فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).
Coscì l'an guägno co-o permisso de Allah, e o Dawud o l'à ammassou o Jalut. Dapeu Allah o gh’à dæto (Dawud) o regno, e a saviessa, e o gh’à mostrou quello ch’o voeiva. E se Allah o no protezze çerti umoen con di atri, sta tæra a saià de seguo destruta. Ma Allah o l’à a graçia (ch’o l’à dæto) in sce tutta a natua.
وَرَبُّكَ اَعْلَمُ بِمَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيّٖنَ عَلٰى بَعْضٍ وَّاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًا
wa rabbuka a‘lamu biman fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa laqad faḍḍalnā ba‘ḍan nabiyyīna ‘alā ba‘ḍiw wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
E o to Segnô o sa megio chi l’é inti çê e in sciâ tæra. E de fæto, emmo dæto à çerti profeti a superioritæ in sce çerti (atri),
وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ
wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).
E (arregòrdite l'istöia de) Dawud e Sulayman, quande tutti doî an dæto unna deçixon in sciô campo, perché (o campo) o l'ea stæto dannezzou da-e crave ch'appartegnivan a-o seu pòpolo. E Noi emmo assistio a-a deçixon (dæta) da loiatri.
فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ
fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).
E Noi gh’emmo dæto a-o Sulayman a comprenscion (de unna lezze ciù preçisa); e à ògnidun gh’emmo dæto saviessa e conoscensa, e gh’emmo sottomisso e montagne e i öxelli, tutti glorificæ co-o Dawud. E semmo quelli che ô femmo.
۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ مِنَّا فَضْلًاۗ يٰجِبَالُ اَوِّبِيْ مَعَهٗ وَالطَّيْرَ ۚوَاَلَنَّا لَهُ الْحَدِيْدَۙ
wa laqad ātainā dāwūda minnā faḍlā(n), yā jibālu awwibī ma‘ahū waṭ-ṭair(a), wa alannā lahul-ḥadīd(a).
E de fæto, Noi gh’emmo dæto a-o Dawud un regâ da Noi. (Noi l’emmo dito), "O montagne e öxelli! Exaltâ ciù vòtte co-o Dawud", e Noi l’emmo ammermou o færo pe lê,
اَنِ اعْمَلْ سٰبِغٰتٍ وَّقَدِّرْ فِى السَّرْدِ وَاعْمَلُوْا صَالِحًاۗ اِنِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
ani‘mal sābigātiw wa qaddir fis-sardi wa‘malū ṣāliḥā(n), innī bimā ta‘malūna baṣīr(un).
ie) fâ un gran tòcco d’armatua e mesuâ a cinghia; e fâ de boñe açioin. De fæto, son Onnividente de quello che ti fai.
اِصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوٗدَ ذَا الْاَيْدِۚ اِنَّهٗٓ اَوَّابٌ
iṣbir ‘alā mā yaqūlūna ważkur ‘abdanā dāwūda żal-aid(i), innahū awwāb(un).
Fate paçiensa con quello che dixan; e regordâse do Nòstro servitô Dawud ch’o l’à fòrsa; de fæto o l’ea ben ben obbediente (à Allah).
اِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهٗ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِشْرَاقِۙ
innā sakhkharnal-jibāla ma‘ahū yusabbiḥna bil-‘asyiyyi wal-isyrāq(i).
De fæto, semmo Noi che sottomettemmo e montagne pe glorificâ con lê (Dawud) a-a seia e a-a mattin,
وَالطَّيْرَمَحْشُوْرَةً ۗ كُلٌّ لَّهٗٓ اَوَّابٌ
waṭ-ṭaira maḥsyūrah(tan), kullul lahū awwāb(un).
e (Noi anche sottomissi) i öxelli inte un stato arrecuggeito. Ognidun de loiatri o l’ea ben ben obbediente (à Allah).
وَشَدَدْنَا مُلْكَهٗ وَاٰتَيْنٰهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ
wa syadadnā mulkahū wa ātaināhul-ḥikmata wa faṣlal-khiṭāb(i).
E Noi gh’emmo rinforsou o seu regno e gh’emmo dæto saviessa e saviessa pe deçidde e costioin.
