وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
Мыса ҩынҩажәа ҵхы ҳәа ажәа анаҳҭазгьы. Уи ашьҭахь, шәара (Исраил иԥацәа) аҳәа абаҟа ҟашәҵеит, насгьы шәара агәымбылџьбаҩцәа шәакәхеит.
ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ‘afaunā ‘ankum mim ba‘di żālika la‘allakum tasykurūn(a).
Нас, уи ашьҭахь ишәанаижьит, иҭабуп ҳәа шәҳәарц азы.
وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).
Ишәгәалашәыршәа, амҩа иаша шәықәларц азы, Муса ашәҟәи афурҟани ианаҳҭаз.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ اَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوْبُوْٓا اِلٰى بَارِىِٕكُمْ فَاقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِنْدَ بَارِىِٕكُمْۗ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi innakum ẓalamtum anfusakum bittikhāżikumul- ‘ijla fatūbū ilā bāri'ikum faqtulū anfusakum, żālikum khairul lakum ‘inda bāri'ikum, fatāba ‘alaikum, innahū huwat-tawwābur-raḥīm(u).
Ишәгәалашәыршәа, Муса иуаажәлар иреиҳәеит: «Уа, сыуаажәлар, шәара шәхы ацәгьа ҟашәҵеит, аҳәыс асахьа ҟашәҵеит, убри аҟнытә шәызшаз иахь шәҭабуп, шәхы шәшьы.
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى نَرَى اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْكُمُ الصّٰعِقَةُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ
wa iż qultum yā mūsā lan nu'mina laka ḥattā narallāha jahratan fa'akhażatkumuṣ-ṣā‘iqatu wa antum tanẓurūn(a).
Уара, Муса, Аллаҳ ибзианы дҳамбаӡакәа уара уҳазхаҵаӡом ҳәа ануҳәа, уара ушыԥшуаз амцабз уақәлеит.
ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).
Нас, шәыԥсы анҭала ашьҭахь, шәаргьы шәыԥсы ҭаҳаргылеит, иҭабуп ҳәа шәҳәарц азы.
وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى ۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ ۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa ẓallalnā ‘alaikumul-gamāma wa anzalnā ‘alaikumul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
Аԥсҭҳәақәа рыла ашәшьыра шәаҳҭеит, амани асалваи шәзылбааҳгеит. Ишәаҳҭаз аразҟы аҟынтә абзиа шәфала. Ҳара иаҳзеицәам, дара рхы иазеицәахеит.
وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).
Ишәгәалашәыршәа, абри адгьыл шәҭал, нас уа иҟоу еиуеиԥшым ачысқәа рҟынтә шәгәы ишахәо еиԥш шәфа, шәхырхәаны уи агәашә шәҭала, шәхырхәаны шәҭала, ҳгәнаҳақәа рҟынтә ҳаиқәшәырха ҳәа шәҳәа, ҳәарада, шәыгәнаҳақәа шәранаҳажьуеит.
فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ ࣖ
fabaddalal-lażīna ẓalamū qaulan gairal-lażī qīla lahum fa anzalnā ‘alal-lażīna ẓalamū rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).
Нас, ауаа гәымбылџьбаҩцәа адҵа рыԥсахит, урҭ ирыдҵамыз даҽа адҵак ала. Ус анакәха, ажәҩан аҟынтә агәымбылџьбаҩцәа рзы агәаҟра рзылбааҳгеит, избанзар урҭ ацәгьарақәа ҟарҵон.
۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Мыса иуаажәлар рзы аӡы даниҳәа, ҳара иаҳҳәеит: «Улабашьала ахра уас!» Убри аҟынтә жәаҩа ӡыхьк ҭыҵит. Ажәларқәа зегьы ирдыруеит рыжәтә ахьыржәуа аҭыԥ. Аллаҳ иразҟы шәфала, ижәла, адгьыл аҿы ацәгьара ҟашәымҵан.
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ
wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
Уара иануҳәаз: «Уа Муса, ҳара ҳзычҳауам ачыс хкы мацара, убри аҟнытә Унцәа уиҳәа адгьыл аҿы иҟоу зегьы ҳаиҭарц: аҳаскьынқәа, аҭыџьқәа, ачеснок, аџьықәреи, аԥшьаӡ». Иара (Моисеи) иҳәеит: «Бзиарак азы ацәгьа шәҳәома, ақалақь ахь шәца, шәзыҳәо хымԥада ишәоуеит». Урҭ ахьымӡӷи аӷарреи ирықәшәеит, насгьы Аллаҳ иҟынтә агәыԥжәара рзаанагеит. Уи зыҟалаз, урҭ Аллаҳ иџьашьахәқәа мап рыцәкны, аԥааимбарцәа зинда иахьыршьыз азы ауп. Уи зыхҟьаз урҭ аҳәатәхамҵареи аилагареи ахьрымаз азы ауп.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).
Ишәгәалашәыршәа, Муса ижәлар иреиҳәаз: «Уа, сыжәлар, ишәгәалашәыршәа Аллаҳ шәара шәзы аԥааимбарцәа аныҟаиҵа, ахақәиҭра шәымаз, егьырҭ ажәларқәа рҟынтә ахаан аӡәгьы иимҭацыз аншәиҭа».
