فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).
དེ་ནས་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་མི་རབ་ནང་དུ་སྨོན་ལམ་རྒྱག་བཞིན་པའི་སྐབས་ལ་"ཨ་ལཱ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་(ཡ་ཧ་ཡ་ཡི་སྐྱེས་པ་)གསར་འགྱུར་ཡག་པོ་འཁྱེར་ཡོང་། ཁོང་གིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་ཚིག་གྲུབ་(ཚིག)ཞིག་གཏན་འཁེལ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا
yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).
(ཨ་ལ་ཧ་ཡིས་) "ཨོ་ཟ་ཀ་རི་ཡ། ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ཡ་ཧ་ཡ་ཞེས་པའི་བུ་ཞིག་གི་གསར་འགྱུར་ཡག་པོ་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད། ང་ཚོས་སྔོན་ཆད་མིང་དེ་འདྲ་མ་བཏགས་མྱོང་།"
قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا
qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).
ཁོང་གིས་(ཟ་ཀ་རི་ཡ་) "ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། ངའི་ཨ་མ་ལགས་མངལ་ཆགས་མེད་པ་དང་ང་(ང་རང་)དངོས་གནས་རྒས་ཚར་བའི་དུས་སུ་ང་ལ་ཕྲུ་གུ་གང་འདྲ་བྱས་ནས་འབྱུང་རྒྱུ་ཡིན་ནམ།"
قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا
qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).
(ཨ་ལཱ་) ཡིས་ “དེ་ལྟར་ཡིན་” ཞེས་གསུངས་ཡོད། ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོས་"ང་ལ་སྟབས་བདེ་པོ་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག ངས་ཁྱོད་དེའི་སྔོན་ལ་བཟོས་ཡོད། ཡིན་ནའང་(དུས་དེར་)ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་གང་ཡང་མེད་པ་རེད།"
قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا
qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).
ཁོང་(ཛ་ཀ་རི་ཡ་)ཡིས་ “ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ང་ལ་རྟགས་ཤིག་གནང་རོགས་” ཞེས་གསུངས་ཡོད། (Allah) ཡིས་ "ཁྱེད་ཀྱི་རྟགས་མཚན་ནི་ཁྱེད་རང་བདེ་ཐང་ཡིན་ནའང་མཚན་གསུམ་རིང་མི་དང་མཉམ་དུ་སྐད་ཆ་བཤད་མི་ཐུབ་པ་དེ་རེད།"
يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ
yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).
ཨོ་ཡ་ཧ་ཡ། དེབ་(ཊོ་ར་)དེ་གལ་ཆེན་པོར་བརྩིས་དགོས། ང་ཚོས་ཁོ་ལ་ཤེས་རབ་སྤྲད་པ་ནི་ཁོ་ད་དུང་བྱིས་པ་ཡིན་པའི་སྐབས་སུ།
وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ
wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).
དེ་བཞིན་(ང་ཚོས་)སྙིང་རྗེ་(གཞན་ལ་)ང་ཚོའི་ཕྱོགས་ནས་(སྡིག་པ་ལས་)གཙང་མ་བཟོ་གི་ཡོད། དེ་བཞིན་ཁོང་ནི་ཆོས་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་ཞིག་ཀྱང་ཡིན།
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا
wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).
དེ་བཞིན་ཁོ་རང་ཕ་མ་གཉིས་ལ་ཧ་ཅང་དད་པ་བརྟན་པོ་ཡོད་ལ། ཁོ་རང་ཆེ་འདོད་ཅན་གྱི་མི་ཞིག་མ་རེད།
وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ
wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).
དེ་བཞིན་ཁོ་སྐྱེས་པའི་ཉིན་མོ་དང་ཤི་བའི་ཉིན་མོ་དང་ཁོ་གསོན་པོར་ལངས་པའི་ཉིན་མོ་དེ་དག་ལ་ཁོ་ལ་ཡར་རྒྱས་འབྱུང་བར་འགྱུར།
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ
fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).
དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཁོང་གི་(སྨོན་ལམ)ལ་ལན་བཏབ་པ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་ལ་ཡ་ཧ་ཡ་གནང་བ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་གི་ཨམ་སྲུ་ལ་(མངལ་ཆགས་ཐུབ་པ་)བྱས། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོས་རྟག་ཏུ་ཡག་པོ་བྱེད་པར་མགྱོགས་པོ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་ཚོས་རེ་བ་དང་སེམས་ཁྲལ་ཆེན་པོས་ང་ཚོར་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཀྱི་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོ་ནི་ང་ཚོར་དད་པ་ཅན་ཡིན།