وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ
wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).
अनि (हामीले) सुलेमानलाई एउटा अत्यन्तै शक्तिशाली हावा अधीनमा गरायौं जुन उनको आदेशमा हामीले उनलाई आशिर्वाद दिएको भूमिमा बहन्थ्यो। र हामी प्रत्येक कुरा जान्दछौं।
وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ
wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).
र (हामीले सुलेमानलाई) शैतानहरूको एउटा समूह पनि सुम्पियौं जसले उनको लागि (समुद्रमा) डुबुल्की मार्थे र त्यस बाहेक अरू काम पनि गर्थे; र हामी नै तिनीहरूको हेरचाह गर्नेवाला हौं।
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ عِلْمًاۗ وَقَالَا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ فَضَّلَنَا عَلٰى كَثِيْرٍ مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad ātainā dāwūda wa sulaimāna ‘ilmā(n), wa qālal-ḥamdu lillāhil-lażī faḍḍalanā ‘alā kaṡīrim min ‘ibādihil-mu'minīn(a).
अनि हामीले दाऊद र सुलेमानलाई ज्ञान प्रदान गरेका थियौं; र दुवैले भने, “अल्लाहको प्रशंसा होस् जसले हामीलाई आफ्ना धेरै आस्थावान सेवकहरूमाथि श्रेष्ठता प्रदान गर्नुभयो।”
وَوَرِثَ سُلَيْمٰنُ دَاوٗدَ وَقَالَ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَاُوْتِيْنَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍۗ اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِيْنُ
wa wariṡa sulaimānu dāwūda wa qāla yā ayyuhan-nāsu ‘ullimnā manṭiqaṭ-ṭairi wa ūtīnā min kulli syai'(in), inna hāżā lahuwal-faḍlul-mubīn(u).
अनि सुलेमानले दाऊदलाई उत्तराधिकारी बनाएका थिए, र उनले (सुलेमानले) भने, "हे मानिसहरू! हामीलाई चराहरूको भाषा सिकाइएको छ र हामीलाई सबै कुरा दिइएको छ। वास्तवमा, (सबै) यो साँच्चै नै एक वास्तविक उपहार हो।"
وَحُشِرَ لِسُلَيْمٰنَ جُنُوْدُهٗ مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ
wa ḥusyira lisulaimāna junūduhū minal-jinni wal-insi waṭ-ṭairi fahum yūza‘ūn(a).
अनि सुलेमानले जिन्न, मानिस र चराहरूको आफ्नो सेनालाई भेला गरे, र तिनीहरू क्रमबद्ध रूपमा खडा भए।
حَتّٰىٓ اِذَآ اَتَوْا عَلٰى وَادِ النَّمْلِۙ قَالَتْ نَمْلَةٌ يّٰٓاَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوْا مَسٰكِنَكُمْۚ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمٰنُ وَجُنُوْدُهٗۙ وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
Ḥattā iżā atau ‘alā wādin-naml(i), qālat namlatuy yā ayyuhan-namludkhulū masākinakum, lā yaḥṭimannakum sulaimānu wa junūduhū wa hum lā yasy‘urūn(a).
यहाँसम्म कि जब तिनीहरू कमिलाहरूको उपत्यकामा पुगे, तब एउटा कमिलाले भन्यो, “हे कमिलाहरू! आफ्नो गुँडमा पस, नत्रता सुलेमान र उनका सेनाले तिमीहरूलाई थाहै नपाई आक्रमण गर्नेछन्।”
فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَدْخِلْنِيْ بِرَحْمَتِكَ فِيْ عِبَادِكَ الصّٰلِحِيْنَ
fatabassama ḍāḥikam min qaulihā wa qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa adkhilnī biraḥmatika fī ‘ibādikaṣ-ṣāliḥīn(a).
त्यसैले उनी (सुलेमान) मुस्कुराए र हाँसे किनभने (किमिलाको) कुरा सुनेका थिए। अनि उनले प्रार्थना गरे, "हे मेरो प्रभु, मलाई तपाईंले र मेरा आमाबाबुलाई दिनुभएको तपाईंको आशीर्वादको लागि कृतज्ञ रहन र तपाईंलाई मन पर्ने असल कामहरू गर्न प्रेरणा दिनुहोस्; र मलाई आफ्नो अनुग्रहले आफ्ना धर्मी सेवकहरूको श्रेणीमा प्रवेश गराउनुहोस्।"
وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَآ اَرَى الْهُدْهُدَۖ اَمْ كَانَ مِنَ الْغَاۤىِٕبِيْنَ
wa tafaqqadaṭ-ṭaira fa qāla mā liya lā aral-hudhud(a), am kāna minal-gā'ibīn(a).