يٰقَوْمِ ادْخُلُوا الْاَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِيْ كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ
yā qaumidkhulul-arḍal-muqaddasatal-latī kataballāhu lakum wa lā tartaddū ‘alā adbārikum fa tanqalibū khāsirīn(a).
Уа сыжәлар! Аллаҳ ишәзыҟаиҵаз адгьыл ԥшьа (Палестина) шәҭал, шәышьҭахьҟа шәымхынҳәын (аӷа шәицәшәаны), мамзар шәара шәцәыӡуеит.
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّ فِيْهَا قَوْمًا جَبَّارِيْنَۖ وَاِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَا حَتّٰى يَخْرُجُوْا مِنْهَاۚ فَاِنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا فَاِنَّا دٰخِلُوْنَ
qālū yā mūsā inna fīhā qauman jabbārīn(a), wa innā lan nadkhulahā ḥattā yakhrujū minhā, fa iy yakhrujū minhā fa innā dākhilūn(a).
Урҭ ирҳәеит: «Уа Муса, ҵабыргны, уи атәылаҿы даара иӷәӷәоу, игәымбылџьбароу ауаа ыҟоуп, урҭ аанрыжьаанӡа ҳара уахь ҳаҩналом.
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
Аллаҳ иҟынтә абзиабара ззиҭаз ҩыџьа ауаа ирҳәеит: «Атәыла агәашә ала шәрыжәла, уи шәҭалар, хымԥада аиааира шәгоит.
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ
qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).
Урҭ ирҳәеит: «Уа Муса, ҳара уахь ҳҭалом, урҭ уаҟа иҟанаҵы, убри аҟнытә унцәа уицны уца, шәҩыџьагьы шәеибашь.
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ اِلَّا نَفْسِيْ وَاَخِيْ فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ
qāla rabbi innī lā amliku illā nafsī wa akhī fafruq bainanā wa bainal-qaumil-fāsiqīn(a).
Уи (Муса) иҳәеит: "Сынцәа, сара схыи сашьеи рымацара срықәныҟәоит. Убри аҟнытә урҭ ауаа цәгьақәа ҳрыцрыхтәуп".
قَالَ فَاِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ اَرْبَعِيْنَ سَنَةً ۚيَتِيْهُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ
qāla fa innahā muḥarramatun ‘alaihim arba‘īna sanah(tan), yatīhūna fil-arḍ(i), falā ta'sa ‘alal qaumil-fāsiqīn(a).
(Аллаҳ) иҳәеит: "(Ус акәзар), ԥшьынҩажәа шықәса рыҩныҵҟа адгьыл рзы мап ацәкуп, (уи аамҭазы) урҭ еилаҩашьаны адгьыл аҿы иқәынхоит.
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
Урҭ рышьҭахь, Мыса, ҳаршаҳаҭгақәа иманы, Фараони иуаажәлар раԥхьагылаҩцәеи рахь дҳашьҭит, нас урҭ аршаҳаҭгақәа мап рцәыркит. Убри аҟынтә ааха ҟазҵо ирыхьуа уазхьаԥшла.
وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
Мыса ус иҳәеит: «Уа Фараон, сара адунеиқәа зегьы Рынцәа иҟынтә цҳаражәҳәаҩуп.
حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).
Аллаҳ изкны аиаша аҳәара ауалԥшьа сыдуп. Ҳәарада, сара уара уахь сааит, унцәа иҟынтә иаарту аршаҳаҭга сыманы, Исраил иԥацәа сыцны ицааит».
قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).
Иара (Фараон) аҭак ҟаиҵеит: «Шәара ашьақәырӷәӷәарақәа шәзаазго ҵабыргзар, шәара аиаша зҳәо ауаа шәшыруаӡәку аашәырԥш».
فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ
fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).
Нас (Моисеи) илабашьа иқәиҵеит, иаалырҟьаны алабашьа маҭ дуны иҟалеит.
وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ
wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).
Инапы ааҭихын, иаалырҟьаны ишкәакәахеит, избаз рзы.
قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ
qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).
Фараон ижәлар рԥызацәа ирҳәеит: «Ари ауаҩы лаԥшхырԥаҩ ҟәышуп
يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ
yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).
Шәтәыла шәалырцарц зҭаху» (Фараон иҳәеит): «Усҟан шәара ишәҳәозеи?»
قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ
qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).
Аиҳабацәа аҭак ҟарҵеит: «Иареи иашьеи ԥыҭраамҭак иаанкыланы, ақалақьқәа рахь ауаа шәышьҭы, аҟәыдырԥаҩцәа реизгаразы.
يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ
ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).
Аҟәышцәа зегьы уара уахь иааргарц азы».
وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ
wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).
Алаԥшхырԥаҩцәа Фараон иахь иааит. Урҭ ирҳәеит, “(Ҳара) ҳаиааир, аҳамҭа ҳауеит?”
قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ
qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).
Иара (Фараон) аҭак ҟаиҵеит: «Иаҳҳәап, шәара исзааигәоу шәреиуазароуп».
