وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۙ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī innī lakum nażīrum mubīn(un).
ང་ཚོས་ནོ་ཨ་ཁོང་གི་མི་རིགས་ལ་བཏང་བ་དང་། (ཁོང་གིས་) "ང་ནི་ཁྱོད་ཚོར་ཉེན་བརྡ་གསལ་པོ་ཞིག་ཡིན།
اَنْ لَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ اَلِيْمٍ
allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin alīm(in).
ཁྱེད་རང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ལ་ཕྱག་འཚལ་མི་ཐུབ། ང་དངོས་གནས་སེམས་ཁྲལ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁྱེད་ལ་ཉེས་ཆད་ཕོག་རྒྱུའི་ཉིན་མོ་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཅན་ཞིག་རེད།”
فَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا نَرٰىكَ اِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرٰىكَ اتَّبَعَكَ اِلَّا الَّذِيْنَ هُمْ اَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِۚ وَمَا نَرٰى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍۢ بَلْ نَظُنُّكُمْ كٰذِبِيْنَ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā narāka illā basyaram miṡlanā wa mā narākattaba‘aka illal-lażīna hum arāżilunā bādiyar-ra'y(i), wa mā narā lakum ‘alainā min faḍlim bal naẓunnukum kāżibīn(a).
དེར་བརྟེན་ཁོ་ཚོའི་མི་དམངས་ཁྲོད་ཀྱི་དད་པ་མི་བྱེད་མཁན་གྱི་འགོ་ཁྲིད་ཚོས་ "ང་ཚོས་ཁྱོད་མི་མཐོང་། ང་ཚོ་ལྟ་བུའི་མི་(སྤྱིར་བཏང་)ཞིག་ཡིན། ང་ཚོས་ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་མཁན་མི་མཐོང་། ང་ཚོའི་ནང་ནས་ཡིད་ཆེས་མགྱོགས་པོ་བྱེད་མཁན་གྱི་མི་དམའ་བ་རྣམས་མཐོང་། ང་ཚོས་ཁྱོད་ལ་ང་ཚོའི་སྟེང་ནས་ཁེ་ཕན་གང་ཡང་མེད་པ་མཐོང་། དོན་དངོས་ཐོག ང་ཚོས་ཁྱོད་རྫུན་མ་ཞིག་ཏུ་བརྩི་བཞིན་ཡོད།"
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَاٰتٰىنِيْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِهٖ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْۗ اَنُلْزِمُكُمُوْهَا وَاَنْتُمْ لَهَا كٰرِهُوْنَ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa ātānī raḥmatam min ‘indihī fa ‘ummiyat ‘alaikum, anulzimukumūhā wa antum lahā kārihūn(a).
གལ་ཏེ་ང་ལ་ངའི་གཙོ་བོ་ནས་བདེན་དཔང་གསལ་པོ་ཡོད་ན། ང་ལ་ཁོང་གིས་སྙིང་རྗེ་གནང་བ་ཡིན་ན། ཁྱེད་ཚོར་(ཐུགས་རྗེ་དེ་)མགོ་སྐོར་བཏང་བའི་སྐབས་སུ་ཁྱེད་ཚོས་གང་འདྲ་བསམ་གྱི་ཡོད་དམ། ཁྱེད་ཚོ་དགའ་པོ་མེད་ཀྱང་། ང་ཚོས་ཁྱེད་ཚོར་དེ་ངོས་ལེན་བྱེད་པར་བཙན་ཤེད་ཀྱིས་བྱེད་ཀྱི་རེད་དམ།
وَيٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًاۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ
wa yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi mālā(n), in ajriya illā ‘alallāhi wa mā ana biṭāridil-lażīna āmanū, innahum mulāqū rabbihim wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).