अनि उसले चराहरूलाई हेर्दै भन्यो, “म किन हुप्पो देख्दिन, के ऊ अनुपस्थितहरू मध्ये एक हो?
لَاُعَذِّبَنَّهٗ عَذَابًا شَدِيْدًا اَوْ لَاَا۟ذْبَحَنَّهٗٓ اَوْ لَيَأْتِيَنِّيْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
la'u‘ażżibannahū ‘ażāban syadīdan au la'ażbaḥannahū au laya'tiyannī bisulṭānim mubīn(in).
म उसलाई कडा सजाय दिनेछु वा उसलाई मार्नेछु, यदि ऊ स्पष्ट कारणले मकहाँ आएन भने।"
فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيْدٍ فَقَالَ اَحَطْتُّ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَاٍ ۢبِنَبَاٍ يَّقِيْنٍ
famakaṡa gaira ba‘īdin faqāla aḥaṭtu bimā lam tuḥiṭ bihī wa ji'tuka min saba'im binaba'iy yaqīn(in).
धेरै समय नबित्दै (हुद हुद आए), त्यसपछि उनले भने, "मैले यस्तो कुरा पत्ता लगाएको छु जुन तिमीलाई अहिलेसम्म थाहा छैन। म साबाको भूमिबाट तिमीकहाँ विश्वासयोग्य खबर लिएर आएको छु।"
اِنِّيْ وَجَدْتُّ امْرَاَةً تَمْلِكُهُمْ وَاُوْتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَّلَهَا عَرْشٌ عَظِيْمٌ
innī wajattumra'atan tamlikuhum wa ūtiyat min kulli syai'iw wa lahā ‘arsyun ‘aẓīm(un).
साँच्चै, मैले एउटी महिलालाई तिनीहरूमाथि शासन गरिरहेको पाएँ, र उनलाई सबै कुरा दिइएको थियो र उनको एउटा ठूलो सिंहासन थियो।
وَجَدْتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُوْنَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُوْنَۙ
wajattuhā wa qaumahā yasjudūna lisy-syamsi min dūnillāhi wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa ṣaddahum ‘anis-sabīli fahum lā yahtadūn(a).
मैले (हुद चरा) उसलाई र उसको समुदायलाई अल्लाहलाई होइन, सूर्यलाई पूजा गरिरहेको पाएँ; र शैतानले तिनीहरूको (नराम्रो) कर्महरूलाई तिनीहरूको लागि सुन्दर बनाएको छ, यसरी तिनीहरूलाई (अल्लाहको) मार्गबाट रोकेको छ, त्यसैले तिनीहरू मार्गदर्शन प्राप्त गर्दैनन्।
اَلَّا يَسْجُدُوْا لِلّٰهِ الَّذِيْ يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَ
allā yasjudū lillāhil-lażī yukhrijul-khab'a fis-samāwāti wal-arḍi wa ya‘lamu mā tukhfūna wa mā tu‘linūn(a).
तिनीहरू अल्लाहको पूजा गर्दैनन् जसले आकाशहरू र पृथ्वीमा लुकेका कुराहरू बाहिर निकाल्छन् र तिमीहरूले लुकाउने र प्रकट गर्ने कुराहरू जान्दछन्।
اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ۩
allāhu lā ilāha illā huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
अल्लाह, उहाँ बाहेक कोही ईश्वर छैन, उहाँ प्रभु हुनुहुन्छ जसको महान सिंहासन छ।"
۞ قَالَ سَنَنْظُرُ اَصَدَقْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ
qāla sananẓuru aṣadaqta am kunta minal-kāżibīn(a).
उनले (सुलेमानले) भने, “हामी हेर्नेछौं कि तिमी सत्य बोल्छौ वा झूट बोल्नेहरू मध्ये एक हौ।
اِذْهَبْ بِّكِتٰبِيْ هٰذَا فَاَلْقِهْ اِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانْظُرْ مَاذَا يَرْجِعُوْنَ
iżhab bikitābī hāżā fa alqih ilaihim ṡumma tawalla ‘anhum fanẓur māżā yarji‘ūn(a).
