وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).
Самуд халӑхне (Эпир ятӑмӑр) вӗсен тӑванне Салеха. Вӑл каланӑ: «Эй, манӑн халӑхӑм! Аллаха пуҫҫапӑр! Сирӗншӗн Унсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук. Чӑнах та, сирӗн Ҫӳлхуҫаран уҫӑмлӑ ҫирӗплетӳ килчӗ. Ҫак (а) Аллахран килнӗ тӗве сирӗншӗн паллӑ. Вӑл Аллах ҫӗрӗ ҫинче тӑранса пурӑнтӑр, ӑна ан сиенлӗр, унсӑрӑн эсир асаплӑ асап куратӑр».
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Тата аса илӗр-ха, Вӑл сире Ад ҫыннисем хыҫҫӑн халифсем туса ҫӗр ҫине лартнӑ чухне. Тӳрем вырӑнсенче эсир керменсем лартатӑр, сӑртсем ҫинче вӗсене ҫуртсем тӑватӑр. Çавӑнпа та Аллах пилӗсене асра тытӑр, ҫӗр ҫине инкек ан тӑвӑр.
قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِمَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُوْنَ اَنَّ صٰلِحًا مُّرْسَلٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلَ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ
qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lil-lażīnastuḍ‘ifū liman āmana minhum ata‘lamūna anna ṣāliḥam mursalum mir rabbih(ī), qālū innā bimā ursila bihī mu'minūn(a).
Мӑнкӑмӑллӑ пуҫлӑхсем хӑйсен халӑхӗ хушшинче ӗненекенсене, вӑйсӑр тесе шутлакансене, ҫапла каланӑ: «Эсир Салех хӑйӗн Хуҫин апостолӗ пулнине пӗлетӗр-и?» Вӗсем ҫапла хуравланӑ: «Эпир чӑнах та вӑл мӗн каланине ӗненетпӗр».
قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا بِالَّذِيْٓ اٰمَنْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ
qālal-lażīnastakbarū innā bil-lażī āmantum bihī kāfirūn(a).
Мухтанакансем: «Чӑнах та, эпир эсир мӗне ӗненнине йышӑнмастпӑр», — теҫҫӗ.
فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ
fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).
Вара вӗсем ама тӗвене пуснӑ та хӑйсен хуҫи хушнине хирӗҫ мӑнаҫлӑн ӗҫленӗ. Вӗсем: «Эй, Салех, эсӗ хыпарҫӑсенчен пӗри пулни чӑнах та пулсан, пире хӑратнине кӑтартса пар», — тенӗ.
فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ
fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).
Унтан вӗсене ҫӗр чӗтренӗ те, вӗсем хӑйсен ҫурчӗн ишӗлчӗкӗсем хушшинче выртса вилнӗ.
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ
fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).
Унтан вӑл (Салех) вӗсенчен уйрӑлса кайрӗ: «Эй, халӑхӑм! Чӑнах та, эпӗ сире Хамӑн Ҫӳлхуҫамӑн сӑмахне пӗлтертӗм, сире канаш патӑм. Анчах эсир канаш паракан ҫынсене юратмастӑр».
۞ وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا ۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗهُوَ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيْهَا فَاسْتَغْفِرُوْهُ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ قَرِيْبٌ مُّجِيْبٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣālihā(n), qāla yā qaumi‘budullāḥa mā lakum min ilāhin gairuh(ū), huwa ansya'akum minal-arḍi wasta‘marakum fīhā fastagfirūhu ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī qarībum mujīb(un).
тата самуд патне (Эпир ятӑмӑр) вӗсен шӑллӗне, Салеха. Вӑл каланӑ: «Эй, манӑн халӑхӑм! Аллаха пуҫҫапӑр, сирӗншӗн Унсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук. Вӑл сире ҫӗртен (тӑпраран) пултарнӑ, сире ырлӑх кӳнӗ, ҫавӑнпа та Унран каҫару ыйтӑр, унтан Ун умӗнче ӳкӗнӗр.
قَالُوْا يٰصٰلِحُ قَدْ كُنْتَ فِيْنَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هٰذَآ اَتَنْهٰىنَآ اَنْ نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا وَاِنَّنَا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ
qālū yā ṣāliḥu qad kunta fīnā marjuwwan qabla hāżā atanhānā an na‘buda mā ya‘budu ābā'unā wa innanā lafī syakkim mimmā tad‘ūnā ilaihi murīb(in).
