وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).
තවද (මතක තබා ගන්න), අපි නිවස (කබා) මිනිසුන් සඳහා එක්රැස් වන ස්ථානයක් සහ ආරක්ෂිත ස්ථානයක් බවට පත් කළෙමු. තවද ඉබ්රාහීම්ගේ මකාම් යාච්ඤා ස්ථානයක් බවට පත් කළෙමු. තවද අපි ආබ්රහම් සහ ඉස්මායිල්ට අණ කළෙමු, "තවාෆ් කරන්නන්, ඉක්තිකාෆ් කරන්නන්, හිස නමා ආචාර කරන්නන් සහ සුජූද් කරන්නන් සඳහා මගේ නිවස පිරිසිදු කරන්න!"
وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
ඉබ්රාහීම් ඉස්මයිල් සමඟ දේවමාළිගාවේ අත්තිවාරම් ඔසවා තැබූ විට, (නැඟිටමින් සිටියදී) “අපගේ ස්වාමීනි, අපෙන් (දානයන්) පිළිගන්න. නියත වශයෙන්ම ඔබ සර්ව ශ්රාවක, සර්ව ඥානී.
وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ
ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).
තවද (මුහම්මද් තුමාට) කුර්ආනයේ ඉස්මයිල්ගේ කතාව කියන්න. ඔහු සැබවින්ම තම වචනයට එකඟව කටයුතු කළ මිනිසෙකි, අපොස්තුළුවරයෙකු සහ අනාගතවක්තෘවරයෙකි.
وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا
wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).
තවද ඔහු තම පවුලේ අයට සලාතය ඉටු කරන ලෙසත් සකාත් ගෙවන ලෙසත් අණ කළේය. ඔහු තම ස්වාමියා කෙරෙහි තෘප්තිමත් මිනිසෙකු විය.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
ඔහු ඔහු සමඟ වැඩ කිරීමට හැකි වයසට පැමිණි විට, (ඉබ්රාහීම්) මෙසේ පැවසීය: “මගේ පුතේ! මම ඔබව ඝාතනය කරන බව සිහිනෙන් දුටුවෙමි. එබැවින් ඔබ සිතන්නේ කුමක්දැයි සිතා බලන්න!” ඔහු (ඉෂ්මායෙල්) මෙසේ පැවසීය: “මගේ පියාණෙනි! ඔබට අණ කරන ලද දේ කරන්න. දෙවියන් වහන්සේ කැමති නම්, ඔබ මාව ඉවසිලිවන්තයෙකු ලෙස දකිනු ඇත.”
فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ
falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).
එබැවින් ඔවුන් දෙදෙනාම යටත් වූ පසු, ඔහු (ඉබ්රාහීම්) තම පුත්රයාව (අල්ලාහ්ගේ අණ ඉටු කිරීම සඳහා) (තම) මාලිගාව මත තැබුවේය.
وَنَادَيْنٰهُ اَنْ يّٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۙ
wa nādaināhu ay yā ibrāhīm(u).
පසුව අපි ඔහුට “ඕ ඉබ්රාහිම්!
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
නියත වශයෙන්ම ඔබ එම සිහිනය සැබෑ කර ඇත්තෙහිය.” නියත වශයෙන්ම අපි යහපත් ක්රියා කරන්නන්ට ප්රතිඵල දෙන්නේ එලෙසය.
اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْبَلٰۤؤُا الْمُبِيْنُ
inna hāżā lahuwal-balā'ul-mubīn(u).
ඇත්ත වශයෙන්ම, මෙය සැබවින්ම සැබෑ පරීක්ෂණයකි.
وَفَدَيْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيْمٍ
wa fadaināhu biżibḥin ‘aẓīm(in).
තවද අපි විශාල පූජාවක් මගින් දරුවා මුදවා ගත්තෙමු.
وَاذْكُرْ اِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۗوَكُلٌّ مِّنَ الْاَخْيَارِۗ
ważkur ismā‘īla wal-yasa‘a wa żal-kifl(i), wa kullum minal-akhyār(i).
ඉස්මයිල්, ඉල්යාසා සහ සුල්කිෆ්ලි මතක තියාගන්න. ඔවුන් සියල්ලෝම ඉතාමත් හොඳ මිනිසුන් අතර වෙති.