وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
മൂസായ്ക്ക് നാൽപത് രാവുകൾ നാം വാഗ്ദാനം ചെയ്ത സന്ദർഭവും (ഓർക്കുക). എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം (പോയ) ശേഷം നിങ്ങൾ (ഒരു കാളക്കുട്ടിയെ) ബലിയർപ്പിച്ചു. എന്നിട്ട് നിങ്ങൾ അക്രമികളായി.
ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ‘afaunā ‘ankum mim ba‘di żālika la‘allakum tasykurūn(a).
പിന്നെ, അതിന് ശേഷവും നിങ്ങൾക്ക് നാം മാപ്പുനൽകി. നിങ്ങൾ നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കാൻ വേണ്ടി.
وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).
നിങ്ങൾ സൻമാർഗം പ്രാപിക്കാൻ വേണ്ടി മൂസായ്ക്ക് നാം വേദഗ്രന്ഥവും ഫുർഖാനും നൽകിയ സന്ദർഭവും (ഓർക്കുക).
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ اَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوْبُوْٓا اِلٰى بَارِىِٕكُمْ فَاقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِنْدَ بَارِىِٕكُمْۗ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi innakum ẓalamtum anfusakum bittikhāżikumul- ‘ijla fatūbū ilā bāri'ikum faqtulū anfusakum, żālikum khairul lakum ‘inda bāri'ikum, fatāba ‘alaikum, innahū huwat-tawwābur-raḥīm(u).
മൂസാ തന്റെ ജനതയോട് പറഞ്ഞ സന്ദർഭം (ഓർക്കുക): എന്റെ ജനങ്ങളേ, നിങ്ങൾ ഒരു കാളക്കുട്ടിയെ (ബലിയർപ്പിച്ചുകൊണ്ട്) നിങ്ങളോട് തന്നെ അന്യായം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവിലേക്ക് പശ്ചാത്തപിക്കുകയും നിങ്ങളെത്തന്നെ നിഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുക. നിങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവിന്റെ അടുക്കൽ അത് നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമായിരിക്കും. അവൻ നിങ്ങളുടെ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കും. തീർച്ചയായും അവൻ പശ്ചാത്താപം ഏറെ സ്വീകരിക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു.
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى نَرَى اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْكُمُ الصّٰعِقَةُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ
wa iż qultum yā mūsā lan nu'mina laka ḥattā narallāha jahratan fa'akhażatkumuṣ-ṣā‘iqatu wa antum tanẓurūn(a).
"ഓ മൂസാ, അല്ലാഹുവെ വ്യക്തമായി കാണുന്നത് വരെ ഞങ്ങൾ നിന്നിൽ വിശ്വസിക്കുകയേ ഇല്ല" എന്ന് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ സന്ദർഭം (ഓർക്കുക). അപ്പോൾ നിങ്ങൾ നോക്കിനിൽക്കെ ഇടിമിന്നൽ നിങ്ങളെ പിടികൂടി.
ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).
പിന്നീട് നിങ്ങളുടെ മരണത്തിന് ശേഷം നിങ്ങളെ നാം എഴുന്നേൽപിച്ചു. നിങ്ങൾ നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കാൻ വേണ്ടി.
وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى ۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ ۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa ẓallalnā ‘alaikumul-gamāma wa anzalnā ‘alaikumul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
നിങ്ങൾക്ക് നാം മേഘത്തണൽ നൽകുകയും, നിങ്ങൾക്ക് മാനും സൽവയും ഇറക്കിത്തരികയും ചെയ്തു. നിങ്ങൾക്ക് നാം നൽകിയിട്ടുള്ളതിൽ നിന്ന് നല്ല ഭക്ഷണം കഴിക്കുക. അവർ നമ്മോട് ഒരു ദ്രോഹവും ചെയ്തിട്ടില്ല, മറിച്ച് അവർ അവരോട് തന്നെയാണ് ദ്രോഹം ചെയ്തിരുന്നത്.
وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).
"ഈ നാട്ടിൽ (ബൈതുൽമഖ്ദിസിൽ) പ്രവേശിക്കുവിൻ; അവിടെ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളിടത്ത് രുചികരമായി ഭക്ഷിച്ചുകൊള്ളുവിൻ. അതിന്റെ കവാടത്തിൽ തലകുനിച്ചുകൊണ്ട് കടക്കുകയും, "ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ" എന്ന് പറയുകയും ചെയ്യുവിൻ; തീർച്ചയായും നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ഞങ്ങൾ പൊറുത്തുതരുന്നതാണ്. സൽകർമ്മകാരികൾക്ക് നാം (ഔദാര്യം) വർദ്ധിപ്പിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്യും" എന്ന് നാം പറഞ്ഞ സന്ദർഭവും (ഓർക്കുക).
فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ ࣖ
fabaddalal-lażīna ẓalamū qaulan gairal-lażī qīla lahum fa anzalnā ‘alal-lażīna ẓalamū rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).
എന്നാൽ അക്രമികളായ ജനങ്ങൾ, തങ്ങളോട് കൽപിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു കാര്യം (മറ്റൊന്ന്) ഉപയോഗിച്ച് പകരം കൊണ്ടു വന്നു. അപ്പോൾ ആ അക്രമികളായ ജനങ്ങളുടെ മേൽ ആകാശത്ത് നിന്ന് നാം ശിക്ഷ ഇറക്കി; കാരണം അവർ ദുഷ്‌പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
മൂസാ നബി തന്റെ ജനതയ്ക്കുവേണ്ടി വെള്ളം ചോദിച്ച സന്ദർഭവും (ഓർക്കുക). നാം പറഞ്ഞു: "നീ നിന്റെ വടികൊണ്ട് പാറയിൽ അടിക്കൂ!" അങ്ങനെ അതിൽ നിന്ന് പന്ത്രണ്ട് നീരുറവകൾ പൊട്ടി ഒഴുകി. ഓരോ ഗോത്രത്തിനും അവരവരുടെ കുടിവെള്ള സ്ഥലം അറിയാം. അല്ലാഹു നൽകിയ വിഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്യുക. ഭൂമിയിൽ നിങ്ങൾ കുഴപ്പമുണ്ടാക്കരുത്.
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ
wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
"ഓ മൂസാ, ഒരേതരം ഭക്ഷണം മാത്രമേ ഞങ്ങൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയൂ. അതിനാൽ ഭൂമിയിൽ വളരുന്ന സസ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് തരാൻ നിന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുക: വെള്ളരി, വെളുത്തുള്ളി, പയർ, ഉള്ളി." അദ്ദേഹം (മൂസാ) പറഞ്ഞു: "നല്ലതിന് പകരം നീ ചീത്തയാണോ ചോദിക്കുന്നത്? ഒരു പട്ടണത്തിലേക്ക് പോകുക; നീ ചോദിക്കുന്നത് തീർച്ചയായും നിനക്ക് ലഭിക്കും." അങ്ങനെ അവർ അപമാനത്തിലും ദാരിദ്ര്യത്തിലും അകപ്പെട്ടു. അല്ലാഹുവിന്റെ കോപത്തിന് അവർ പാത്രമായി. അവർ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളെ നിഷേധിച്ചതിനാലും അന്യായമായി പ്രവാചകന്മാരെ കൊലപ്പെടുത്തിയതിനാലുമാണ് അത് സംഭവിച്ചത്. അവർ അനുസരണക്കേട് കാണിക്കുകയും അതിക്രമം കാണിക്കുകയും ചെയ്തതിനാലാണിത്.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).