ངའི་མི་མང་ལགས། ངས་ཁྱེད་ལ་ངའི་ཁ་པར་ལ་རྒྱུ་ནོར་(བརྗེ་ལེན་དུ་)ཞུ་གི་མེད། ངའི་བྱ་དགའ་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་ཡོང་བ་དང་། ངས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཞིག་ནམ་ཡང་ཕྱིར་ཕུད་མི་བྱེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོས་རང་ཉིད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་ཐུག་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང་། དེའི་ཚབ་ཏུ་ངས་ཁྱོད་ཚོ་མི་རིགས་གླེན་པ་ཞིག་ཏུ་བརྩི་བཞིན་ཡོད།
وَيٰقَوْمِ مَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ طَرَدْتُّهُمْ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ
wa yā qaumi may yanṣurunī minallāhi in ṭarattuhum, afalā tażakkarūn(a).
ངའི་མི་མང་ལགས། གལ་ཏེ་ངས་ཁོང་ཚོ་བསྐྲད་ན་ཨ་ལཱ་ཧའི་(ཉེས་ཆད)ལས་སུས་ང་ལ་རོགས་པ་བྱེད་ཀྱི་རེད་དམ། སློབ་ཚན་མི་ལེན་པ་ཡིན་ནམ།
وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
ངས་ཁྱེད་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་འཚོ་བཅུད་དང་རྒྱུ་ནོར་མང་པོ་ཡོད་ཅེས་བཤད་མེད། ངས་མ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་ཤེས་ཀྱི་མེད། ངས་དངོས་གནས་ང་ལྷ་མོ་ཡིན་ཞེས་བཤད་མེད། ངས་ཁྱོད་ཀྱི་མིག་གིས་མཐོང་ཆུང་བྱེད་པའི་མི་རྣམས་ལ་"ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོར་ཡག་པོ་སྤྲོད་ཀྱི་མ་རེད།
قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་རྩོད་པ་བརྒྱབ་སྟེ་ང་ཚོའི་རྩོད་པ་ཡུན་རིང་དུ་བཏང་བས་ཁྱོད་བདེན་པ་བཤད་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཡོད་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཉེན་བརྡ་བཏང་བའི་ཉེས་ཆད་དེ་ང་ཚོའི་སྟེང་ལ་བཀལ་རོགས་ཞེས་བཤད།
قَالَ اِنَّمَا يَأْتِيْكُمْ بِهِ اللّٰهُ اِنْ شَاۤءَ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ
qāla innamā ya'tīkum bihillāhu in syā'a wa mā antum bimu‘jizīn(a).
ཁོས་(ནུཧ)ལན་དུ་ "གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་འདོད་ན་ཁྱེད་ལ་ཉེས་ཆད་གཏོང་རྒྱུ་དང་། ཁྱེད་རང་ཐར་ཐུབ་ཀྱི་མ་རེད།"
وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ
wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).
གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་ལམ་ནོར་ལ་འཁྲིད་འདོད་ཡོད་ན། ངས་ཁྱེད་ལ་བསླབ་བྱ་སྤྲོད་འདོད་ཡོད་ན་ཡང་ངའི་བསླབ་བྱ་དེ་ཁྱེད་ལ་ཕན་ཐོགས་མེད། ཁོང་ནི་ཁྱོད་ཚོའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཚོ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཕྱིར་ལོག་པར་འགྱུར།”
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَعَلَيَّ اِجْرَامِيْ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُجْرِمُوْنَ ࣖ
am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituhū fa ‘alayya ijrāmī wa ana barī'um mimmā tujrimūn(a).
ཐ་ན་ཁོང་ཚོས་(དད་པ་མེད་མཁན་ཚོས་) "ཁོང་གིས་དེ་བཟོས་པ་རེད།" གལ་ཏེ་ངས་དེ་བཟོས་ན། ངས་སྡིག་པ་དེ་འཁུར་རྒྱུ་དང་། ཁྱེད་ཀྱིས་བྱས་པའི་སྡིག་པ་ལས་ང་ཐར་ཡོད།
وَاُوْحِيَ اِلٰى نُوْحٍ اَنَّهٗ لَنْ يُّؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ اِلَّا مَنْ قَدْ اٰمَنَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَۖ
wa ūḥiya ilā nūḥin annahū lay yu'mina min qaumika illā man qad āmana falā tabta'is bimā kānū yaf‘alūn(a).
