وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).
अनि (याद गर), जब हामीले घर (काबा) लाई मानिसहरूको लागि भेला हुने ठाउँ र सुरक्षित ठाउँ बनायौं। र इब्राहिमको मकामलाई प्रार्थना गर्ने ठाउँ बनायौं। र हामीले इब्राहिम र इस्माइललाई आदेश दिएका छौं, "तवाफ गर्ने, इक्टिकाफ गर्ने, रुकुम गर्ने र सज्दा गर्नेहरूका लागि मेरो घरलाई सफा राख!"
وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
र (याद गर्नुहोस्) जब इब्राहिमले इस्माइलसँग मिलेर मन्दिरको जग उठाए, (प्रार्थना गर्दै) "हे हाम्रा पालनकर्ता, हामीबाट (दान) स्वीकार गर्नुहोस्। निस्सन्देह, तपाईं सर्वश्रोता र सर्वज्ञ हुनुहुन्छ।"
وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ
ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).
अनि (मुहम्मद) लाई किताब (कुरान) मा इस्माईलको कथा सुनाउनुहोस्। उनी साँच्चै आफ्नो वचनका पाका मानिस, एक प्रेरित र अगमवक्ता थिए।
وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا
wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).
अनि उनले आफ्नो परिवारलाई नमाज (पाठ) र जकात (तिर्ने) आदेश दिए, र उनी आफ्नो पालनकर्तासँग प्रसन्न मानिस थिए।
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
अनि जब उनी उनीसँग काम गर्न सक्ने उमेरमा पुगे, (इब्राहीम) ले भने, "हे मेरो छोरा! मैले सपना देखेको छु कि म तिमीलाई मार्दैछु। त्यसैले तिमी के सोच्छौ विचार गर!" उनले (इस्माईल) भने, "हे मेरो बुबा! तपाईंलाई जे आदेश दिइएको छ त्यो गर; अल्लाहले चाहेमा तपाईंले मलाई धैर्यवानहरूमध्ये पाउनुहुनेछ।"
فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ
falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).
अनि जब दुवैले आत्मसमर्पण गरे र उनले (इब्राहिमले) आफ्नो छोरालाई (अल्लाहको आज्ञा पालन गर्न) मन्दिरमा राखे।
وَنَادَيْنٰهُ اَنْ يّٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۙ
wa nādaināhu ay yā ibrāhīm(u).
अनि हामीले उनलाई बोलायौं, “हे इब्राहिम!
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
साँच्चै, तिमीले त्यो सपना साकार पार्यौ।” वास्तवमा, हामी असल काम गर्नेहरूलाई यसरी नै प्रतिफल दिन्छौं।
اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْبَلٰۤؤُا الْمُبِيْنُ
inna hāżā lahuwal-balā'ul-mubīn(u).
साँच्चै, यो साँच्चै एउटा वास्तविक परीक्षा हो।
وَفَدَيْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيْمٍ
wa fadaināhu biżibḥin ‘aẓīm(in).
अनि हामीले त्यो बच्चालाई ठूलो बलिदान दिएर मुक्त गर्यौं।
وَاذْكُرْ اِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۗوَكُلٌّ مِّنَ الْاَخْيَارِۗ
ważkur ismā‘īla wal-yasa‘a wa żal-kifl(i), wa kullum minal-akhyār(i).
अनि इस्माइल, इलियासा र जुल्किफ्लीलाई सम्झनुहोस्। तिनीहरू सबै सबैभन्दा राम्रा मानिसहरूमध्येका हुन्।