मेरो यो पत्र लिएर जाऊ, अनि तिनीहरूलाई खसाल, अनि तिनीहरूबाट अलग बस, अनि तिनीहरूले के भनिरहेका छन् त्यसमा ध्यान देऊ।”
قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اِنِّيْٓ اُلْقِيَ اِلَيَّ كِتٰبٌ كَرِيْمٌ
qālat yā ayyuhal-mala'u innī ulqiya ilayya kitābun karīm(un).
उनले (बल्कीस) भने, "हे महान् व्यक्तिहरू! साँच्चै, मलाई एउटा सम्मानजनक पत्र पठाइएको छ।"
اِنَّهٗ مِنْ سُلَيْمٰنَ وَاِنَّهٗ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ۙ
innahū min sulaimāna wa innahū bismillāhir-raḥmānir-raḥīm(i).
वास्तवमा (पत्र) सुलेमानको तर्फबाट थियो जसमा भनिएको थियो, “अल्लाहको नाममा, जो परम दयालु, परम दयालु हुनुहुन्छ,
اَلَّا تَعْلُوْا عَلَيَّ وَأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ ࣖ
allā ta‘lū ‘alayya wa'tūnī muslimīn(a).
मप्रति अहंकार नगर र आज्ञाकारी भएर मेरो नजिक आऊ।”
قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَفْتُوْنِيْ فِيْٓ اَمْرِيْۚ مَا كُنْتُ قَاطِعَةً اَمْرًا حَتّٰى تَشْهَدُوْنِ
qālat yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī amrī, mā kuntu qāṭi‘atan amran ḥattā tasyhadūn(i).
उनले (बल्कीस) भने, "हे महामहिमहरू! (यस) मुद्दामा मेरो विचार गर्नुहोस्। तपाईंहरू (मेरो सभामा) उपस्थित हुनुभन्दा पहिले म कहिल्यै पनि मुद्दाको निर्णय गर्दिन।"
قَالُوْا نَحْنُ اُولُوْا قُوَّةٍ وَّاُولُوْا بَأْسٍ شَدِيْدٍ ەۙ وَّالْاَمْرُ اِلَيْكِ فَانْظُرِيْ مَاذَا تَأْمُرِيْنَ
qālū naḥnu ulū quwwatiw wa ulū ba'sin syadīd(in), wal-amru ilaiki fanẓurī māżā ta'murīn(a).
तिनीहरूले जवाफ दिए, “हामीसँग (लड्न) ठूलो शक्ति र साहस छ, तर निर्णय तपाईंको हो; त्यसैले तपाईंले के आदेश दिनुहुन्छ विचार गर्नुहोस्।”
قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ
qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).
उनले (बल्कीस) भने, “साँच्चै, जब राजाहरूले कुनै देशमाथि विजय प्राप्त गर्छन्, तिनीहरूले अवश्य पनि त्यसलाई नष्ट गर्नेछन्, र त्यहाँका कुलीन बासिन्दाहरूलाई अपमानित गर्नेछन्; र तिनीहरूले त्यही गर्नेछन्।”
وَاِنِّيْ مُرْسِلَةٌ اِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَنٰظِرَةٌ ۢبِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُوْنَ
wa innī mursilatun ilaihim bihadiyyatin fanāẓiratun bima yarji‘ul-mursalūn(a).
अनि साँच्चै, म तिनीहरूकहाँ उपहारहरू लिएर दूतहरू पठाउनेछु, र (म) दूतहरूले के ल्याउनेछन् भनेर पर्खनेछु।”
فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَيْمٰنَ قَالَ اَتُمِدُّوْنَنِ بِمَالٍ فَمَآ اٰتٰىنِ َۧ اللّٰهُ خَيْرٌ مِّمَّآ اٰتٰىكُمْۚ بَلْ اَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُوْنَ
falammā jā'a sulaimāna qāla atumiddūnani bimālin famā ātāniyallāhu khairum mimmā ātākum, bal antum bihadiyyatikum tafraḥūn(a).