དེ་ནས་ནོ་ཨ་ལ་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པ་ལྟར་ན། "ཁྱོད་ཀྱི་མི་རིགས་ཁྲོད་དུ་དད་པ་བདེན་པ་བྱེད་མཁན་མ་གཏོགས་དད་པ་བྱེད་མཁན་མེད་པ་ཤེས་དགོས། དེ་བས་ཁོང་ཚོས་གང་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་མེད་ལ་སེམས་སྡུག་མ་བྱེད།"
وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۚاِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ
waṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).
ང་ཚོའི་གསལ་བསྒྲགས་ཀྱི་ལྟ་རྟོག་དང་ལམ་སྟོན་འོག་གྲུ་གཟིངས་བཟོས། ནོར་འཁྲུལ་ཅན་གྱི་སྐོར་ལ་ང་ལ་མ་བཤད། ངེས་པར་དུ་ཁོང་ཚོ་ཆུ་ནང་དུ་ནུབ་རྒྱུ་རེད།"
وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ
wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་(ནོ་ཡཱ)གྲུ་གཟིངས་བཟོ་འགོ་ཚུགས་པ་རེད། ཁོང་གི་མི་མང་གི་འགོ་ཁྲིད་རྣམས་ཁོང་གི་མདུན་ནས་འགྲོ་དུས་ཁོང་ལ་འཕྱ་སྨོད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་གིས་(ནུ) “གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ཚོར་འཕྱ་སྨོད་བྱས་ན།
فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ
fa saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).
དེ་ནས་མ་འོངས་པར་ཁྱེད་ཀྱིས་སུ་ལ་དམའ་འབེབས་ཀྱི་ཉེས་ཆད་ཕོག་རྒྱུ་དང་། (སུ་ལ་)བརྟན་བཞུགས་ཀྱི་ཉེས་ཆད་ཕོག་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཤེས་ཐུབ།"
حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ قُلْنَا احْمِلْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ اٰمَنَ ۗوَمَآ اٰمَنَ مَعَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلٌ
Ḥattā iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), qulnaḥmil fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu wa man āman(a), wa mā āmana ma‘ahū illā qalīl(un).
ང་ཚོའི་བཀའ་རྒྱ་མ་སླེབས་བར་དུ་(ཐབ་ཚང་)ནས་ཆུ་བཏོན་བཞིན་ཡོད། ང་ཚོས་"དེའི་ནང་དུ་(གྲུ་གཟིངས་)(གྲུ་གཟིངས་)(སེམས་ཅན་)ཆ་གཅིག་རེ་རེ་(ཕོ་མོ་)དང་། ནོ་ཨ་དང་མཉམ་དུ་དད་པ་ཅན་འགའ་ཤས་ལས་མེད་པ་ཤེས་རྟོགས་བྱུང་།
۞ وَقَالَ ارْكَبُوْا فِيْهَا بِسْمِ اللّٰهِ مَجْرٰ۪ىهَا وَمُرْسٰىهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa qālarkabū fīhā bismillāhi majrêhā wa mursāhā, inna rabbī lagafūrur raḥīm(un).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་ "ཁྱེད་ཚོ་ཚང་མ་གྲུ་གཟིངས་དེའི་ནང་དུ་འཛུལ་ཤོག གྲུ་གཟིངས་དེ་གྲུ་གཟིངས་བཏང་ནས་གཏིང་ཟབ་པའི་སྐབས་ཨ་ལཱ་ཧའི་མིང་བརྗོད་དགོས། ངའི་གཙོ་བོ་ནི་དགོངས་ཡང་གནང་མཁན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཡིན།"
وَهِيَ تَجْرِيْ بِهِمْ فِيْ مَوْجٍ كَالْجِبَالِۗ وَنَادٰى نُوْحُ ِۨابْنَهٗ وَكَانَ فِيْ مَعْزِلٍ يّٰبُنَيَّ ارْكَبْ مَّعَنَا وَلَا تَكُنْ مَّعَ الْكٰفِرِيْنَ
wa hiya tajrī bihim fī maujin kal-jibāl(i), wa nādā nūḥunibnahū wa kāna fī ma‘ziliy yā bunayyarkam ma‘anā wa lā takum ma‘al-kāfirīn(a).
