هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ
hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).
එහිදී සකරියා තම දෙවියන්ට යාච්ඤා කළේය. ඔහු මෙසේ කීවේය: “මාගේ ස්වාමීනි, ඔබගෙන් මට යහපත් දරුවන් ලබා දෙන්න. නියත වශයෙන්ම ඔබ යාච්ඤාවලට සවන් දෙන තැනැත්තාය.”
فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).
ඔහු මිහ්රාබ්හි සිටගෙන යාච්ඤා කරමින් සිටියදී, "අල්ලාහ් ඔබට යහ්යාගේ (උපත) පිළිබඳ ශුභාරංචිය ගෙන එයි. ඔහු අල්ලාහ්ගෙන් ලැබුණු වාක්‍යයක් (වචනයක්) සනාථ කරයි, ආදර්ශයක් සපයයි, (කාමයෙන්) වැළකී සිටීමට හැකියාව ඇත, සහ භක්තිමත් අය අතර අනාගතවක්තෘවරයෙකි." යනුවෙන් දේවදූතයන් ඔහුට කතා කළහ.
قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَاَتِيْ عَاقِرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكَ اللّٰهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ
qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa qad balaganīyal-kibaru wamra'atī ‘āqir(un), qāla każālikallāhu yaf‘alu mā yasyā'(u).
ඔහු (සකරියා) මෙසේ කීවේය: “මාගේ ස්වාමීනි, මම මෙතරම් මහලු වී මගේ බිරිඳ වඳව සිටියදී මට දරුවන් ලැබෙන්නේ කෙසේද?” ඔහු (අල්ලාහ්) මෙසේ පැවසීය: “අල්ලාහ් තමා කැමති දේ කරයි.”
قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗ قَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ اِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُرْ رَّبَّكَ كَثِيْرًا وَّسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ ࣖ
qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡata ayyāmin illā ramzā(n), ważkur rabbaka kaṡīraw wa sabbiḥ bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).
ඔහු (සකරියා) මෙසේ කීවේය: “මගේ ස්වාමීනි, මට ලකුණක් ලබා දෙන්න.” අල්ලාහ් මෙසේ පැවසීය: “ඔබට ලකුණක් නම්, දින තුනක් සංඥා මගින් මිස, ඔබ මිනිසුන්ට කතා නොකිරීමයි. තවද, ඔබගේ ස්වාමියාගේ නාමය අධික ලෙස සිහිපත් කරන්න, සවස් කාලයේ සහ උදෑසන ඔහුව සුවිශුද්ධ කරන්න.”
ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ
Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.
කියවනු ලබන්නේ) ඔබගේ ස්වාමියා තම සේවකයා වන සකරියාට දැක්වූ දයාව පිළිබඳ පැහැදිලි කිරීමකි,
اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا
iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).
(එනම්) ඔහු තම ස්වාමියාට මෘදු හඬින් යාච්ඤා කරන විට.
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا
qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).
ඔහු (සකරියා) මෙසේ පැවසීය, “අහෝ මාගේ ස්වාමීනි, සැබවින්ම මාගේ ඇටකටු දුර්වලයි, මාගේ හිස අළු හිසකෙස් වලින් පිරී ඇත, මාගේ ස්වාමීනි, ඔබට යාච්ඤා කිරීමෙන් මම කිසි විටෙකත් කලකිරීමට පත් වී නැත.
وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ
wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).
තවද, මාගේ මරණයෙන් පසු මාගේ ඥාතීන් ගැන මම කනස්සල්ලට පත්ව සිටිමි. මාගේ බිරිඳ වඳ ය. එබැවින් ඔබගෙන් මට දරුවෙකු ලබා දෙනු මැනව!
يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا
yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).
ඔහු මාව උරුම කරගෙන යාකොබ්ගේ වංශයෙන් උරුමක්කාරයෙකු බවට පත් කරනු ඇත; මාගේ ස්වාමීනි, ඔහුව ආශීර්වාද ලත් කෙනෙකු බවට පත් කරනු ඇත."
يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا
yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).
(අල්ලාහ්) මෙසේ කීවේය: “ඕ සකරියා! අපි ඔබට යහ්යා යන නම ඇති පුතෙකු පිළිබඳ ශුභාරංචිය කියන්නෙමු. අපි ඔහුට එවැනි නමක් තැබුවේ නැත.”
قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا
qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).
ඔහු (සකරියා) “මගේ ස්වාමීනි, මගේ බිරිඳ වඳව සිටියදීත්, මම මහලු වියට පැමිණ සිටියදීත්, මට දරුවෙකු ලැබෙන්නේ කෙසේද?” යි ඇසුවේය.
قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا
qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).
ඔහු (සකරියා) මෙසේ කීවේය: “මගේ ස්වාමීනි, මට ලකුණක් ලබා දෙන්න.” (අල්ලාහ්) මෙසේ කීවේය: “ඔබ නිරෝගීව සිටියත්, ඔබට රාත්‍රී තුනක් මිනිසුන් සමඟ කතා කළ නොහැකි වීම ඔබේ ලකුණයි.”
فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا
fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).
ඔහු මිහ්රාබ් එකෙන් පිටතට පැමිණ, පසුව ඔවුන්ට සංඥා කරමින්, “උදේ සහ සවස ඔබව මහිමයට පත් කරන්න” යැයි කීවේය.
يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ
yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).
"ඕ යහ්යා! (තව්රාත්) පොත බැරෑරුම් ලෙස අධ්‍යයනය කරන්න." තවද ඔහු (යහ්යා) ළමා වියේදීම අපි ඔහුට ප්‍රඥාව ලබා දුන්නෙමු.
وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ
wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).
තවද (අපි) අපෙන් (අන් අයට) අනුකම්පාව සහ (පාපයෙන්) පිරිසිදු කරන්නෙමු. තවද ඔහු භක්තිමත් මිනිසෙකි.
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا
wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).
ඔහු තම දෙමාපියන්ට ඉතා භක්තිමත් විය. ඔහු අහංකාර පුද්ගලයෙකු හෝ අකීකරු පුද්ගලයෙකු නොවීය.
وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ
wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).
ඔහු උපන් දිනයේදීත්, මිය ගිය දිනයේදීත්, නැවත නැඟිටුවනු ලැබූ දිනයේදීත් ඔහුට සමෘද්ධිය අත් වේවා.
وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ
wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).
තවද (සකාරියාගේ කතාව මතක තබා ගන්න), ඔහු තම දෙවියන්ට යාච්ඤා කළ විට, "අනේ දෙවියනේ, (දරුවන් නොමැතිව) මට තනිව ජීවත් වීමට ඉඩ නොදෙන්න, ඔබ හොඳම උරුමක්කාරයාය."
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ
fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).
එබැවින් අපි ඔහුගේ යාච්ඤාවට පිළිතුරු දුන්නෙමු, ඔහුට යහ්යාව ලබා දුන්නෙමු, ඔහුගේ බිරිඳ (ගර්භණී වීමට) හැකි කළෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් යහපත කිරීමට ඉක්මන් වූ අතර, ඔවුන් බලාපොරොත්තුවෙන් හා බියෙන් අප වෙත යාච්ඤා කළහ. තවද ඔවුන් අප ඉදිරියේ නිහතමානී වූහ.