Вӗсем (Самуд) каланӑ: «Эй, Салех! Чӑнах та, эсӗ пирӗн хушӑра пуличчен эсӗ кӗтнӗ ҫын пулнӑ, мӗншӗн-ха эсӗ пире хамӑрӑн мӑн асаттесем пуҫҫапнине пуҫҫапма чаратӑн?
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْۗ وَاٰتٰىنِيْ مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ عَصَيْتُهٗ ۗفَمَا تَزِيْدُوْنَنِيْ غَيْرَ تَخْسِيْرٍ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī, wa ātānī minhu raḥmatan famay yanṣurunī minallāhi in ‘aṣaituh(ū), famā tazīdūnanī gaira takhsīr(in).
Вӑл (Салех) каланӑ: «Эй, халӑхӑм! Ӑнлантарса пар мана: енчен те манӑн Ҫӳлхуҫаран уҫӑмлӑ ҫирӗплетӳ пур пулсан, Вӑл мана Унран ырлӑх (пророкла калани) панӑ пулсан, эпӗ Ӑна итлемесен, мана Аллахран кам пулӑшӗ? Вара эсир манӑн ҫухатусене ӳстерӗр кӑна».
وَيٰقَوْمِ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيْبٌ
wa yā qaumi hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun qarīb(un).
Эй халӑхӑм! Ку вӑл — Аллахран килнӗ тӗве ами, сирӗншӗн тӗлӗнмелле япала, ҫавӑнпа та вӑл Аллах ҫӗрӗ ҫинче тӑранса пурӑнтӑр, ӑна сире ҫийӗнчех асаплантаракан нимӗнле пӑтӑрмахпа та ан пӑшӑрхантарӑр».
فَعَقَرُوْهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوْا فِيْ دَارِكُمْ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوْبٍ
fa ‘aqarūhā fa qāla tamatta‘ū fī dārikum ṡalāṡata ayyām(in), żālika wa‘dun gairu makżūb(in).
Ҫапла вара вӗсем тӗве пуснӑ, унтан вӑл (Салех) каланӑ: «Эсир пурте виҫӗ кун хушши хӑвӑрӑн килӗрсенче савӑнӑр.
فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا صٰلِحًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِىِٕذٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيْزُ
falammā jā'a amrunā najjainā ṣāliḥaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā wa min khizyi yaumi'iż(in), inna rabbaka huwal-qawiyyul-‘ażīz(u).
Ҫапла вара, Пирӗн йышӑну килсен, Эпир Салеха тата унпа пӗрле ӗненекенсене Хамӑрӑн ырӑлӑхпа ҫӑлса хӑвартӑмӑр, ҫав кун вӗсене намӑсран хӑтартӑмӑр. Чӑнах та, санӑн Ҫӳлхуҫа, Вӑл Пурне те Пултаракан, Пурне те Пултаракан.
وَاَخَذَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ
wa akhażal-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).
Унтан тӳрӗ мар ҫынсем ҫине аслатиллӗ сасӑ ӳкрӗ те, вӗсем хӑйсен килӗсенче выртса вилчӗҫ
كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَآ اِنَّ ثَمُوْدَا۟ كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّثَمُوْدَ ࣖ
ka allam yagnau fīhā, alā inna ṡamūda kafarū rabbahum, alā bu‘dal liṡamūd(a).
Вӗсем ҫав вырӑнта нихӑҫан та пурӑнман тейӗн. Астӑватӑр-и, Самуд халӑхӗ хӑйӗн Туррине йышӑнман. Астӑвӑр, Самуд халӑхӗ пӗтет.
كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ
każżabat ṡamūdul-mursalīn(a).
Самуд ҫыннисем апостолсене суйнӑ.
اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ صٰلِحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ
iż qāla lahum akhūhum ṣāliḥun alā tattaqūn(a).
Вӗсен шӑллӗ Салех вӗсене: «Мӗншӗн эсир турра ӗненместӗр?
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
Чӑнах та, эпӗ сирӗн пата шанчӑклӑ апостол,
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
ҫавӑнпа та Аллахран хӑрӑр, Мана пӑхӑнӑр.
وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ
wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).
Эпӗ сирӗнтен ҫав йыхравшӑн нимӗн те ыйтмастӑп, манӑн сӑвап пур тӗнчесен Турринчен кӑна.
