فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ
falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).
དེ་ལྟ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་གྱི་རྒྱལ་ཁབ་ཅིག་མེད་པ་དང་ཁོང་གི་དད་པ་དེ་ཡོ་ནའི་མི་རིགས་ལས་གཞན་ཁོང་ལ་ཕན་ཐོགས་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་(ཡུན་ནུས་ཀྱི་མི་རྣམས་)ཡིད་ཆེས་བྱེད་སྐབས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་སྟེང་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཚོ་བའི་དམའ་འབེབས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་མེད་པར་བཟོས་ནས་དུས་ཚོད་ངེས་ཅན་ཞིག་གི་རིང་ལ་ཁོང་ཚོར་དགའ་སྤྲོ་སྤྲད་ཡོད།
وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ
wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོང་ཁྲོ་ཆེན་པོའི་ངང་ནས་ཕྱིར་ལོག་སྐབས་ཁོང་གིས་ང་ཚོས་ཁོང་ལ་དཀའ་ངལ་བཟོ་མི་སྲིད་པར་བསམ་ནས་ཧ་ཅང་མུན་ནག་གི་གནས་སྟངས་ཤིག་གི་ནང་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ།
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ
fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).
དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཁོང་གི་(སྨོན་ལམ)ལ་ལན་བཏབ་པ་དང་ང་ཚོས་ཁོང་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པ་རེད། དེ་ལྟར་ང་ཚོས་དད་ལྡན་པ་རྣམས་སྐྱོབ་ཐུབ།
وَاِنَّ يُوْنُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ
wa inna yūnusa laminal-mursalīn(a).
དོན་དངོས་ཐོག་ཡོ་ན་ནི་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱི་གྲས་ཤིག་ཡིན།
اِذْ اَبَقَ اِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ
iż abaqa ilal-fulkil-masyḥūn(i).
ཁོས་ཁུར་པོ་ཡོད་པའི་གྲུ་གཟིངས་སུ་བྲོས་སྐབས།
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِيْنَۚ
fa sāhama fakāna minal-mudḥaḍīn(a).
དེ་ནས་ཁོ་རང་འཐེན་ནས་ཕམ་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་ཡོད།
فَالْتَقَمَهُ الْحُوْتُ وَهُوَ مُلِيْمٌ
faltaqamahul-ḥūtu wa huwa mulīm(un).
དེར་བརྟེན་ཉ་ཆེན་པོ་ཞིག་གིས་ཁོ་ངོ་ཚ་བའི་གནས་སུ་ཁྱུར་མིད་བཏང་བ་རེད།
فَلَوْلَآ اَنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِيْنَ ۙ
falau lā annahū kāna minal-musabbiḥīn(a).
གལ་ཏེ་ཁོ་རང་ཡང་ཡང་ཨ་ལཱ་ཧ་དྲན་མཁན་གྱི་གྲས་ཤིག་མ་ཡིན་ན།
لَلَبِثَ فِيْ بَطْنِهٖٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَۚ
lalabiṡa fī baṭnihī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
ཁོང་ནི་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་གྱི་ཉིན་མོ་བར་དུ་དེའི་གྲོད་པ་ནང་དུ་བསྡད་ཡོད་སྲིད།
فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوْتِۘ اِذْ نَادٰى وَهُوَ مَكْظُوْمٌۗ
faṣbir liḥukmi rabbika wa lā takun kaṣāḥibil-ḥūt(i), iż nādā wa huwa makẓūm(un).
ཁྱེད་རང་གི་གཙོ་བོའི་བཀའ་ལ་བཟོད་སྒོམ་བྱེད་རོགས། སེམས་སྐྱོ་བོ་ཞིག་གིས་སྨོན་ལམ་འདེབས་སྐབས་ཉའི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་མི་(ཡུ་ནུས)ལྟར་མ་བྱེད།
لَوْلَآ اَنْ تَدٰرَكَهٗ نِعْمَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ لَنُبِذَ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ مَذْمُوْمٌ
lau lā an tadārakahū ni‘matum mir rabbihī lanubiża bil-‘arā'i wa huwa mażmūm(un).
གལ་ཏེ་ཁོ་རང་གི་གཙོ་བོའི་དྲིན་དེ་འཕྲལ་དུ་མ་ཐོབ་ན་ཁོ་ངེས་པར་དུ་མནར་གཅོད་ཀྱི་ངང་ནས་ས་སྟོང་དུ་གཡུག་པར་འགྱུར།
فَاجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَجَعَلَهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ
fajtabāhu rabbuhū faja‘alahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་གི་གཙོ་བོས་ཁོང་བདམས་ནས་ཆོས་ལྡན་གྱི་མི་རིགས་ཀྱི་གྲས་སུ་བཞག་ཡོད།