡོད། ཤེས་དགོས། དད་པ་བྱེད་མཁན་དང་བྱ་བ་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་ཚོར་ཨ་ལཱ་ཧའི་བྱ་དགའ་ཡག་པོ་ཡོད།
فَخَسَفْنَا بِهٖ وَبِدَارِهِ الْاَرْضَ ۗفَمَا كَانَ لَهٗ مِنْ فِئَةٍ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖوَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِيْنَ
fakhasafnā bihī wa bidārihil-arḍ(a), famā kāna lahū min fi'atiy yanṣurūnahū min dūnillāh(i), wa mā kāna minal-muntaṣirīn(a).
དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཁོང་(ཀ་རུན)དང་ཁོང་གི་ཁང་པ་ས་གཞིའི་ནང་དུ་བསྡད་ཡོད། དེར་བརྟེན་ཁོང་གི་ཆེད་དུ་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ཁོང་ལ་རོགས་རམ་བྱེད་མཁན་གྱི་ཚོགས་པ་གང་ཡང་མེད་ལ། ཁོང་རང་ཉིད་ལ་འགོག་རྒོལ་བྱེད་ཐུབ་མཁན་གྱི་གྲས་ཤིག་མིན།
وَاَصْبَحَ الَّذِيْنَ تَمَنَّوْا مَكَانَهٗ بِالْاَمْسِ يَقُوْلُوْنَ وَيْكَاَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُۚ لَوْلَآ اَنْ مَّنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۗوَيْكَاَنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ
wa aṣbaḥal-lażīna tamannau makānahū bil-amsi yaqūlūna waika'annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdir(u), lau lā am mannallāhu ‘alainā lakhasafa binā, waika'annahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).
དེ་ནས་ཁ་སང་ཁོང་ཚོའི་གནས་བབ་སྐོར་ལ་འཆར་སྣང་བྱེད་མཁན་གྱི་མི་དེ་དག་གིས་(ཀ་རུན་) "ཨ་ལཱ། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་གི་བྲན་གཡོག་གི་ཁྲོད་ནས་ཁོང་གིས་འདོད་པའི་མི་ལ་འཚོ་བཅུད་སྤྲོད་པ་དེ་བདེན་པ་རེད། ལམ་འགྲོ་ཅན།"
وَقَارُوْنَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامٰنَۗ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانُوْا سٰبِقِيْنَ ۚ
wa qārūna wa fir‘auna wa hāmān(a), wa laqad jā'ahum mūsā bil-bayyināti fastakbarū fil-arḍi wa mā kānū sābiqīn(a).
དེ་བཞིན་(དེ་བཞིན་)ཀ་རུན་དང་། ཕ་རོ། ཧ་མན། དོན་དངོས་ཐོག མོ་སེ་ཁོང་ཚོའི་སར་གནས་ཚུལ་གསལ་པོ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་བ་རེད། འོན་ཀྱང་ཁོང་ཚོས་འཛམ་གླིང་ཐོག་ཆེ་འདོད་ཀྱི་བྱ་སྤྱོད་སྤེལ་ཞིང་། ཁོང་ཚོ་ནི་(ཨ་ལཱ་ཧའི་ཉེས་ཆད་ལས་)ཐར་མི་ཐུབ་མཁན་ཡིན།