اَتُتْرَكُوْنَ فِيْ مَا هٰهُنَآ اٰمِنِيْنَ ۙ
atutrakūna fīmā hāhunā āminīn(a).
Эсир кунта (хӑвӑр ҫӗршывра) хӑрушсӑр пурӑнма ирӗк парӗҫ-и?
فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ
fī jannātiw wa ‘uyūn(in).
пахчасенче тата ҫӑлкуҫсенче,
وَّزُرُوْعٍ وَّنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيْمٌ ۚ
wa zurū‘iw wa nakhlin ṭal‘uhā haḍīm(un).
тата ҫемҫе ҫулҫисемлӗ ӳсентӑрансемпе финик пальми йывӑҫҫисем.
وَتَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا فٰرِهِيْنَ
wa tanḥitūna minal-jibāli buyūtan fārihīn(a).
Эсӗ вара тусен пайӗсене ҫуртсем валли ҫуртсем тума ӑста касса кӑлартӑн;
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
ҫавӑнпа та Аллахран хӑрӑр та Мана пӑхӑнӑр;
وَلَا تُطِيْعُوْٓا اَمْرَ الْمُسْرِفِيْنَ ۙ
wa lā tuṭī‘ū amral-musrifīn(a).
йӗркене пӑсакансен хушӑвне ан пӑхӑн;
الَّذِيْنَ يُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ
allażīna yufsidūna fil-arḍi wa lā yaṣliḥūn(a).
ҫӗре сиен кӳнӗ, ӑна юсаман».
قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ
qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).
Вӗсем каланӑ: «Чӑнах та, эсӗ асамлӑ ҫынсенчен пӗри ҫеҫ;
مَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَاۙ فَأْتِ بِاٰيَةٍ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
mā anta illā basyarum miṡlunā, fa'ti bi'āyatin in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
эсир пирӗн пек ҫын кӑна; вара эсӗ тӳрӗ ҫынсенчен пӗри пулсан, тӗлӗнмелле ӗҫ ту».
قَالَ هٰذِهٖ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَّلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۚ
qāla hāżihī nāqatul lahā syirbuw wa lakum syirbu yaumim ma‘lūm(in).
Вӑл (Салех) хуравланӑ: ку ама тӗве, унӑн ӗҫме ирӗк пур, сирӗн те палӑртнӑ кун ӗҫме ирӗк пур.
وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābu yaumin ‘aẓīm(in).
Ӑна (тӗвене) нимӗнле усал япалапа та ан тӗкӗн, унсӑрӑн сана хӑрушӑ кун айӑплӗҫ».
فَعَقَرُوْهَا فَاَصْبَحُوْا نٰدِمِيْنَ ۙ
fa ‘aqarūhā fa aṣbaḥū nādimīn(a).
Унтан ӑна вӗлернӗ, унтан хӗрхеннӗ,
فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
fa akhażahumul-‘ażāb(u), inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).
вара вӗсене айӑплӗҫ. Чӑнах та, ҫавӑн пеккисенче (Аллах хӑвачӗн) паллисем пур, анчах вӗсенчен нумайӑшӗ ӗненмеҫҫӗ.
وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).
Чӑнах та, санӑн Ҫӳлхуҫа, Вӑл Чи Хӑватлӑ, Чи Хӗрхенекен.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ فَاِذَا هُمْ فَرِيْقٰنِ يَخْتَصِمُوْنَ
wa laqad arsalnā ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥan ani‘budullāha fa'iżā hum farīqāni yakhtaṣimūn(a).
Чӑнах та, эпир Самуд ҫыннисем патне вӗсен шӑллӗне Салеха (вӑл кӑшкӑрнӑ) ятӑмӑр: «Аллаха пуҫҫапӑр!» Анчах сасартӑк вӗсем икӗ тӑшманла ушкӑн пулса тӑчӗҫ.
قَالَ يٰقَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُوْنَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِۚ لَوْلَا تَسْتَغْفِرُوْنَ اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
qāla yā qaumi lima tasta‘jilūna bis-sayyi'ati qablal-ḥasanah(ti), lau lā tastagfirūnallāha la‘allakum turḥamūn(a).
Вӑл (Салех) каланӑ: «Эй, манӑн халӑхӑм! Мӗншӗн эсир ырӑ ӗҫ умӗн (эсир ыйтатӑр) усал ӗҫе хӑвӑртлатма ыйтатӑр? Мӗншӗн эсир Аллахран каҫару ыйтмастӑр, ҫапла вара эсир ырӑлӑх илме пултаратӑр?»