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ
qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).
Урҭ (аҟәыдырԥаҩцәа) рҳәеит: «Уа Муса, раԥхьа уара уҭажьуама, мамзаргьы ҳара иаҳҭаҳажьуама?»
قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ
qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).
Уи (Муса) аҭак ҟаиҵеит: «Раԥхьа иқәыжь!» Убри аҟнытә урҭ анырҭарыжь ашьҭахь, ауаа рыблақәа рылаԥшхырԥага ҟарҵеит, ауаа дыршәеит, избан акәзар урҭ амагиа ду (иџьашьахәу) аадырԥшуан.
۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ
wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
Улабашьа кажь! Убри аҟнытә иаалырҟьаны урҭ рымцқәа зегьы лбаанадеит.
فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ
fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).
Убасҟан аиаша шьақәдырӷәӷәеит, иҟарҵоз зегьы башан.
فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ
fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).
Убри аҟнытә урҭ уи аҭыԥ аҿы иаҵахеит, насгьы ихәымгоу жәларны иҟалеит.
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
Алаԥшхырԥаҩцәагьы иаразнак рыҽкажьны ихырхәеит.
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
Адунеиқәа зегьы рынцәа дазхаҳҵоит, — рҳәеит.
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
Фараон иҳәеит: «Сара азин шәысҭаанӡа, уи шәизхашәҵозеи?
لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ
la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).
Сара хымԥада шәнапқәеи шәшьапқәеи еихысны иԥысҟоит (арӷьа напи арма шьапи, мамзаргьы анаҩсантәи), нас зегьы шәџьарсасҵоит".
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
Урҭ аҭак ҟарҵеит: «Ҳара Ҳанцәа иахь ҳхынҳәуеит.
وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).
Уара ҳара ҳҟынтә ашьоура ҟаумҵеит, ҳ-Анцәа иажәеинраалақәа ҳара ҳахь ианааи ҳазхарҵоз азы ауп.
وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ
wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).
Фараон ижәлар рԥызацәа ирҳәеит: «Мусеи ижәлари иареи ари адгьыл аҿы ԥхасҭа ҟарҵарц, шәанцәахәқәеи шәареи шәанрыжьырц шәҭахума?» (Фараон) иҳәеит: «Ҳара урҭ рԥацәа ҳшьуеит, рыԥҳацәагьы рыԥсы ҭаны иаанҳажьуеит, урҭ рзы амчра зегьы ҳамоуп».
قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
Муса иуаажәлар иреиҳәеит: «Аллаҳ ацхыраара шәиҳәа, шәычҳа. Адгьыл Аллаҳ итәуп, имаҵуҩцәа рҟынтә ииҭаху ҭынхас ииҭоит.
قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ
qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).
Урҭ (Муса иуаажәлар) ирҳәеит: «Шәара ҳара ҳахь шәааиаанӡагьы, шәанаа ашьҭахьгьы, ҳара ҳгәаҟрақәа ҳақәшәеит». (Муса) аҭак ҟаиҵеит: «Сгәыӷуеит, шәынцәа шәаӷацәа ықәихны, адгьыл аҿы шәхалифас шәҟаиҵоит, нас шәышԥаҟоу ибоит».
وَلَقَدْ اَخَذْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِيْنَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ
wa laqad akhażnā āla fir‘auna bis-sinīna wa naqṣim minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yażżakkarūn(a).
Иҵабыргыҵәҟьаны, ҳара Фараони иуаажәлари акыр шықәса рзы аарҩареи аҽаҩра амаҷреи рзыҟаҳҵеит.
فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).
Нас абзиара анрызцәырҵлак, ус рҳәоит: «Ҳара ҳҽазышәарақәа ирыхҟьоуп». Урҭ рыцҳарак иақәшәазар, уи арыцҳара Моисеи ишьҭанеицәеи ирхарарҵон. Ижәдыруазааит, урҭ рлахьынҵа Аллаҳ инапы ишану, аха реиҳараҩык уи рыздырӡом.
وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ
wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).
Урҭ ирҳәеит: «Ҳара ҳалаԥшхырԥаразы иарбан шьақәырӷәӷәаразаалакгьы иаҳзаауго, ҳара уара уҳазхаҵаӡом».
فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ
fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).
Убри аҟнытә ҳара урҭ ирзынаҳашьҭит аԥшацәгьақәа, аныцәқәа, абгақәа, агәыҵаҳәҳәарақәа, ашьа (аӡыржәтә ӡы шьаны иҟалеит) ҳәа, аха урҭ уеизгьы рхы ҭырҽхәон, насгьы агәнаҳа змаз жәларын.
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوْا يٰمُوْسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ لَىِٕنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۚ
wa lammā waqa‘a ‘alihimur-rijzu qālū yā mūsad‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), la'in kasyafta ‘annar-rijza lanu'minanna laka wa lanursilanna ma‘aka banī isrā'īl(a).
Урҭ ргәаҟра анырзыҟала, ус рҳәеит: «Уа Муса, Унцәа ҳаиҳәа, Уи иҳаиҭаз ақәыргәыӷра ала.