གྲུ་གཟིངས་དེ་གངས་རི་ལྟར་རྦ་རླབས་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་འཁྱེར་ནས་བསྐྱོད་ཅིང༌། དེ་ནས་ནོ་ཨ་ཡིས་ཁོ་རང་(ཕྲུ་གུ་དེ་)ཐག་རིང་བའི་ས་ཆ་ཞིག་ལ་ཡོད་པའི་སྐབས་ཁོ་རང་གི་བུ་ལ་སྐད་བཏང་སྟེ།
قَالَ سَاٰوِيْٓ اِلٰى جَبَلٍ يَّعْصِمُنِيْ مِنَ الْمَاۤءِ ۗقَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ اِلَّا مَنْ رَّحِمَ ۚوَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِيْنَ
qāla sa'āwī ilā jabaliy ya‘ṣimunī minal-mā'(i), qāla lā ‘āṣimal-yauma min amrillāhi illā ma raḥim(a), wa ḥāla bainahumal-mauju fa kāna minal-mugraqīn(a).
ཁོས་(ཁོང་གི་བུ)ལན་དུ་ "ངས་ཆུ་ལོག་ལས་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་ཐུབ་པའི་རི་ཞིག་ལ་སྐྱབས་བཅོལ་འཚོལ་རྒྱུ་ཡིན།" (Noah) ཡིས་ "དེ་རིང་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཨ་ལཱ་ཧ་མ་གཏོགས་སུས་ཀྱང་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་ཀྱི་མེད།" རླབས་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་འགོག་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ནས་ཁོ་(བྱིས་པ)ཆུ་ནང་དུ་ནུབ་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་ཡོད།
وَقِيْلَ يٰٓاَرْضُ ابْلَعِيْ مَاۤءَكِ وَيٰسَمَاۤءُ اَقْلِعِيْ وَغِيْضَ الْمَاۤءُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُوْدِيِّ وَقِيْلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa qīla yā arḍubla‘ī mā'aki wa yā samā'u aqli‘ī wa gīḍal-mā'u wa quḍiyal-amru wastawat ‘alal-jūdiyyi wa qīla bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
དེ་ནས་དེ་ལ་"ཨོ་འཛམ་གླིང་། ཁྱེད་ཀྱི་ཆུ་བླུགས་དང་། ཨོ་ནམ་མཁའ། (ཆར་པ་)མཚམས་འཇོག་དང་།" ཆུ་དེ་ཉུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་བཀའ་རྒྱ་དེ་མཇུག་སྒྲིལ་ནས་གྲུ་གཟིངས་དེ་ཇུ་དི་རི་རྩེར་བཀག་ནས་ "མི་དྲང་བདེན་གྱི་མི་རིགས་དེ་ཚོ་མེད་པར་བཟོས་ཤིག" ཅེས་བཤད་པ་རེད།
وَنَادٰى نُوْحٌ رَّبَّهٗ فَقَالَ رَبِّ اِنَّ ابْنِيْ مِنْ اَهْلِيْۚ وَاِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَاَنْتَ اَحْكَمُ الْحٰكِمِيْنَ
wa nādā nūḥur rabbahū fa qāla rabbi innabnī min ahlī, wa inna wa‘dakal-ḥaqqu wa anta aḥkamul-ḥākimīn(a).