अनि जब (दूतहरू) सुलेमानकहाँ पुगे, उनले (सुलेमान) भने, "के तिमी मलाई धन दिन्छौ? अल्लाहले मलाई जे दिएको छ त्यो अल्लाहले तिमीलाई दिएको भन्दा राम्रो छ; तर तिमी आफ्नो उपहारमा गर्व गर्छौ।"
اِرْجِعْ اِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُوْدٍ لَّا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِّنْهَآ اَذِلَّةً وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ
irji‘ ilaihim falana'tiyannahum bijunūdil lā qibala lahum bihā wa lanukhrijannahum minhā ażillataw wa hum ṣāgirūn(a).
तिनीहरूतिर फर्केर आऊ! निस्सन्देह, हामी तिनीहरूमाथि यस्तो सेना लिएर आउनेछौं जसको तिनीहरूले सामना गर्न सक्ने छैनन्, र हामी तिनीहरूलाई त्यस भूमि (सबा'बाट अपमानित भएर धपाउनेछौं र तिनीहरू अपमानित भएर (बन्दी) हुनेछन्।"
قَالَ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَيُّكُمْ يَأْتِيْنِيْ بِعَرْشِهَا قَبْلَ اَنْ يَّأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ
qāla yā ayyuhal-mala'u ayyukum ya'tīnī bi‘arsyihā qabla ay ya'tūnī muslimīn(a).
उनले (सुलेमानले) भने, "हे राजकुमारहरू! तिमीहरूमध्ये को छ जसले मेरो अगाडि आएर आत्मसमर्पण गर्नु अघि आफ्नो सिंहासन मलाई ल्याउन सक्छ?"
قَالَ عِفْرِيْتٌ مِّنَ الْجِنِّ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ تَقُوْمَ مِنْ مَّقَامِكَۚ وَاِنِّيْ عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ اَمِيْنٌ
qāla ‘ifrītum minal-jinni ana atīka bihī qabla an taqūma mim maqāmik(a), wa innī ‘alaihi laqawiyyun amīn(un).
जिन्नहरूको इफ्रितले भन्यो, "तपाईं आफ्नो आसनबाट उठ्नु अघि म यसलाई तपाईंकहाँ ल्याउँछु; र वास्तवमा, म यो गर्न पर्याप्त बलियो छु र विश्वास गर्न सकिन्छ।"
قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ
qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).
किताबको ज्ञान भएको एक जनाले भन्यो, "म तिम्रो आँखा झिम्काउनु अघि नै सिंहासन तिमीलाई ल्याउनेछु।" तब जब उनले (सुलेमान) आफ्नो अगाडि सिंहासन देखे, तब उनले भने, "यो मेरो पालनकर्ताको अनुग्रह हो जसले मलाई परीक्षा गर्नको लागि हो कि म कृतज्ञ छु वा अस्वीकार गर्छु। जसले कृतज्ञ हुन्छ, उसले वास्तवमा आफ्नै (भलाइको) लागि कृतज्ञ हुन्छ, र जसले अस्वीकृत गर्छ, मेरो पालनकर्ता वास्तवमै सबैभन्दा धनी र गौरवशाली छ।"
قَالَ نَكِّرُوْا لَهَا عَرْشَهَا نَنْظُرْ اَتَهْتَدِيْٓ اَمْ تَكُوْنُ مِنَ الَّذِيْنَ لَا يَهْتَدُوْنَ
qāla nakkirū lahā ‘arsyahā nanẓur atahtadī am takūnu minal-lażīna lā yahtadūn(a).
उनले (सुलेमान) भने, "उनको सिंहासन उनको लागि बदल्नुहोस्; हामी हेर्नेछौं कि उनी (बल्कीस) यसलाई चिन्छिन् वा अब चिन्दिनन्।"
فَلَمَّا جَاۤءَتْ قِيْلَ اَهٰكَذَا عَرْشُكِۗ قَالَتْ كَاَنَّهٗ هُوَۚ وَاُوْتِيْنَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِيْنَ
falammā jā'at qīla ahakażā ‘arsyuk(i), qālat ka'annahū huw(a), wa ūtīnal-‘ilma min qablihā wa kunnā muslimīn(a).
अनि जब उनी (बाल्कीस) आए, उनलाई सोधियो, "के यो तिम्रो सिंहासन जस्तै हो?" उनले (बाल्कीस) जवाफ दिए, "मानौं त्यो उही हो।" (र उनले बाल्कीसले भने), "हामीलाई पहिले नै ज्ञान दिइएको छ र हामी (अल्लाहको अगाडि) समर्पित हौं।"
وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَّعْبُدُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ
wa ṣaddahā mā kānat ta‘budu min dūnillāh(i), innahā kānat min qaumin kāfirīn(a).