قَالُوا اطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَنْ مَّعَكَۗ قَالَ طٰۤىِٕرُكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُوْنَ
qāluṭ ṭayyarnā bika wa bimam ma‘ak(a), qāla ṭā'irukum ‘indallāhi bal antum qaumun tuftanūn(a).
Вӗсем ҫапла хуравларӗҫ: «Сана тата санпа пӗрле пурӑнакан ҫынсене пула пирӗн шӑпа йывӑр пулчӗ». Вӑл (Салех) каланӑ: «Сирӗн шӑпа Аллах патӗнче (эпир сӑлтав мар), анчах эсир тӗрӗсленекен халӑх».
وَكَانَ فِى الْمَدِيْنَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُّفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ
wa kāna fil-madīnati tis‘atu rahṭiy yufsidūna fil-arḍi wa lā yuṣliḥūn(a).
Çав хулара ҫӗр ҫинче усал ӗҫ тунӑ тӑхӑр ҫын пурӑннӑ, вӗсем юсаман.
قَالُوْا تَقَاسَمُوْا بِاللّٰهِ لَنُبَيِّتَنَّهٗ وَاَهْلَهٗ ثُمَّ لَنَقُوْلَنَّ لِوَلِيِّهٖ مَا شَهِدْنَا مَهْلِكَ اَهْلِهٖ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ
qālū taqāsamū billāhi lanubayyitannahū wa ahlahū ṡumma lanaqūlanna liwaliyyihī mā syahidnā mahlika ahlihī wa innā laṣādiqūn(a).
Вӗсем каланӑ: «Аллах ячӗпе тупа тӑвӑр, эпир ӑна тата унӑн ҫемйине ҫӗрле тапӑнӑпӑр, вара эпир унӑн еткерҫисене унӑн ҫемйи пӗтнине эпир курманни ҫинчен калӑпӑр, чӑнах та, эпир тӗрӗс ҫынсем».
وَمَكَرُوْا مَكْرًا وَّمَكَرْنَا مَكْرًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
wa makarū makraw wa makarnā makraw wa hum lā yasy‘urūn(a).
Вӗсем каварлашрӗҫ, эпир те каварлашрӑмӑр, вӗсем сисмерӗҫ.
فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ اَنَّا دَمَّرْنٰهُمْ وَقَوْمَهُمْ اَجْمَعِيْنَ
fanẓur kaifa kāna ‘āqibatu makrihim annā dammarnāhum wa qaumahum ajma‘īn(a).
Ҫапла вара, вӗсен каварӗ мӗнле пулса тухнине курӑр-ха: эпир вӗсене те, вӗсен ҫыннисене те пӗрле пӗтертӗмӗр.
فَتِلْكَ بُيُوْتُهُمْ خَاوِيَةً ۢبِمَا ظَلَمُوْاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
fatilka buyūtuhum khāwiyatam bimā ẓalamū, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘lamūn(a).
Апла пулсан, вӗсен йӑнӑш ӗҫӗсене пула шӑпах вӗсен ҫурчӗсем ишӗлсе аннӑ. Чӑнах та, ҫакӑ пӗлекен халӑхшӑн паллӑ.
وَاَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ
wa anjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).
Ĕненекенсене, тӳрре тухнисене эпир ҫӑлса хӑвартӑмӑр.
وَاَمَّا ثَمُوْدُ فَهَدَيْنٰهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمٰى عَلَى الْهُدٰى فَاَخَذَتْهُمْ صٰعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُوْنِ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ۚ
wa ammā ṡamūdu fa hadaināhum fastaḥabbul-‘amā ‘alal-hudā fa akhażathum ṣā‘iqatul-‘ażābil-hūni bimā kānū yaksibūn(a).
Самуд ҫыннисем пирки калас пулсан, эпир вӗсене ҫул кӑтартрӑмӑр, анчах вӗсем ҫул кӑтартассинчен суккӑрлӑха (йӑнӑш ҫул ҫине тухассине) ытларах кӑмӑллаҫҫӗ, ҫавӑнпа та вӗсене хӑйсем тунӑ ӗҫсемшӗн намӑслантаракан наказани вырӑнне ҫиҫӗм ҫапрӗҫ.
وَنَجَّيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ ࣖ
wa najjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).
Эпир ӗненекенсене ҫӑлатпӑр, мӗншӗн тесен вӗсем турра ӗненекен ҫынсем.