དེ་ནས་ནོ་ཨ་ཡིས་ཁོང་གི་གཙོ་བོ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ་ "ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ངའི་བུ་ནི་ངའི་ནང་མིའི་གྲས་ཤིག་ཡིན་པ་དང་། ཁྱེད་ཀྱི་ཁས་ལེན་དེ་བདེན་པ་ཡིན། ཁྱེད་ནི་དྲང་བདེན་གྱི་ཁྲིམས་དཔོན་ཡིན།"
قَالَ يٰنُوْحُ اِنَّهٗ لَيْسَ مِنْ اَهْلِكَ ۚاِنَّهٗ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ فَلَا تَسْـَٔلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنِّيْٓ اَعِظُكَ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ
qāla yā nūḥu innahū laisa min ahlik(a), innahū ‘amalun gairu ṣāliḥ(in), falā tas'alnī mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innī a‘iẓuka an takūna minal-jāhilīn(a).
ཁྱེད་རང་གིས་ཤེས་གསལ་ལྟར་ན། ཁྱེད་རང་གིས་མི་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་ང་ལ་མ་འདྲི་རོགས། ངས་ཁྱེད་ལ་བསླབ་བྱ་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད། ཁྱེད་རང་མི་གླེན་པ་ཚོའི་གྲས་ཤིག་མིན་པ་རེད།
قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِكَ اَنْ اَسْـَٔلَكَ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَاِلَّا تَغْفِرْ لِيْ وَتَرْحَمْنِيْٓ اَكُنْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ
qāla rabbi innī a‘ūżu bika an as'alaka mā laisa lī bihī ‘ilm(un), wa illā tagfir lī wa tarḥamnī akum minal-khāsirīn(a).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་དགོངས་ཡང་མ་གནང་བ་དང་། ང་ལ་སྙིང་རྗེ་མ་གནང་ན། ང་ངེས་པར་དུ་གྱོང་གུན་ཕོག་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་རྒྱུ་ཡིན།
قِيْلَ يٰنُوْحُ اهْبِطْ بِسَلٰمٍ مِّنَّا وَبَرَكٰتٍ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اُمَمٍ مِّمَّنْ مَّعَكَ ۗوَاُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ
qīla yā nūḥuhbiṭ bisalāmim minnā wa barakātin ‘alaika wa ‘alā umamim mimmam ma‘ak(a), wa umamun sanumatti‘uhum ṡumma yamassuhum minnā ‘ażābun alīm(un).
ཁྱེད་རང་དང་ཁྱེད་རང་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་པའི་མི་ཚང་མའི་ཆེད་དུ་ང་ཚོའི་ཞི་བདེ་དང་བྱིན་རླབས་དང་མཉམ་དུ་མར་ཤོག ང་ཚོས་འཇིག་རྟེན་གྱི་མི་ཚེའི་ནང་དགའ་སྤྲོ་སྤྲོད་མཁན་གྱི་མི་ཡོད།
تِلْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهَآ اِلَيْكَ ۚمَا كُنْتَ تَعْلَمُهَآ اَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هٰذَاۚ فَاصْبِرْۚ اِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ
tilka min ambā'il-gaibi nūḥīhā ilaik(a), mā kunta ta‘lamuhā anta wa lā qaumuka min qabli hāżā, faṣbir, innal-‘āqibata lil-muttaqīn(a).
དེ་ནི་ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)བསྟན་པའི་མཐོང་མ་ཐུབ་པའི་གསར་འགྱུར་ཁ་ཤས་ཡིན། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ནམ་ཡང་ཤེས་ཀྱི་མེད་ལ། ཁྱེད་ཀྱི་མི་དམངས་ཀྱིས་ཀྱང་འདིའི་སྔོན་ལ་ཤེས་ཀྱི་མེད། དེར་བརྟེན་བཟོད་སྒོམ་བྱེད་དགོས། དངོས་གནས་(ཡག་པོ)གྲུབ་འབྲས་དེ་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་ཚོའི་ཆེད་དུ་ཡིན།
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
ང་ཚོས་ནོ་ཨ་ཁོང་གི་མི་རིགས་ལ་བཏང་བ་དང་། དེ་ནས་ཁོང་གིས་ "ཨོ་ངའི་མི་རིགས་ལགས། ཨ་ལ་ལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་རོགས། (གང་ལགས་ཤེ་ན།) ཁྱེད་ཚོའི་ཆེད་དུ་ཁོང་མ་གཏོགས་ལྷ་(ཕྱག་འཚལ་འོས་པའི་)གཞན་མེད།
فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).