अनि अल्लाह बाहेक अरूको पूजा गर्ने उसको बानीले उसलाई (इस्लामलाई जन्म दिनबाट) रोक्यो, वास्तवमा ऊ (बल्कीस) काफिरहरू मध्ये एक थियो।
قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ
qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
उसलाई (बाल्कीस) भनियो, "दरबारमा प्रवेश गर।" त्यसैले जब उसले (बाल्कीस) दरबारको भुइँ देख्यो, उसले सोच्यो कि यो पानीको ठूलो पोखरी हो, र उसले आफ्ना दुई बाछाहरूलाई खोल्यो (ढाक्यो)। उसले (सुलेमान) भन्यो, "वास्तवमा यो केवल काँचले ढाकिएको दरबारको भुइँ हो।" उसले (बाल्कीस) भन्यो, "हे मेरो प्रभु, साँच्चै, मैले आफैंमाथि अन्याय गरेको छु। म सुलेमानसँग अल्लाह, सारा संसारको प्रभुको अगाडि आत्मसमर्पण गर्छु।"
وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَّرَوَاحُهَا شَهْرٌۚ وَاَسَلْنَا لَهٗ عَيْنَ الْقِطْرِۗ وَمِنَ الْجِنِّ مَنْ يَّعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِاِذْنِ رَبِّهٖۗ وَمَنْ يَّزِغْ مِنْهُمْ عَنْ اَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيْرِ
wa lisulaimānar-rīḥa guduwwuhā syahruw wa rawāḥuhā syahr(un), wa asalnā lahū ‘ainal-qiṭr(i), wa minal-jinni may ya‘malu baina yadaihi bi'iżni rabbih(ī), wa may yazig minhum ‘an amrinā nużiqhu min ‘ażābis-sa‘īr(i).
अनि हामीले सुलेमानको लागि हावालाई अधीनमा गर्यौं, जसको बिहानको यात्रा एक महिनाको यात्रा बराबर थियो र साँझको यात्रा एक महिनाको यात्रा बराबर थियो, र हामीले उनको लागि पग्लिएको तामा बगाइदियौं। र केही जिन्नहरू थिए जसले आफ्नो पालनकर्ताको अनुमतिले उनको अगाडि काम गर्थे। र तिनीहरूमध्ये जसले हाम्रो आदेशबाट विचलित भयो, हामी उसलाई प्रज्वलित आगोको यातनाको स्वाद चाखाउनेछौं।
يَعْمَلُوْنَ لَهٗ مَا يَشَاۤءُ مِنْ مَّحَارِيْبَ وَتَمَاثِيْلَ وَجِفَانٍ كَالْجَوَابِ وَقُدُوْرٍ رّٰسِيٰتٍۗ اِعْمَلُوْٓا اٰلَ دَاوٗدَ شُكْرًا ۗوَقَلِيْلٌ مِّنْ عِبَادِيَ الشَّكُوْرُ
ya‘malūna lahū mā yasyā'u mim maḥārība wa tamāṡīla wa jifānin kal-jawābi wa qudūrir-rāsiyāt(in), i‘malū āla dāwūda syukrā(n), wa qalīlum min ‘ibādiyasy-syakūr(u).
तिनीहरूले (जिनिहरूले) सुलेमानको लागि उनले चाहेको अनुसार काम गरे, जसमा अग्ला भवनहरू, मूर्तिहरू, पोखरी जत्तिकै ठूला प्लेटहरू र (चोल्होमा) बाँकी रहेका भाँडाहरू समावेश थिए। हे दाऊदका परिवार, (अल्लाहलाई) धन्यवाद दिन काम गर। र मेरा सेवकहरूमध्ये धेरै कम कृतज्ञ छन्।
فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلٰى مَوْتِهٖٓ اِلَّا دَاۤبَّةُ الْاَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَاَتَهٗ ۚفَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ اَنْ لَّوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوْا فِى الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۗ
falammā qaḍainā ‘alaihil-mauta mā dallahum ‘alā mautihī illā dābbatul-arḍi ta'kulu minsa'atah(ū), falammā kharra tabayyanatil-jinnu allau kānū ya‘lamūnal-gaiba mā labiṡū fil-‘ażābil-muhīn(i).