മൂസാ തന്റെ ജനതയോട് പറഞ്ഞ സന്ദർഭം (ഓർക്കുക). എന്റെ ജനങ്ങളേ, നിങ്ങളിൽ പ്രവാചകന്മാരെ നിയോഗിക്കുകയും, നിങ്ങളെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും, മനുഷ്യരിൽ മറ്റാർക്കും നൽകാത്തത് നിങ്ങൾക്ക് നൽകുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് അല്ലാഹു നിങ്ങളെ അനുഗ്രഹിച്ചത് നിങ്ങൾ ഓർക്കുക.
يٰقَوْمِ ادْخُلُوا الْاَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِيْ كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ
yā qaumidkhulul-arḍal-muqaddasatal-latī kataballāhu lakum wa lā tartaddū ‘alā adbārikum fa tanqalibū khāsirīn(a).
എന്റെ ജനങ്ങളേ, അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്കായി നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ള പുണ്യഭൂമിയിൽ (ഫലസ്തീനിൽ) പ്രവേശിക്കുവിൻ. (ശത്രുവിനെ പേടിച്ച്) നിങ്ങൾ പിന്തിരിയരുത്. എന്നാൽ നിങ്ങൾ നഷ്ടക്കാരായിത്തീരും.
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّ فِيْهَا قَوْمًا جَبَّارِيْنَۖ وَاِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَا حَتّٰى يَخْرُجُوْا مِنْهَاۚ فَاِنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا فَاِنَّا دٰخِلُوْنَ
qālū yā mūsā inna fīhā qauman jabbārīn(a), wa innā lan nadkhulahā ḥattā yakhrujū minhā, fa iy yakhrujū minhā fa innā dākhilūn(a).
അവർ പറഞ്ഞു: "ഓ മൂസാ, ആ നാട്ടിൽ ശക്തരും ക്രൂരരുമായ ഒരു ജനതയുണ്ട്. അവർ അവിടെ നിന്ന് പുറത്ത് പോകുന്നത് വരെ ഞങ്ങൾ അവിടെ പ്രവേശിക്കുകയില്ല. അവർ അവിടെ നിന്ന് പുറത്ത് പോയാൽ തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ അവിടെ പ്രവേശിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും."
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
ദൈവഭക്തരിൽ പെട്ട, അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച രണ്ടുപേർ പറഞ്ഞു: "(നാട്ടിന്റെ) കവാടം കടന്ന് അവരെ ആക്രമിക്കുക. നിങ്ങൾ അതിൽ പ്രവേശിച്ചാൽ തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ വിജയിക്കും. നിങ്ങൾ വിശ്വാസികളാണെങ്കിൽ അല്ലാഹുവിൽ മാത്രം ഭരമേൽപിക്കുക."
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ
qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).
അവർ പറഞ്ഞു: ഓ മൂസാ, അവർ അവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും അവിടെ പ്രവേശിക്കുകയില്ല. അതിനാൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിനൊപ്പം പോയി നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും തമ്മിൽ യുദ്ധം ചെയ്യുക. നമുക്ക് ഇവിടെ (ഇവിടെ) നിൽക്കാം.
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ اِلَّا نَفْسِيْ وَاَخِيْ فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ
qāla rabbi innī lā amliku illā nafsī wa akhī fafruq bainanā wa bainal-qaumil-fāsiqīn(a).
അദ്ദേഹം (മൂസാ) പറഞ്ഞു: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, ഞാൻ എന്നെയും എന്റെ സഹോദരനെയും മാത്രമേ നിയന്ത്രിക്കുന്നുള്ളൂ. അതിനാൽ ആ അക്രമികളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ വേർപെടുത്തേണമേ.
قَالَ فَاِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ اَرْبَعِيْنَ سَنَةً ۚيَتِيْهُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ
qāla fa innahā muḥarramatun ‘alaihim arba‘īna sanah(tan), yatīhūna fil-arḍ(i), falā ta'sa ‘alal qaumil-fāsiqīn(a).
അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: അങ്ങനെയെങ്കിൽ ആ ഭൂമി നാൽപത് വർഷത്തേക്ക് അവർക്ക് വിലക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; (അന്ന്) അവർ ഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നതാണ്. ആകയാൽ ആ അക്രമികളായ ജനങ്ങളുടെ കാര്യം ഓർത്ത് നീ ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ല.
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
അവരുടെ ശേഷം, മൂസായെ നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളുമായി ഫിർഔന്റെയും അവന്റെ ജനതയിലെ പ്രമാണിമാരുടെയും അടുക്കലേക്ക് നാം അയച്ചു. എന്നാൽ അവർ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളെ നിഷേധിച്ചു കളഞ്ഞു. അതിനാൽ നാശകാരികളുടെ കാര്യത്തിൽ എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് നീ നോക്കൂ.
وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
മൂസാ പറഞ്ഞു: "ഫറവോനേ, തീർച്ചയായും ഞാൻ ലോകരക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്നുള്ള ദൂതനാകുന്നു.
حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).
അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ച് സത്യം പറയേണ്ട ബാധ്യത എനിക്കുണ്ട്. തീർച്ചയായും നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്നുള്ള വ്യക്തമായ തെളിവും കൊണ്ടാണ് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്നിരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഇസ്രായീൽ സന്തതികളെ എന്റെ കൂടെ വിടണം.
قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).
അവൻ (ഫിർഔൻ) പറഞ്ഞു: നീ തെളിവുമായി വന്നാൽ അത് കൊണ്ടുവാ; നീ സത്യവാൻമാരുടെ കൂട്ടത്തിലാണെന്ന്.
فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ
fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).
പിന്നെ (മൂസാ) തന്റെ വടി എറിഞ്ഞു, പെട്ടെന്ന് ആ വടി ഒരു വലിയ പാമ്പായി മാറി.
وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ
wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).
അവൻ തന്റെ കൈ പുറത്തെടുത്തു, പെട്ടെന്ന് അത് കാണുന്നവർക്ക് വെളുത്തു (തിളങ്ങുന്ന)തായി.
قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ
qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).
ഫിർഔനിലെ നേതാക്കൾ പറഞ്ഞു: "ഇയാൾ തീർച്ചയായും ബുദ്ധിമാനായ ഒരു ജാലവിദ്യക്കാരനാണ്.
يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ
yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).
നിങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ നിന്ന് നിങ്ങളെ പുറത്താക്കാൻ ആരാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? (ഫിർഔൻ ചോദിച്ചു:) "പിന്നെ നിങ്ങളുടെ (സത്യവിശ്വാസികളുടെ) ഉപദേശമെന്താണ്?"
قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ
qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).
(പ്രമാണിമാർ) പറഞ്ഞു: "അവനെയും അവന്റെ സഹോദരനെയും (കുറച്ചു കാലത്തേക്ക്) തടഞ്ഞുവയ്ക്കുക. എന്നിട്ട് (മന്ത്രവാദികളെ) ഒരുമിച്ചുകൂട്ടാൻ നഗരങ്ങളിലേക്ക് ആളുകളെ അയക്കുക."
يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ
ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).
അവർ എല്ലാ സമർത്ഥരായ മന്ത്രവാദികളെയും നിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞു.
وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ
wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).
ജാലവിദ്യക്കാർ ഫിർഔന്റെ അടുക്കൽ വന്നു ചോദിച്ചു: "ഞങ്ങൾ വിജയിച്ചാൽ ഞങ്ങൾക്ക് പ്രതിഫലം ലഭിക്കുമോ?"
قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ
qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).
അവൻ (ഫിർഔൻ) പറഞ്ഞു: അതെ, തീർച്ചയായും നീ (എന്റെ അടുക്കൽ) സാമീപ്യം നൽകുന്നവരിൽ പെട്ടവനാകുന്നു.
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ
qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).
അവർ (ജാലവിദ്യക്കാർ) ചോദിച്ചു: ഹേ; മൂസാ, നീ ആദ്യം എറിയണോ, അതോ ഞങ്ങൾ എറിയണോ?
قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ
qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).
അദ്ദേഹം (മൂസാ) പറഞ്ഞു: "(ആദ്യം) അത് എറിയുക!" അങ്ങനെ അവർ അത് എറിഞ്ഞതിനുശേഷം, അവർ ആളുകളുടെ കണ്ണുകളെ മയക്കുകയും ജനങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു, കാരണം അവർ വലിയ (അത്ഭുതകരമായ) ജാലവിദ്യ കാണിച്ചു.
۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ
wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
മൂസായ്ക്ക് നാം ബോധനം നൽകി; "നീ നിന്റെ വടി താഴെയിടൂ!" ഉടനെ അദ്ദേഹം അവരുടെ വ്യാജം മുഴുവൻ വിഴുങ്ങി.
فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ
fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).
അങ്ങനെ സത്യം തെളിയിക്കപ്പെട്ടു, അവർ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നതെല്ലാം നിഷ്ഫലമായി.
فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ
fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).
അങ്ങനെ അവർ ആ സ്ഥലത്തു പരാജിതരായി, അവർ നിന്ദ്യരായ ഒരു ജനതയായിത്തീർന്നു.
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
ഉടനെ ആ ജാലവിദ്യക്കാർ വീണു പ്രണമിച്ചു.
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
അവർ പറഞ്ഞു: "ഞങ്ങൾ ലോകരക്ഷിതാവിൽ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു.
رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ
rabbi mūsā wa hārūn(a).
(അതായത്) മൂസായുടെയും ഹാറൂന്റെയും രക്ഷിതാവ്.
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
ഫിർഔൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് അനുവാദം നൽകുന്നതിന് മുമ്പ് നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് അവനെ വിശ്വസിക്കുന്നത്? വാസ്തവത്തിൽ, ഈ നഗരത്തിലുള്ളവരെ ഇവിടെ നിന്ന് പുറത്താക്കാൻ നിങ്ങൾ നടത്തിയ ഒരു തന്ത്രമാണിത്. (നിങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ അനന്തരഫലങ്ങൾ പിന്നീട് നിങ്ങൾക്ക് അറിയുമാറാകും)
لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ
la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).
നിങ്ങളുടെ കൈകളും കാലുകളും കുറുകെ (വലതു കൈയും ഇടത് കാലും അല്ലെങ്കിൽ തിരിച്ചും) മുറിച്ചുകളയും, പിന്നെ നിങ്ങളെയെല്ലാം ഞാൻ ക്രൂശിക്കും.
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
അവർ (ജാലവിദ്യക്കാർ) പറഞ്ഞു: തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകുന്നവരാകുന്നു.
وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).
ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് വന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അതിൽ വിശ്വസിച്ചു എന്നതുകൊണ്ടല്ലാതെ നീ ഞങ്ങളോട് പ്രതികാരം ചെയ്തിട്ടില്ല. (അവർ പ്രാർത്ഥിച്ചു:) "ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങൾക്ക് നീ ക്ഷമ നൽകേണമേ, നിനക്ക് കീഴ്പ്പെട്ടവരായി മരിക്കേണമേ."
وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ
wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).
ഫിർഔന്റെ ജനതയിലെ പ്രമാണിമാർ ചോദിച്ചു: "മൂസായെയും അവന്റെ ജനതയെയും ഈ നാട്ടിൽ (ഈജിപ്തിൽ) കുഴപ്പമുണ്ടാക്കാനും, നിന്നെയും നിന്റെ ദൈവങ്ങളെയും ഉപേക്ഷിക്കാനും നീ അനുവദിക്കുകയാണോ?" അവൻ (ഫറവോൻ) മറുപടി പറഞ്ഞു: "നാം അവരുടെ ആൺമക്കളെ കൊന്നൊടുക്കുകയും അവരുടെ പെൺമക്കളെ ജീവിക്കാൻ വിടുകയും ചെയ്യും, തീർച്ചയായും നമുക്ക് അവരുടെ മേൽ പൂർണ്ണ അധികാരമുണ്ട്."
قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
മൂസാ തന്റെ ജനതയോട് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനോട് സഹായം തേടുകയും ക്ഷമിക്കുകയും ചെയ്യുക. തീർച്ചയായും ഈ ഭൂമി അല്ലാഹുവിന്റേതാണ്. അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർക്ക് അവൻ അതിന്റെ അവകാശിയായി നൽകും. അന്ത്യം സൂക്ഷ്മത പാലിക്കുന്നവർക്കായിരിക്കും."
قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ
qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).
അവർ (മൂസായുടെ ജനത) പറഞ്ഞു: "താങ്കൾ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വരുന്നതിന് മുമ്പും, താങ്കൾ വന്നതിന് ശേഷവും ഞങ്ങൾ (ഫിർഔനിൽ നിന്ന്) പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു." (മൂസാ) മറുപടി പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുകയും, ഭൂമിയിൽ നിങ്ങളെ ഖലീഫയാക്കുകയും ചെയ്തേക്കാം. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്ന് അവൻ നോക്കും."
وَلَقَدْ اَخَذْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِيْنَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ
wa laqad akhażnā āla fir‘auna bis-sinīna wa naqṣim minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yażżakkarūn(a).
ഫിർഔനെയും അവന്റെ ജനതയെയും നാം നിരവധി വർഷങ്ങൾ വരൾച്ചയും വിളകളുടെ കമ്മിയും കൊണ്ട് പിടികൂടി; അവർ ഒരു പാഠം പഠിക്കാൻ വേണ്ടി.
فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).
പിന്നീട് അവർക്ക് നന്മ വന്നാൽ അവർ പറയും, "ഇത് ഞങ്ങളുടെ (പ്രയത്നം) കൊണ്ടാണ്" എന്ന്. അവർക്ക് എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടായാൽ, അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം മൂസായുടെയും അനുയായികളുടെയും മേൽ ചുമത്തി. അറിയുക, അവരുടെ വിധി അല്ലാഹുവിന്റെ കൈകളിലാണ്, പക്ഷേ അവരിൽ അധികപേരും അറിയുന്നില്ല.
وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ
wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).
അവർ (മൂസായോട്) പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളെ മായാജാലത്തിൽ പെടുത്താൻ വേണ്ടി നീ എന്ത് തെളിവുമായി വന്നാലും ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിശ്വസിക്കാൻ പോകുന്നില്ല.
فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ
fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).
അപ്പോൾ നാം അവരുടെ നേരെ കൊടുങ്കാറ്റ്, വെട്ടുക്കിളി, പേൻ, തവളകൾ, രക്തം (കുടിവെള്ളം രക്തമായി മാറി) എന്നിങ്ങനെ വ്യക്തമായ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ അയച്ചു. എന്നാൽ അവർ അഹങ്കരിച്ചു നിൽക്കുകയും കുറ്റവാളികളായ ഒരു ജനതയായിരിക്കുകയും ചെയ്തു.
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوْا يٰمُوْسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ لَىِٕنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۚ
wa lammā waqa‘a ‘alihimur-rijzu qālū yā mūsad‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), la'in kasyafta ‘annar-rijza lanu'minanna laka wa lanursilanna ma‘aka banī isrā'īl(a).
ശിക്ഷ അവരെ ബാധിച്ചപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: ഹേ; മൂസാ, നിൻറെ രക്ഷിതാവ് നിന്നോട് ചെയ്ത വാഗ്ദാനം അനുസരിച്ച് ഞങ്ങളോട് നീ പ്രാർത്ഥിക്കണം. ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ഈ ശിക്ഷ നീക്കിത്തരാൻ നിനക്ക് സാധിക്കുമെങ്കിൽ, തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ നിന്നിൽ വിശ്വസിക്കുകയും, ഇസ്രായീൽ സന്തതികളെ നിന്നോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ അയച്ചു തരികയും ചെയ്യുന്നതാണ്‌.