لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
"ಖಂಡಿತ, ಅಲ್ಲಾಹನು ಮರಿಯಳ ಪುತ್ರ ಮಸೀಹನೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ" ಎಂದು ಹೇಳುವವರು ಸತ್ಯವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್-ಮಸೀಹ್ (ಸ್ವತಃ) "ಓ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಮಕ್ಕಳೇ! ನನ್ನ ಪ್ರಭು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಾದ ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿರಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರೂ ಸಹ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ಯಾರಾದರೂ ಅಲ್ಲಾಹನೊಂದಿಗೆ (ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ) ಸಹಭಾಗಿಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಸ್ಥಳ ನರಕವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಅನ್ಯಾಯದ ಜನರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಹಾಯಕನಿಲ್ಲ.
لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ ثَالِثُ ثَلٰثَةٍ ۘ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّآ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗوَاِنْ لَّمْ يَنْتَهُوْا عَمَّا يَقُوْلُوْنَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha ṡāliṡu ṡalāsah(tin), wa mā min ilāhin illā ilāhuw wāḥid(un), wa illam yantahū ‘ammā yaqūlūna layamassannal-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).
ನಿಜಕ್ಕೂ, ಅಲ್ಲಾಹನು ಮೂವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೆಂದು ಹೇಳುವವರು ಧಿಕ್ಕಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಒಬ್ಬನೇ ದೇವರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ದೇವರು ಇಲ್ಲ (ಆರಾಧನೆಗೆ ಅರ್ಹನು). ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನೋವಿನ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).
ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನು, "ಓ ಮೇರಿಯ ಪುತ್ರ ಈಸಾ! ಅಲ್ಲಾಹನ ಹೊರತು ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಇಬ್ಬರು ದೇವರುಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿರಿ ಎಂದು ಜನರಿಗೆ ಹೇಳಿದವನು ನೀನೇ?" (ಈಸಾ) ಉತ್ತರಿಸಿದನು, "ನೀನು ಪವಿತ್ರ, ನನ್ನದಲ್ಲದದ್ದನ್ನು ಹೇಳುವುದು ನನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ನಾನು ಅದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದರೆ, ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತಿತ್ತು. ನನ್ನಲ್ಲಿರುವುದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನಲ್ಲಿರುವುದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ನೀನು ಅದೃಶ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಲ್ಲವನು."
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).
ಮತ್ತು ಯಹೂದಿಗಳು, "ಉಜೈರ್ ಅಲ್ಲಾಹನ ಮಗ" ಎಂದರು ಮತ್ತು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು, "ಮಸೀಹ, ಅಲ್ಲಾಹನ ಮಗ" ಎಂದರು. ಅದು ಅವರ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಮಾತುಗಳು. ಅವರು ಹಿಂದಿನ ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವರು ಹೇಗೆ ತಿರುಗಿಬಿದ್ದರು?