اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ
iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).
മലക്കുകൾ പറഞ്ഞ സന്ദർഭം (ശ്രദ്ധിക്കുക:) മർയമേ, അല്ലാഹു നിനക്ക് അവൻറെ പക്കൽ നിന്നുള്ള ഒരു വചനത്തെപ്പറ്റി സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുന്നു. അവൻറെ പേര് മർയമിൻറെ മകൻ മസീഹ് ഈസാ എന്നായിരിക്കും. അവൻ ഇഹത്തിലും പരത്തിലും ഉന്നതനും സാമീപ്യം സിദ്ധിച്ചവരിൽ പെട്ടവനുമായിരിക്കും.
وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَّمِنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa yukallimun nāsa fil-mahdi wa kahlaw wa minaṣ-ṣāliḥīn(a).
തൊട്ടിലിലായിരിക്കുമ്പോഴും, പൂർണ്ണവളർച്ച പ്രാപിച്ചപ്പോഴും അദ്ദേഹം ജനങ്ങളോട് സംസാരിച്ചു, അദ്ദേഹം സജ്ജനങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലുമായിരുന്നു.
قَالَتْ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ وَلَدٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكِ اللّٰهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ
qālat rabbi annā yakūnu lī waladuw wa lam yamsasnī basyar(un), qāla każālikillāhu yakhluqu mā yasyā'(u), iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).
അവൾ (മറിയം) ചോദിച്ചു: "എന്റെ രക്ഷിതാവേ, ഒരു മനുഷ്യനും എന്നെ സ്പർശിച്ചിട്ടില്ലാത്തപ്പോൾ എനിക്ക് എങ്ങനെ കുട്ടികളുണ്ടാകും?" അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: "അപ്പോൾ അല്ലാഹു താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അവൻ ഒരു കാര്യം തീരുമാനിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചാൽ അതിനോട് "ഉണ്ടാകുക" എന്ന് പറയുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്. അപ്പോൾ അതങ്ങനെയാണ്.
وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ
wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).
"അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനായ മർയമിന്റെ മകൻ മസീഹ് ഈസായെ ഞങ്ങൾ കൊന്നു" എന്ന് അവർ പറഞ്ഞതിനാലും (നമ്മൾ ശിക്ഷിച്ചു). അവർ അദ്ദേഹത്തെ കൊന്നിട്ടില്ല, ക്രൂശിച്ചിട്ടില്ല, മറിച്ച് (അവർ കൊന്നത്) യേശുവിനോട് ഉപമിക്കപ്പെട്ട ഒരു വ്യക്തിയെയാണ്. തീർച്ചയായും, യേശുവിനെ (കൊല്ലുന്നതിൽ) വിയോജിക്കുന്നവർ ആരാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടതെന്ന് എപ്പോഴും സംശയത്തിലാണ്. അവർക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ (ആരാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടതെന്ന്) അറിയില്ലായിരുന്നു, പക്ഷേ അവർ വെറും ഊഹത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളവരായിരുന്നു, അതിനാൽ അവർ അദ്ദേഹത്തെ കൊന്നുവെന്ന് അവർക്ക് ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു.
بَلْ رَّفَعَهُ اللّٰهُ اِلَيْهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا
bar rafa‘ahullāhu ilaih(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).
എന്നാൽ അല്ലാഹു യേശുവിനെ തന്റെ സന്നിധിയിലേക്ക് ഉയർത്തി. അല്ലാഹു സർവ്വശക്തനും സർവ്വജ്ഞനുമാണ്.
اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
അല്ലാഹു പറഞ്ഞ സന്ദർഭവും ഓർക്കുക: "ഓ, മർയമിന്റെ മകനായ ഈസാ, പരിശുദ്ധാത്മാവ് കൊണ്ട് നിന്നെ ഞാൻ ശക്തിപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ നിനക്കും നിന്റെ മാതാവിനും ഞാൻ നൽകിയ അനുഗ്രഹം ഓർക്കുക. നീ തൊട്ടിലിലായിരിക്കുമ്പോഴും പ്രായപൂർത്തിയായപ്പോഴും മനുഷ്യരോട് സംസാരിക്കാൻ നിനക്ക് കഴിഞ്ഞു. ഞാൻ നിന്നെ എഴുത്ത് പഠിപ്പിച്ചതും, ജ്ഞാനവും, തൗറാത്തും, ഇൻജീലും പഠിപ്പിച്ചതും ഓർക്കുക. എന്റെ അനുവാദത്തോടെ നീ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഒരു പക്ഷിയെ സൃഷ്ടിച്ചതും, പിന്നീട് നീ അതിൽ ഊതിയതും, എന്റെ അനുവാദത്തോടെ അത് ഒരു പക്ഷിയായി മാറിയതും ഓർക്കുക. ജന്മനാ അന്ധനായ ഒരാളെയും കുഷ്ഠരോഗിയെയും എന്റെ അനുവാദത്തോടെ നീ സുഖപ്പെടുത്തിയതും ഓർക്കുക. എന്റെ അനുവാദത്തോടെ നീ മരിച്ചവരെ (ഖബ്‌റിൽ നിന്ന് ജീവിപ്പിച്ചതും ഓർക്കുക. ഇസ്രായേൽ സന്തതികളെ (നിന്നെ കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന്) നീ തടഞ്ഞപ്പോൾ, നീ അവർക്ക് വ്യക്തമായ വിവരങ്ങൾ നൽകിയപ്പോൾ, അവരിൽ അവിശ്വാസികൾ പറഞ്ഞു: "ഇത് യഥാർത്ഥമായ ഒരു മായാജാലമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല."
وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).
അല്ലാഹു പറഞ്ഞ സന്ദർഭവും (ഓർക്കുക): "മർയമിന്റെ മകൻ ഈസാ! അല്ലാഹുവിന് പുറമെ എന്നെയും എന്റെ മാതാവിനെയും രണ്ട് ദൈവങ്ങളാക്കുക എന്ന് ജനങ്ങളോട് പറഞ്ഞവൻ നീയാണോ?" (ഈസാ) മറുപടി പറഞ്ഞു: "നീ പരിശുദ്ധൻ! എന്റേതല്ലാത്തത് പറയാൻ എനിക്ക് അവകാശമില്ല. ഞാൻ അത് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, നീ അറിയുമായിരുന്നു. എന്നിലുള്ളത് നീ അറിയും, നിന്നിലുള്ളത് എനിക്കറിയില്ല. തീർച്ചയായും നീ അദൃശ്യമായതെല്ലാം അറിയുന്നവനാകുന്നു."
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
"എന്റെയും നിങ്ങളുടെയും രക്ഷിതാവായ അല്ലാഹുവെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കണം" എന്ന നീ എന്നോട് കൽപ്പിച്ച കാര്യം മാത്രമേ ഞാൻ അവരോട് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. ഞാൻ അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നിടത്തോളം കാലം ഞാൻ അവർക്കെതിരെ സാക്ഷിയായിരുന്നു. അങ്ങനെ നീ എന്റെ മരണശേഷം, നീ അവരെ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. നീ എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും സാക്ഷിയാണ്.
فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا
fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).
അപ്പോൾ അവൾ (മറിയം) തന്റെ (കുട്ടിയുടെ) നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി. അവർ ചോദിച്ചു, "ഇപ്പോഴും ആടിക്കളിക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയോട് നമ്മൾ എങ്ങനെ സംസാരിക്കും?"
قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ
qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).
അദ്ദേഹം (ഈസാ) പറഞ്ഞു: "തീർച്ചയായും ഞാൻ അല്ലാഹുവിന്റെ ദാസനാകുന്നു, അവൻ എനിക്ക് വേദഗ്രന്ഥം (ഇഞ്ചീൽ) നൽകി, എന്നെ അവൻ പ്രവാചകനാക്കി.
وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ
wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).
ഞാൻ എവിടെയായിരുന്നാലും എന്നെ അവൻ അനുഗ്രഹീതനാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം നമസ്കരിക്കാനും സകാത്ത് നൽകാനും അവൻ എന്നോട് കൽപിച്ചിരിക്കുന്നു.
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا
wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).
എന്റെ മാതാവിന് വേണ്ടി ഞാൻ ഭക്തിയുള്ളവളായിരുന്നു. അവൻ എന്നെ ഒരു അഹങ്കാരിയോ നികൃഷ്ടനോ ആക്കിയിട്ടില്ല.
وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا
was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).
ഞാൻ ജനിച്ച ദിവസവും മരിക്കുന്ന ദിവസവും വീണ്ടും ജീവൻ പ്രാപിക്കുന്ന ദിവസവും എനിക്ക് സമാധാനം ഉണ്ടാകട്ടെ.
وَاِذْ قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَمُبَشِّرًاۢ بِرَسُوْلٍ يَّأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِى اسْمُهٗٓ اَحْمَدُۗ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa iż qāla ‘īsabnu maryama yā banī isrā'īla innī rasūlullāhi ilaikum muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa mubasysyiram birasūliy ya'tī mim ba‘dismuhū aḥmad(u), falammā jā'ahum bil-bayyināti qālū hāżā siḥrum mubīn(un).
മർയമിന്റെ മകൻ ഈസാ പറഞ്ഞ സന്ദർഭവും (ഓർക്കുക). ഇസ്രായീൽ സന്തതികളേ, എനിക്ക് മുമ്പുള്ള വേദഗ്രന്ഥമായ തൗറാത്തിനെ സത്യപ്പെടുത്തുന്നവനും, എനിക്ക് ശേഷം വരുന്ന അഹ്മദ് എന്നു പേരുള്ള ഒരു ദൂതനെക്കുറിച്ചുള്ള സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുന്നവനുമായ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനാണ് ഞാൻ. എന്നാൽ വ്യക്തമായ തെളിവുകളുമായി അവരുടെ അടുത്ത് ദൂതൻ വന്നപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: ഇത് യഥാർത്ഥ മായാജാലമാണ്.