དེར་བརྟེན་ཁོང་ཚོའི་མི་རིགས་ཀྱི་ནང་ནས་མི་དད་པ་ཅན་གྱི་འགོ་ཁྲིད་ཚོས་ "མི་འདི་ཁྱེད་ལྟ་བུའི་མི་ཞིག་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད། ཁྱེད་ལས་མཐོ་བའི་མི་ཞིག་བྱེད་འདོད་ཡོད། གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་འདོད་པ་ཡོད་ན། ཁོང་གིས་ལྷ་མོ་ཞིག་བཏང་ཡོད་སྲིད།
اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌۢ بِهٖ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوْا بِهٖ حَتّٰى حِيْنٍ
in huwa illā rajulum bihī jinnatun fa tarabbaṣū bihī ḥattā ḥīn(in).
ཁོང་ནི་མི་སྨྱོན་པ་ཞིག་ཡིན་པས་དུས་ཚོད་གཏན་འཁེལ་མ་བྱུང་བར་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་སྒུག་རོགས།"
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ
qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).
ཁོང་(ནོ་ཨ)ཡིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ནི།
فَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ اَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ فَاسْلُكْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْۚ وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۚ اِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ
fa auḥainā ilaihi aniṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā fa iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), fasluk fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu minhum, wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).
དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་ལ་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་དོན། "ང་ཚོའི་ལྟ་སྐུལ་དང་ལམ་སྟོན་འོག་གྲུ་གཟིངས་ཤིག་བཟོས། ང་ཚོའི་བཀའ་བཏང་ནས་ཐབ་ཚང་ནས་ཆུ་བཏོན་རྗེས། དེའི་ནང་དུ་(གྲུ་གཟིངས་)རིགས་རེ་རེ་བཞིན་ཆ་གཅིག་བླུགས་དགོས། དེ་བཞིན་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་ཚང་། ཆུ་ནང་དུ་ནུབ་པ་རེད།"
فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَّعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ نَجّٰىنَا مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fa iżastawaita anta wa mam ma‘aka ‘alal-fulki fa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī najjānā minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
ཁྱེད་དང་ཁྱེད་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་གྲུ་གཟིངས་སྟེང་ལ་ཡོད་པའི་སྐབས་སུ།
وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).
ངའི་གཙོ་བོ་ལགས་ང་ལ་བཀྲ་ཤིས་པའི་ས་ཆ་ཞིག་ལ་བཞག་རོགས་གནང་། ཁྱེད་ནི་སྦྱིན་པ་གནང་མཁན་ཡག་ཤོས་དེ་ཡིན།
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ وَّاِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِيْنَ
inna fī żālika la'āyātiw wa in kunnā lamubtalīn(a).
དོན་དངོས་ཐོག་(དོན་རྐྱེན་)དེའི་ནང་(ཨ་ལཱ་ཧའི་ཆེ་མཐོང་གི་མཚོན་རྟགས་)དངོས་གནས་ཡོད། ང་ཚོས་ནོ་ཨའི་མི་རིགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྤྲད་ཡོད།
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوْحِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۚ
każżabat qaumu nūḥinil-mursalīn(a).
ནོ་ཨའི་མི་རིགས་ཀྱིས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ལ་རྫུན་བཤད་ཡོད།
اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ نُوْحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ
iż qāla lahum akhūhum nūḥun alā tattaqūn(a).