अनि जब हामीले उनको (सुलेमान) लागि मृत्युको आदेश दियौं, तब उनको मृत्युको बारेमा धमिरा बाहेक अरू कुनै कुराले थाहा दिएन जसले उनको लौरो खायो। त्यसैले जब उनी ढले, जिन्नहरूले थाहा पाए कि यदि उनीहरूलाई अदृश्य कुरा थाहा भएमा उनीहरू अपमानजनक यातनामा बस्ने थिएनन्।
وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ
wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).
र दाऊदलाई हामीले सुलेमान नामको छोरा प्रदान गर्यौं, उनी सबैभन्दा उत्तम सेवक थिए। वास्तवमा, उनी (अल्लाहप्रति) धेरै आज्ञाकारी थिए।
اِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصّٰفِنٰتُ الْجِيَادُۙ
iż ‘uriḍa ‘alaihi bil-‘asyiyyiṣ-ṣāfinātul-jiyād(u).
(याद गर्नुहोस्) जब एक दिउँसो उसलाई (घोडाहरू) देखाइयो जुन पागल थिए, (तर) दौडनमा धेरै छिटो थिए,
فَقَالَ اِنِّيْٓ اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّيْۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِۗ
fa qāla innī aḥbabtu ḥubbal-khairi ‘an żikri rabbī, ḥattā tawārat bil-ḥijāb(i).
अनि उसले भन्यो, "साँच्चै, मलाई सबै राम्रा चीजहरू (घोडाहरू) मन पर्छ, जसले मलाई सूर्य अस्ताउन्जेलसम्म मेरो प्रभुको (महानताको) सम्झना गराउँछ।"
رُدُّوْهَا عَلَيَّ ۚفَطَفِقَ مَسْحًا ۢبِالسُّوْقِ وَالْاَعْنَاقِ
ruddūhā ‘alayy(a), faṭafiqa masḥam bis-sūqi wal-a‘nāq(i).
“सबै घोडाहरू मलाई फिर्ता ल्याऊ।” त्यसपछि उसले घोडाहरूको खुट्टा र घाँटी काटिदियो।
وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ
wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).
अनि, हामीले सुलेमानको परीक्षा लियौं र उनलाई शरीरको रूपमा (रोगले कमजोर बनाएर) उनको सिंहासनमा सुतायौं, अनि उनले प्रायश्चित गरे।
قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَهَبْ لِيْ مُلْكًا لَّا يَنْۢبَغِيْ لِاَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِيْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ
qāla rabbigfir lī wa hab lī mulkal lā yambagī li'aḥadim mim ba‘dī, innaka antal-wahhāb(u).
उनले भने, "हे मेरो प्रभु, मलाई क्षमा गर्नुहोस् र मलाई यस्तो राज्य प्रदान गर्नुहोस् जुन म पछि कसैलाई नहोस्। वास्तवमा, तपाईं नै दाता हुनुहुन्छ।"
فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيْحَ تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖ رُخَاۤءً حَيْثُ اَصَابَۙ
fasakhkharnā lahur-rīḥa tajrī bi'amrihī rukhā'an ḥaiṡu aṣāb(a).
अनि हामीले हावालाई उनको अधीनमा गरिदियौं जुन उनको आदेश अनुसार जहाँ चाहन्थे त्यहाँ राम्रोसँग बग्थ्यो।
وَالشَّيٰطِيْنَ كُلَّ بَنَّاۤءٍ وَّغَوَّاصٍۙ
wasy-syayāṭīna kulla bannā'iw wa gawwāṣ(in).
र (हामीले पनि उसको अधीनमा बस्यौं) शैतानहरू, सबै निर्माणकर्ता र गोताखोरहरू,
وَّاٰخَرِيْنَ مُقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِ
wa ākharīna muqarranīna fil-aṣfād(i).
र अन्य (राक्षसहरू) जो साङ्लाले बाँधिएका छन्।
هٰذَا عَطَاۤؤُنَا فَامْنُنْ اَوْ اَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ
hāżā ‘aṭā'unā famnun au amsik bigairi ḥisāb(in).
यो हाम्रो उपहार हो; तब (अरूलाई) दिनुहोस् वा (आफ्नो लागि) रोक्नुहोस् बिना हिसाब।
وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ ࣖ
wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).
अनि निस्सन्देह, उसको हाम्रो नजिकै स्थान छ र फर्कनको लागि राम्रो ठाउँ छ।