۞ وَهَلْ اَتٰىكَ نَبَؤُا الْخَصْمِۘ اِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَۙ
wa hal atāka naba'ul-khaṣm(i), iż tasawwarul-miḥrāb(a).
E t'é arrivou de neuve de quelli che se son rattelli quande son montæ in sciâ miagia do mihrab?
اِذْ دَخَلُوْا عَلٰى دَاوٗدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوْا لَا تَخَفْۚ خَصْمٰنِ بَغٰى بَعْضُنَا عَلٰى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَآ اِلٰى سَوَاۤءِ الصِّرَاطِ
iż dakhalū ‘alā dāwūda fafazi‘a minhum qālū lā takhaf, khaṣmāni bagā ba‘ḍunā ‘alā ba‘ḍin faḥkum bainanā bil-ḥaqqi wa lā tusyṭiṭ wahdinā ilā sawā'iṣ-ṣirāṭ(i).
quande son intræ pe incontrâ o Dawud aloa o l'é stæto sorpreiso pe caxon do seu (arrivo). Dixan: "No gh'agge paû! (Noi) semmo tutti doî in contrasto, quarchedun de nòi o l'à fæto ingiustiçia à l'atro; donca giudicâ tra de nòi con giustiçia e no desviâ da-a veitæ e guiddâne in sciô cammin drito".
اِنَّ هٰذَآ اَخِيْ ۗ لَهٗ تِسْعٌ وَّتِسْعُوْنَ نَعْجَةً وَّلِيَ نَعْجَةٌ وَّاحِدَةٌ ۗفَقَالَ اَكْفِلْنِيْهَا وَعَزَّنِيْ فِى الْخِطَابِ
inna hāżā akhī, lahū tis‘uw wa tis‘ūna na‘jataw wa liya na‘jatuw wāḥidah(tun), faqāla aqfilnīhā wa ‘azzanī fil-khiṭāb(i).
De fæto, mæ fræ o l'aiva novantanòuve crave femine e mi gh'aiva solo che uña, dapeu o m'à dito: "Consegname (a vòstra crava)! E o m'à guägno inta discuscion."
قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ اِلٰى نِعَاجِهٖۗ وَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْخُلَطَاۤءِ لَيَبْغِيْ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَقَلِيْلٌ مَّا هُمْۗ وَظَنَّ دَاوٗدُ اَنَّمَا فَتَنّٰهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهٗ وَخَرَّ رَاكِعًا وَّاَنَابَ ۩
qāla laqad ẓalamaka bisu'āli na‘jatika ilā ni‘ājih(ī), wa inna kaṡīram minal-khulaṭā'i layabgī ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍin illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa qalīlum mā hum, wa ẓanna dāwūdu annamā fatannāhu fastagfara rabbahū wa kharra rāki‘aw wa anāb(a).
Lê (Dawud) o l'à dito: "De fæto, o t'à fæto do mâ co-o domandâ che a tò crava a segge (azzonta) a-a seu. De fæto, tante de persoñe che son compagne fan do mâ a-i atri, feua che pe quelli che creddan e fan de boñe açioin; e solo pöchi de loiatri ô fan." E o Dawud o sospettava che Noi l’avescimo misso a-a preuva; Coscì o l’à domandou perdono a-o seu Segnô dapeu o s’é cacciou zu e o s’é pentio.
فَغَفَرْنَا لَهٗ ذٰلِكَۗ وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ
fa gafarnā lahū żālik(a), wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).
Allora Noi l’emmo perdonou (o seu errô). E de fæto, o l'à unna poxiçion ch'a l'é pe in davei vexiña à Noi e un bon pòsto donde tornâ.
يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ
yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).
(Allah o l’à dito): "O Dawud! T’emmo fæto califfa (governante) in sciâ tæra, donca giudica (i caxi) tra e gente con giustiçia e no anæ apreuvo a-i to dexidëi, perché o t’arretiâ da-o cammin de Allah. De fæto, quelli che se desvian da-o cammin de Allah reçeivan un castiggo pesante, perché se son desmentegæ do giorno do recònto."