ཁོང་ཚོའི་སྤུན་མཆེད་(ནོ་ཨ)ཡིས་ཁོང་ཚོར་ “ཁྱེད་ཚོ་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་མེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིན་ནམ།
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
ང་ནི་ཁྱེད་ཚོའི་ཆེད་དུ་བློ་གཏད་ཆོག་པའི་སྐུ་ཚབ་ཡིན།
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་འཇིགས་སྣང་དང་ང་ལ་ཉན་དགོས།
وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۚ
wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).
ངས་ཁྱེད་ལ་མགྲོན་འབོད་དེའི་ཚབ་ལ་གང་ཡང་མ་འདྲི་བར་བྱེད། ངའི་བྱ་དགའ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཁོ་ན་ཡིན།
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་འཇིགས་སྣང་དང་ང་ལ་ཉན་དགོས།"
۞ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُوْنَ ۗ
qālū anu'minu laka wattaba‘akal-arżalūn(a).
ཁོང་ཚོས་ "ཁྱེད་ཀྱི་རྗེས་འཇུག་པ་རྣམས་མི་ངན་ཞིག་ཡིན་པའི་སྐབས་ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དགོས་སམ།"
قَالَ وَمَا عِلْمِيْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۚ
qāla wa mā ‘ilmī bimā kānū ya‘malūn(a).
ཁོང་གིས་(ནུ)ལན་དུ་ “ཁོང་ཚོས་གང་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་མེད་ང་ལ་ཤེས་བྱ་གང་ཡང་མེད།
اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰى رَبِّيْ لَوْ تَشْعُرُوْنَ ۚ
in ḥisābuhum illā ‘alā rabbī lau tasy‘urūn(a).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་རྟོགས་ཡོད་ན། ཁོང་ཚོའི་རྩིས་རྒྱག་(བྱ་བ་)ནི་ངའི་གཙོ་བོ་ལས་གཞན་ཞིག་མ་རེད།
وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ
wa mā ana biṭāridil-mu'minīn(a).
དད་པ་བྱེད་མཁན་རྣམས་ངས་ཕྱིར་འབུད་མི་བྱེད།
اِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ
in ana illā nażīrum mubīn(un).
ང་(ནི་)ཉེན་བརྡ་གསལ་པོ་ཞིག་རེད།”
قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰنُوْحُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمَرْجُوْمِيْنَۗ
qālū la'illam tantahi yā nūḥu latakūnanna minal-marjūmīn(a).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་གིས་མ་བཀག་ན། ཁྱེད་རང་རྡོ་བརྒྱབ་ནས་བསད་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བཤད།
قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ
qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).
ཁོང་གིས་(ནོ་ཨ་) “ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ངའི་མི་མང་གིས་ང་ལ་རྫུན་བཤད་ཡོད།
فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).
དེར་བརྟེན་ང་དང་ཁོང་ཚོའི་བར་ལ་ཐག་གཅོད་བྱས་ནས་ང་དང་ང་དང་མཉམ་དུ་དད་པ་བྱེད་མཁན་རྣམས་སྐྱོབ་པར་བྱོས།
فَاَنْجَيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ
fa anjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulkil-masyḥūn(i).
དེ་ནས་ང་ཚོས་ནོ་ཨ་དང་ཁོ་དང་མཉམ་དུ་གྲུ་གཟིངས་ལྗིད་པོ་དེའི་ནང་དུ་སྐྱོབ་པ་རེད།
ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِيْنَ
Ṡumma agraqnā ba‘dul-bāqīn(a).
དེ་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་ང་ཚོས་ལྷག་མ་རྣམས་ཆུ་ནང་དུ་ནུབ་པ་རེད།
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).
དོན་དངོས་ཐོག་མི་དེ་འདྲའི་ནང་ལ་(ཨ་ལཱ་ཧའི་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱི་)རྟགས་མཚན་དངོས་གནས་ཡོད་ཀྱང་། ཁོང་ཚོ་མང་ཆེ་བས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད།