فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).
Despues e angelnan a yam’é, miéntras e tabata para ta hasi orashon den e mihrab, “Allah ta trese bon notisia pa bo ku (e nasementu di) Yahya, kende ta konfirmá un frase (palabra) di Allah, un ehèmpel, kapas pa frena su mes (di deseo) i un profeta bou di e piadosonan.”
يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا
yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).
(Allah a bisa), “O Zakaria! Nos ta duna bo bon notisia di un yu hòmber ku yama Yahya, kende nunka Nos no a duna un nòmber asina promé.”
قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا
qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).
E (Zakaria) a bisa, “O mi Señor, kon lo mi haña yu, ora mi kasá ta steril i ami (mi mes) a yega na un edat hopi bieu?”
قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا
qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).
(Allah) a bisa, “Asina e ta.” Bo Señor a bisa, “Ta fásil pa Mi; enbèrdat, Mi a krea bo promé ku esei, ounke (e tempu ei) bo no tabatin ningun forma at all.”
قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا
qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).
E (Zakaria) a bisa, “O mi Señor, duna mi un señal.” (Allah) a bisa, “Bo señal ta ku bo no por kòmbersá ku hende pa tres anochi, ounke bo ta salú.”
يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ
yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).
“O Yahya! Tuma (studia) e Buki (Tora) na serio.” I Nos a dun'é sabiduria (Yahya) tempu ku e tabata mucha ainda,
وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ
wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).
i (Nos ta hasi) kompashon (pa ku otronan) di Nos i limpia (di piká). I e ta un hòmber deboto tambe,
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا
wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).
i tabata masha dediká na su mayornan, i e no tabata un persona arogante (ni) un persona desobediente.
وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ
wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).
I prosperidat p’e riba e dia ku el a nase, riba e dia ku el a muri, i riba e dia ku el a wòrdu lantá bèk na bida.
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ
fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).
Asina Nos a kontestá su (orashon), i Nos a otorgá na dje Yahya, i Nos a hasi su esposa (kapas pa konsebí). En bèrdat, semper nan ta hasi lihé den (hasi) bon, i nan ta resa na Nos ku hopi speransa i ansiedat. I nan ta esnan ku ta dediká na Nos.